Page 2545 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2545

๒๕๓๐




                                                                                            
                                  
                                                               
                              ๒. การไดรับการชดเชยความเสียหายโดยผูกระทําความผิด (Restitution) เชน การเรียกคา
                 สินไหมทดแทนกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท
                              ๓. การไดรับการชดเชยความเสียหายโดยรัฐ (Compensation) เชน ไดรับการชดเชยเยยวยา
                                                                                                    ี
                                  
                                                                                    ี
                 ตามพระราชบัญญัติคาตอบแทนผูเสียหาย คาทดแทนและคาใชจายแกจําเลยในคดอาญา พ.ศ.๒๕๔๔
                              ๔. การใหความชวยเหลือแกเหยออาชญากรรมหรือผูเสียหาย (Assistance) เชน การเยียวยา
                                                     ่
                                                     ื
                                                                                            
                                        
                                                                        ๓๕
                 ทางจิตใจเบื้องตน นําสงตอการรักษาพยาบาลทางรางกายและจิตใจ35
                                                                 
                                                                      ้
                              นอกจากน้ในป ค.ศ.๑๙๖๔ ประเทศอังกฤษไดแตงตงคณะกรรมการชดเชยความเสียหายทาง
                                                                      ั
                                   ี
                           ิ
                        ่
                                                                             ็
                                  
                        ื
                                                                     
                                                     ่
                                                                   ่
                                                     ื
                                                ั
                                               
                 อาญาเพอพจารณาจายคาชดเชยใหกบเหยออาชญากรรมทีไดรับบาดเจบสาหัส  ปค.ศ.๑๙๗๖ ประเทศ
                                                       ิ
                                                              ื
                 เยอรมนไดประกาศใชกฎหมายคุมครองสิทธของเหย่ออาชญากรรมฉบบแรก ใชชอวา พระราชบญญัต          ิ
                          
                                                                                      ่
                                                                                      ื
                                                                                         
                                                                                     
                        ี
                                                                                                   ั
                                                                             ั
                             ่
                                                                                  ุ
                          
                             ื
                 ทดแทนแกเหยอ (The Victim Compensation Act) ป ๑๙๘๐ ประเทศญี่ปนไดบัญญัติกฎหมายวาดวย
                                                       ื
                 การชดเชยความเสียหายแกผูเสียหายหรือเหย่ออาชญากรรม (Crime Victims Benefit Payment Law)
                                                 
                                                                                 ื
                 และในสหรัฐอเมริกา ป ค.ศ.๑๙๘๒ ไดประกาศใชพระราชบัญญัตปกปองเหย่อและพยาน (The Federal
                                                                       ิ
                                                   ๓๖
                 Victim and Witness Protection Act) 36

                                           
                 มาตรการทางกฎหมายในการคุมครองดูแลผูเสียหายหรือเหยื่ออาชญากรรมของประเทศไทย
                 ๑.การชดเชยความเสียหายโดยรัฐ
                                                                                                  ิ
                                                            
                                                         ่
                               รัฐธรรมนญแหงราชอาณาจกรไทยซึงเปนกฎหมายสูงสุดของประเทศทุกฉบบไดบญญัตรับรอง
                                                                                         ั
                                                                                            
                                   ู
                                       
                                                  ั
                                                                                              ั
                 คุมครองสิทธิของผูเสียหายและจําเลยในคดีอาญาในการที่จะไดรับความชวยเหลือจากรัฐ ปจจุบันมีบัญญัต ิ
                                                                                                    ่
                        
                                                                   ุ
                                               
                                
                 รับรองคุมครองไวในรัฐธรรมนญแหงราชอาณาจักรไทย พทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๒๕ วรรคสี และ
                                           ู
                          ๓๗
                                                                                             
                                                                                  ่
                                         ั
                 มาตรา ๗๑37  ขณะเดียวกันรฐก็มีหนาทีในการดูแลรักษาความสงบเรียบรอยเพือปองกันมิใหประชาชนถูก
                                                  ่
                 ลวงละเมิดในทางอาญา จึงมีการตราพระราชบัญญัติคาตอบแทนผูเสียหายและคาทดแทนและคาใชจายแก 
                 จาเลยในคดอาญา พ.ศ.๒๕๔๔ และที่แกไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ ประกาศกฎกระทรวง กําหนด
                           ี
                  ํ
                 หลักเกณฑ วิธีการ และอัตราในการจายคาตอบแทนผูเสียหายและคาทดแทนและคาใชจายแกจาเลยใน
                                                                                          
                                                                                                  ํ

                 ๓๕  คูมือศูนยใหคําปรึกษาเพื่อแนะนําชวยเหลือผูเสียหายและครอบครัว ศาลเยาวชนกลาง
                 ๓๖
                   นิเมธ พรหมพยัต (๒๕๖๓) มาตรการทางกฎหมายในการเยียวยาผูเสียหายซึ่งตกเปนเหยออาชญากรรม {ออนไลน},
                                                                                  ื่
                 เขาถึงขอมูลไดจาก http://www.costitutionalcourt.or.th
                 ๓๗
                                              ุ
                   รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พทธศักราช ๒๕๖๐
                 -มาตรา ๒๕ วรรคสี่  บัญญัติวา  บุคคลซึ่งไดรับความเสียหายจากการถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพหรือจากการกระทํา
                 ความผิดอาญาของบุคคลอื่น ยอมมีสิทธิไดรับการเยียวยาหรือชวยเหลือจากรัฐตามที่กฎหมายบัญญัติ
                                                                             ุ
                                                          
                 -มาตรา ๗๑ บัญญัติวา รัฐพึงใหความคุมครองปองกันมิใหเด็ก เยาวชน สตรี ผูสูงอาย คนพิการ ผูยากไรและดอย
                                                                                ี
                                                                            ู
                 โอกาส ถูกใชความรุนแรงหรือปฏิบัติอยางไมเปนธรรม ตลอดทั้งใหการบําบัด ฟนฟและเยยวยาผูถูกกระทําดังกลาว
                                                                
   2540   2541   2542   2543   2544   2545   2546   2547   2548   2549   2550