Page 2508 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2508

๒๔๙๓




                                                                                               ี
                                                                                               ่
                        ประมวลกฎหมายวธีพิจารณาความอาญา ซึ่งเปนกฎหมายลําดบรอง บญญัตเกยวกับการ
                                                                                        ั
                                          ิ
                                                                                 ั
                                                                                             ิ
                 พิจารณาคําขอประกันและการเรียกหลักประกัน โดยมีสาระสําคัญที่เกี่ยวของ ดังน  ี้
                        มาตรา ๑๐๘  ในการวินิจฉัยคํารองขอใหปลอยชั่วคราว ตองพิจารณาขอเหลานี้ประกอบ
                        (๑) ความหนักเบาแหงขอหา
                        (๒) พยานหลักฐานที่ปรากฏแลวมีเพียงใด

                        ๓) พฤติการณตาง ๆ แหงคดีเปนอยางไร

                        (๔) เชื่อถือผูรองขอประกันหรือหลักประกันไดเพียงใด
                        (๕) ผูตองหาหรือจําเลยนาจะหลบหนีหรือไม

                        (๖) ภัยอันตรายหรือความเสียหายที่จะเกิดจากการปลอยชั่วคราวมีเพียงใดหรือไม
                        (๗) ในกรณีทีผูตองหาหรือจําเลยตองขังตามหมายศาล ถามีคําคัดคานของพนกงานสอบสวน
                                                      
                                    ่
                                                                                           ั
                 พนักงานอัยการ โจทก หรือผูเสียหาย แลวแตกรณี ศาลพึงรับประกอบการวินิจฉัยได  
                        ในการอนุญาตใหปลอยช่วคราว เจาพนกงานซึงมีอานาจสังใหปลอยชวคราวหรือศาลจะกําหนด
                                             ั
                                                                            
                                                                                  ่
                                                                         ่
                                                                                  ั
                                                                   ํ
                                                               ่
                                                         ั
                         ี
                         ่
                                                                                       ั
                                              ื
                                  ู
                                                                                   ี
                 เง่อนไขเกยวกับที่อยหรือเง่อนไขอ่นใดใหผูถูกปลอยช่วคราวปฏิบัติ หรือในกรณที่ผูน้นยินยอมจะสั่งใหใช 
                                                             ั
                  ื
                                        ื
                                                 ื
                 อปกรณอิเล็กทรอนกสหรืออปกรณอ่นใดที่สามารถใชตรวจสอบหรือจํากัดการเดินทางของผูถูกปลอย
                                                               
                                  ิ
                        
                                          ุ
                  ุ
                                                                                     ่
                                   ื
                                      
                                                                                           ิ
                 ชัวคราวก็ได  ทั้งน เพ่อปองกันการหลบหนี หรือภัยอันตราย หรือความเสียหายทีอาจเกดขึ้น แตถาผูถูก
                  ่
                                ้
                                ี
                                                           ั
                                                                                              
                                                                                                     ั
                       ั
                                                                                     ั
                                                                           
                 ปลอยช่วคราวมีอายุไมถึงสิบแปดปบริบูรณ แมผูน้นยินยอม จะสั่งใหใชอุปกรณดงกลาวไดตอเมื่อผูน้นมี
                                              
                 พฤติการณที่อาจเปนภัยตอบุคคลอื่นอยางรายแรง หรือมีเหตุสมควรประการอื่น
                                                                                       ั
                        มาตรา ๑๑๐  ในคดีมีอัตราโทษจําคุกอยางสูงเกินสิบปขึนไป ผูทีถูกปลอยช่วคราวตองมีประกน
                                                                                                       ั
                                                                       ้
                                                                              ่
                 และจะมีหลักประกันดวยหรือไมก็ได  
                                                                                                       ั
                                                                             ั
                                                              ั
                                                                                         ั
                             ี
                        ในคดอยางอนจะปลอยชวคราวโดยไมมีประกนเลย หรือมีประกน หรือมีประกนและหลักประกน
                                             ั
                                             ่
                                   ่
                                   ื
                               
                 ดวยก็ได  
                        การเรียกประกันหรือหลักประกันตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองจะเรียกจนเกินควรแกกรณีมิได และ
                                                                                                    
                             ื
                                                                              ่
                                                                              ั
                             ่
                                                                                                     ี
                                                                                                     ้
                 ตองคํานงถึงเงอนไขและมาตรการปองกนตาง ๆ ทีไดใชกบผูถูกปลอยชวคราวประกอบดวย  ทังน ให       
                                                                                                   ้
                        ึ
                  
                                                                                             
                                                
                                                               
                                                                 
                                                      
                                                   ั
                                                             ่
                                                                  ั
                                                                     
                                    
                                                ื
                 เปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการ และเง่อนไขที่กําหนดในกฎกระทรวง หรือขอบังคับของประธานศาลฎีกา
                 แลวแตกรณี
                        ตอมาประธานศาลฎกาอาศัยอานาจตามบทบัญญัติตามรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทยและ
                         
                                                  ํ
                                         ี
                 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาดงกลาว ออกขอบงคับวางหลักเกณฑ วิธีการและเง่อนไขเก่ยวกับ
                                                                                                   ี
                                                                                             ื
                                                                  ั
                                                    ั
                                                                                        ๔
                                                                
                             ั
                                                        ั
                                                        ่
                                                                                   ี
                                           ั
                                                               
                 การเรียกประกนหรือหลักประกนในการปลอยชวคราวผูตองหาหรือจําเลยในคดอาญา4  โดยมีสาระสําคัญ
                 ดังน  ี้

                                                    
                 ๔  ขอบังคับของประธานศาลฎีกาวาดวยหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไขเกี่ยวกับการเรียกประกันหรือหลักประกันในการ
                 ปลอยชั่วคราวผูตองหาหรือจําเลยในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๘ ขอ ๔
   2503   2504   2505   2506   2507   2508   2509   2510   2511   2512   2513