Page 2504 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๔๘๙

accurate understanding is one of the component segments to encourage the

achievement of the measure for the prescription of the conditions to be performed by
the person provisionally released as well as the Supervision Measure.

Keywords : Provisional Release, Equilibrium of Rights, Confinement, The Supervisors

บทนํา


รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๒๙ บญญัตวา ในคดอาญา ให 
ี
ิ
ั
ุ
สันนิษฐานไวกอนวา ผูตองหาหรือจําเลยไมมีความผิด และกอนมีคําพิพากษาอันถึงที่สุดแสดงวาบคคลใดได 

ั

ิ
ิ
ั
ุ
้
ั
กระทําความผิด จะปฏบตตอบคคลนนเสมือนเปนผูกระทําความผิดมิได ซึ่งเปนการวางหลักประกน



คุมครองสิทธิเสรภาพของผูตองหาหรือจําเลย โดยการควบคุมหรือคุมขังผูตองหาหรือจําเลยใหกระทําได 
ี



เพยงเทาทีจําเปน เพอปองกนมิใหมีการหลบหน แสดงวาโดยหลักการแลว จะควบคุมผูตองหาหรือจําเลย

่
ื
ั


ี
ี
่

ี

ํ

ั
ไมได เวนแตมีเหตุจาเปนตามที่กฎหมายบัญญัติเทาน้น นอกจากน้รัฐธรรมนูญยังไดบัญญัติรับรองสิทธิที่จะ
ไดรับการปลอยช่วคราวหรือการประกันตัวไววา คําขอประกนผูตองหาหรือจําเลยในคดีอาญาตองไดรับ


ั
ั
ั

การพิจารณาและจะเรียกหลักประกนจนเกินควรแกกรณีมิได การไมใหประกันตองเปนไปตามที่กฎหมาย
บัญญัติ ซึ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘/๑ บัญญัติวา การสั่งไมใหปลอยช่วคราว
ั
ี
ึ
ั
้
ื

ุ
จะกระทําไดตอเมือมีเหตอนควรเชอเหตใดเหตหนงดงตอไปน (๑) ผูตองหาหรือจําเลยจะหลบหน (๒)
ั
่
ี

่


่

ุ
ุ
ุ
ั


ผูตองหาหรือจาเลยจะไปยงเหยงกบพยานหลักฐาน (๓) ผูตองหาหรือจาเลยจะไปกอเหตอนตรายประการ

ุ
ํ
ิ


ํ

ั
อื่น (๔) ผูรองขอประกันหรือหลักประกันไมนาเช่อถือ (๕) การปลอยช่วคราวจะเปนอุปสรรคหรือกอใหเกิด
ั
ื
ี
ํ
ความเสียหายตอการสอบสวนของเจาพนักงานหรือการดาเนินคดีในศาล นอกจากน้กฎหมายยังกําหนด
ุ

ั
ื่

อีกวา การสั่งไมใหปลอยชั่วคราวตองแสดงเหตผล และตองแจงเหตดงกลาวใหผูตองหาหรือจําเลยและผูยน
ุ
ุ
คํารองขอใหปลอยชั่วคราวทราบเปนหนังสือโดยเร็ว ทั้งนี้เพื่อประโยชนในการตรวจสอบเหตุผลหรืออทธรณ
คําสั่งตอไปได
ั
ิ
ิ
่
ี

ิ
ั
่
ิ

ั
ิ
ปจจุบนมีพระราชบญญัตแกไขเพมเตมประมวลกฎหมายวธพจารณาความอาญา (ฉบบที ๓๐)
่
่
ั
่
ี
ั
พ.ศ. ๒๕๕๘ ซึ่งมีผลใชบังคับต้งแตวันที ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๘ ในสวนทีเกยวของกบการปลอยชวคราว
่
ั
่

มาตรา ๑๐๘ บญญัตวา ในการอนญาตใหปลอยชวคราว เจาพนกงานซึงมีอานาจสังใหปลอยชวคราวหรือ
ั
ํ
ั
่
ิ
่


ั

ุ
ั
่
ื
ศาลจะกําหนดเง่อนไขเก่ยวกับที่อยหรือเง่อนไขอ่นใดใหผูถูกปลอยชวคราวปฏิบติ ทั้งน้ เพอปองกันการ
่
ื
ี
ื
ั
ี
ื
่
ั
ู


ั
ิ
ิ
่
หลบหน หรือภยอนตราย หรือความเสียหายทีอาจเกดขึน ตอมามีพระราชบญญัตมาตรการกากบและ
้
ั
ํ

ี
ั
ั
ุ
ติดตามจับกมผูหลบหนการปลอยช่วคราวโดยศาล พ.ศ. ๒๕๖๐ ซึ่งมีผลใชบังคับตงแตวันที่ ๒๖ ตลาคม
้
ี
ั
ุ
ั
่
ิ
ั
๒๕๖๐ มาตรา ๔ บัญญัตวา ในกรณีทีศาลมีคําสั่งอนุญาตใหปลอยช่วคราวโดยกําหนดเง่อนไขใหผูที่ถูก
ื

ื
ปลอยช่วคราวปฏบัติเพ่อปองกันการหลบหนหรือภยอันตรายหรือความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นตามมาตรา
ี
ั
ั
ิ
ั
ั
้
ิ
่
๑๐๘ วรรคสาม แหงประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญา ศาลอาจมีคําสังแตงตงบคคลใดเปนผูกํากบ
ุ
ื
ื
ู
ดแลผูถูกปลอยช่วคราวเพ่อใหปฏิบัติตามเง่อนไขดังกลาวก็ได โดยมีเหตุผลในการประกาศใช 
ั