Page 2455 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๔๐

ั
ระบบการปลอยชั่วคราวของประเทศสหรัฐอเมริกาที่เดิมใชเงินเปนหลักทรัพยในการปลอยช่วคราวเชนเดียวกับ
ประเทศไทย แตตอมาเกิดปญหาธุรกิจนายประกันอาชีพในประเทศสหรัฐอเมริกามีรายไดมหาศาลจนนําไปสู 



การมีอิทธิพลในทางการเมืองของกลุมผูประกอบธุรกิจนายประกัน ทําใหเกิดกระแสเรียกรองใหมีการปฏิรูป
่
ิ
ั
ื
่
้
ุ
ิ
ั
ระบบการปลอยชวคราว ตอมา ค.ศ. ๑๙๖๐ มีการปฏรูประบบปลอยชวคราวขึนเพอขจดปญหาธรกจ


ั
่
ั
ิ
ั

้
ั
ั
ิ
ี
ั
้
ั้
ี
นายประกน มีการปฏรูปทังในศาลชนตนและศาลระดงสหพนธรัฐ สําหรับในเขตโคลัมเบย กรุงวอชงตน ด. ซี. นน

ี

ี
่
ศาลชนตนแหงเขตโคลัมเบย (District of Columbia Superior Court) มีการแกกฎหมายเกยวกบการประกนตว
ั
ั

ั
ั
้
่
ใน ค.ศ. ๑๙๙๔ โดยบัญญัติวา ผูพิพากษาอาจปลอยชวคราวโดยเรียกประกันเปนเงินหรือทรัพยสินไดตราบ

ั
ิ
เทาที่จะไมสงผลใหบุคคลตองถูกขังในระหวางพจารณา ซึ่งหมายความวา การเรียกหลักประกนจะตองไมสงผล
ั
ั
่
้
้
ใหผูตองหาหรือจําเลยถูกขังโดยการลดหลักประกันลงหลังจากนนไดมีการจดตงสํานักงานปลอยชวคราวเขต
ั
ั
ั




ื
โคลัมเบียเพ่อรวบรวมขอมูลของผูตองหาหรือจําเลยและประเมิน วิเคราะหปจจยเสี่ยงตางๆเสนอผูพพากษา

ั
ิ
แทนหลักประกันมากขึ้นจนศาลชั้นตนแหงเขตโคลัมเบียเลิกใชหลักประกันอีกตอไป
ระบบประเมินความเสียงมีวัตถุประสงค ๒ ประการ คือ ๑. การประเมินวาผูตองหาหรือจําเลยจะ
่


ั
หลบหนีหรือไม และ ๒. การประเมินวาผูตองหาหรือจําเลยจะไปกอภยันตรายแกชุมชนหรือยงเหยงกบ
ุ
ิ
ั
พยานหลักฐานหรือไม รูปแบบการประเมินเจาหนาที่จะใชวิธีการสัมภาษณผูตองหาหรือจําเลยเรื่องประวต อายุ
ิ
ั
ิ
ั
ั
ี
้
อาชพ การศึกษา บคคลในครอบครัวประวตการเสพยาเสพตดหรืออาชญากร จากนนจะตรวจสอบกบ
ิ
ุ
่
่
ํ
ั
ิ

ุ
ฐานขอมูลของราชการ เชน ชื่อ ที่อยู บคคลอางองแลวนาขอมูลดงกลาวไปประมวลผลความเสียงซึงมี ๕ ระดับ
่
ํ
่
ิ

ิ
่


ํ

่
จากตาไปสูง คือ ตา ปานกลาง สูง สูงมากและสูงอยางยง เมือผูพพากษาไดรับผลการประเมินแลว ผูพพากษา
ิ

ั
จะใชดลพนิจในการสังปลอยชวคราวผูตองหาหรือจาเลยแตละคนวาจําเปนตองกาหนดเงอนไขประการใด
่

่
ิ
ื
ุ

่
ํ

ํ



ิ
ํ

่
ื
่
ุ
ั
ิ
หรือไม สําหรับเงอนไขทีกาหนดนนอาจเปนการใหมารายงานตวตามระยะเวลา การใชอปกรณอเล็กทรอนกส
้

ั
่
ั
ุ
ิ
ั
ํ
ตดตามตว การจากดบริเวณหรืออาจไมปลอยชวคราวเลยกได ทีผานมาพบวารอยละ ๙๐ ศาลมีคําสั่งอนญาต

็

่
ั
ุ

ใหปลอยชวคราว การไมอนญาตมีเหตผลเพยงประการเดยวคือไมมีคํารับรองไดวาผูตองหาหรือจาเลยจะไมไป

ี
ํ
่



ุ
ั
ี

กอเหตุรายตอชมชนโดยศาลจะสั่งใหควบคุมไวเพ่อปองกนสังคม (Prevention Detention) แตตองไตสวน



ั
ื
ุ



คํารองของพนักงานอัยการวามีเหตุควบคุมตวไวซึ่งเห็นไดวาแตกตางจากระบบของประเทศไทยที่การขอฝากขัง
ั
ครังแรก พนกงานสอบสวนมายนคํารองของฝากขังและแจงวาจะคัดคานหรือไมคัดคานการปลอยชวคราว

ั
่

ื
ั
้
่
๓๓

ศาลจะไตสวนหรือไมก็ได33

๓๓
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗.