Page 2509 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2509

๒๔๙๔




                                                                              ่
                                ิ
                                                       ั
                                                       ่
                                                                                       
                        เมือศาลพจารณาคํารองขอใหปลอยชวคราวแลวเหนวาเปนกรณีทีสมควรใหปลอยชวคราวไดตาม
                                                                  ็
                          ่
                                                                                                     
                                                                                             ่
                                                                        
                                                                     
                                                 
                                                                                             ั
                                                                  ็
                                                                                 
                                 ิ
                                                                     
                                                                                              ่
                                    ิ
                                                                          ิ
                                                                                              ั
                                  ี
                                                                                       
                 ประมวลกฎหมายวธพจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ กใหศาลพจารณาวาจะใหปลอยชวคราวโดยมี
                 ประกันหรือไมมีประกัน
                        ในการพิจารณาวาการปลอยชั่วคราวควรจะมีประกันหรือไมตองมีประกัน ใหศาลพจารณาถึงความ
                                                                                           ิ
                                       ุ
                                                                                            ิ
                 รายแรงแหงขอหา สาเหตและพฤติการณการกระทําความผิด รวมทั้งบุคลิกลักษณะ นสัย สภาพทาง
                 รางกาย และจิตใจ การศึกษา การประกอบอาชีพการงาน ประวัติการกระทําความผิดอาญา สภาพและ
                 ฐานะของครอบครัวและความสัมพันธกับบุคคลอื่นในสังคมของผูตองหาหรือจําเลย
                                                                                                      ็
                        หากการพจารณาตามวรรคสองมีเหตุจาเปนและสมควรทีจะปลอยชวคราวโดยตองมีประกน กให       
                                                                                          
                                                           
                                                                                ั
                                                                                                   ั
                                                                       ่
                                                        ํ
                                                                                ่
                                 ิ
                                  ั
                                                                 
                                                
                                                                     ี
                 กาหนดวงเงนประกนใหเหมาะสมแกขอหาและสภาพแหงคด รวมทังแนวโนมทีผูตองหาหรือจาเลยจะ
                                                                           ้
                                     
                                                                                  
                                                                                     ่
                                                                                                 ํ
                  ํ
                                                                                       
                                                                                      
                           ิ
                 หลบหนีหากพฤติการณแหงคดีเปลี่ยนแปลงไป
                                                   ั
                                                                                               ั
                                                                              ั
                        ในกรณีที่จําตองเรียกหลักประกน ก็ใหพิจารณาวาหลักประกันน้นคุมกับวงเงินประกนที่กําหนด
                                              ื
                 หรือไม โดยใหคํานึงถึงความนาเช่อถือของผูขอประกัน หลักประกัน และฐานะของผูตองหาหรือจําเลย
                 ประกอบดวย
                          
                        ในกรณผูขอประกันเปนญาตพ่นองหรือมีความเกยวพันโดยทางสมรส หรือผูขอประกันใช      
                                                   ี
                                                  ิ
                                                                    ี
                               ี
                                                                    ่
                                
                 หลักทรัพยมีคาอยางอ่นที่กําหนดราคามูลคาทีแนนอนและสะดวกแกการบงคับคดีเปนหลักประกัน หรือ
                                    ื
                                                                                ั
                                                        ่
                                                               ํ
                     ี
                               
                 กรณความผิดที่ผูตองหาหรือจําเลยกระทําดวยความจาใจหรือดวยความยากจน ศาลจะกําหนดวงเงิน
                 ประกันใหต่ํากวาเกณฑปกติก็ได  
                                                                                               ิ
                                                                                              ุ
                        นอกจากน ประธานศาลฎกาอาศัยอํานาจตามมาตรา ๕ แหงพระธรรมนูญศาลยตธรรม วาง
                                 ้
                                               ี
                                 ี
                                                                                   ๕
                 ระเบียบราชการฝายตุลาการศาลยุติธรรม วาดวยการปลอยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๘5  มีสาระสําคัญ ดังนี้
                                                    ั
                        เมื่อศาลไดรับคํารองขอใหปลอยช่วคราวแลวใหรีบพิจารณาและมีคําสั่งโดยเร็ว โดยใหถือเปนหลัก
                                                                 
                                                   
                                                                                                  
                                     ึ
                 วาผูตองหาหรือจําเลยพงไดรับอนุญาตใหปลอยช่วคราว เวนแตจะมีเหตุจําเปนตองควบคุมหรือขังผูตองหา
                                                         ั
                 หรือจําเลยนั้นไว ก็ใหระบุเหตุผลไวโดยครบถวนและชัดแจง และพิจารณาสั่งในแนวเดียวกัน
                                                              ํ
                                     
                                                                                              ี
                                                                                  ื
                        ในการรองขอใหปลอยชวคราว ผูตองหาหรือจาเลยอาจเสนอขอมูลหรอขอเท็จจริงเกยวกบสาเหต ุ
                                                                                              ่
                                                     
                                                   
                                            ่
                                                                                                 ั
                                            ั
                 และพฤตการณทีเกยวของกบการกระทําทีถูกฟองรอง รวมทังบคลิกลักษณะ นสัย สภาพทางรางกายและ
                                                                                  ิ
                                                                     ุ
                                        ั
                                                    ่
                                                        
                                                                   ้
                              
                        ิ
                               ่
                                 ่
                                 ี
                                               ี
                  ิ
                 จตใจ การศึกษา การประกอบอาชพการงาน ประวตการกระทําความผิดอาญา สภาพและฐานะของ
                                                               ิ
                                                             ั
                 ครอบครัวและความสัมพันธกับบุคคลอื่นในสังคม เพื่อประกอบการพิจารณาสั่งคํารองดวยก็ได  
                        ศาลอาจมีคําสั่งใหเจาพนักงานศาลชวยเหลือหรือใหคําแนะนําแกผูรองขอในการดําเนินการตาม
                 วรรคหน่ง รวมทั้งใหจัดทํารายงานหรือความเห็นเพ่อประกอบการพิจารณาสั่งคํารองตามที่บัญญัติใน
                                                             ื
                        ึ
                 ประมวลกฎหมายวธพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ วรรคสอง ดวยก็ได     
                                 ิ
                                  ี



                 ๕
                   ระเบียบราชการฝายตุลาการศาลยุติธรรม วาดวยการปลอยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๘ ขอ ๒, ขอ ๓
   2504   2505   2506   2507   2508   2509   2510   2511   2512   2513   2514