Page 2551 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๕๓๖


็
ั
ั
ั

่

ุ
ประกนภยในการกระทําความผิด เชน เดกหรือเยาวชนดงกลาวขับรถโดยประมาทเปนเหตใหเฉียวชน

็
ผูเสียหายไดรับบาดเจ็บหรือถึงแกความตาย ผูรับประกันภัยรถยนตคันดังกลาวกตองรวมรับผิดชดใช 
๔๔
คาเสียหายใหแกผูเสียหายตามสัญญาประกันภัยดวย44
ี
การที่ผูเสียหายจะเรียกรองคาสินไหมทดแทนจากเด็กหรือเยาวชนในกรณีน้ถือเปนคดีแพงที ่
ี
ื

ื่


เก่ยวเน่องกับคดีอาญา ผูเสียหายสามารถฟองเรียกรองคาเสียหายเปนคดีแพง หรือจะใชสิทธิยนฟองเปน
ี
คดีแพงที่เกี่ยวเนื่องกับคดอาญา โดยฟองขอใหลงโทษทางอาญาแกเด็กหรือเยาวชนที่กระทําความผิดและมี
ื่
ี
คําขอสวนคดแพงใหบังคับจําเลยชดใชคาสินไหมทดแทนแกผูเสียหายดวย หรืออาจจะใชวิธียนคํารองขอ
เรียกรองคาสินไหมทดแทนเขาไปในคดีอาญาที่พนักงานอัยการเปนโจทกฟองเด็กหรือเยาวชนที่กระทํา
ื
ความผิดเปนจําเลยกได แตในกรณีใชสิทธย่นฟองเปนคดีแพงขอหาละเมิดหรือการฟองเปนคดแพงที ่
ิ
ี
็
ื่
เกี่ยวเนองกับคดอาญาตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๔๒๐ และประมวลกฎหมายวธ ี

ี
ิ


ํ


พจารณาความอาญา มาตรา ๔๐ ผูเสียหายจะตองชาระคาขึนศาลตามทุนทรัพยที่เรียกรอง ตลอดจน
ิ
้

คาธรรมเนียมและคาใชจายอนถาหากมีดวย เพราะการพิจารณาคดีสวนแพงตองเปนไปตามบทบัญญัติแหง
ื่
ประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพง ทังการรับฟงพยานหลักฐานในสวนแพงก็ตองถือตามขอเท็จจริง

้

ิ
ตามที่ยุติในคําพิพากษาคดีสวนอาญา สวนการใชสิทธิเรียกรองโดยการย่นคํารองขอเขาไปในคดีอาญาที ่
ื


ิ
ั
ิ
พนักงานอยการเปนโจทกตามประมวลกฎหมายวธีพจารณาความอาญา มาตรา ๔๔/๑ ผูเสียหายไมตอง
ุ
ี
ํ
ชาระคาขึ้นศาลหรือคาใชจายใด วิธีการพิจารณาคดีก็ไมยงยากเพราะกระบวนพิจารณาสวนน้มิไดเครงครัด

ตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพง แตการใชสิทธิเรียกรองในกรณีนมีขอจํากัดวาผูเสียหายจะ

ิ
ี้
่



ั

เรียกรองไดแตเฉพาะจากตวเดกหรือเยาวชนทีเปนผูกระทําความผิดทางอาญาเทานน ไมสามารถเรียกรอง
้
ั
็
ื
ั
เอาจากบดามารดา ครูบาอาจารย นายจาง หรือบุคคลอ่นซึ่งตองรับผิดทางแพงกบเด็กหรือเยาวชนที ่
ิ


กระทําความผิดได เชนนจึงอาจจะทําใหผูเสียหายไมไดรับการเยียวยาชดใชคาสินไหมทดแทนอยางแทจริง

ี้







็
ิ
็



เพราะแมวาศาลพพากษาใหเดกหรือเยาวชนผูกระทําความผิดชดใชคาสินไหมทดแทนใหแกผูเสียหาย แตเดก

ี
หรือเยาวชนน้นอาจจะไมมีเงินหรือทรัพยสินเพียงพอที่จะชําระหน้ตามคําพิพากษาหรือถูกบังคับคดี หาก
ั
่
ุ
ผูเสียหายประสงคจะเรียกเอาจากบดามารดา ครูบาอาจารย นายจาง หรือบคคลอนซึงตองรวมรับผิดทาง
่
ิ

ื


ี
ื
ั
ึ

แพงกบเด็กหรือเยาวชนที่กระทําความผิดแลวก็จะตองย่นฟองคดแพงฐานละเมิดอีกเรื่องหน่ง ซึ่งตองเสีย

คาธรรมเนียมศาลและคาใชจายในการดําเนินคดตามกฎหมาย
ี
เมือเจตนารมณในการตรากฎหมายตามประมวลกฎหมายวธพจารณาความอาญา มาตรา ๔๔/๑
่
ิ
ี
ิ
ั
ที่บญญัตใหผูเสียหายมีสิทธยนคํารองเรียกรองคาสินไหมทดแทนความเสียหายทังปวงนอกจากทีพนกงาน
ั
่
ิ
่
ิ
้
ื


ื
ี
อยการเรียกรองตามมาตรา ๔๓ เขาไปในคดที่รัฐหรือพนักงานอยการย่นฟองได เพ่อใหผูเสียหายซึ่งเปน
ื
ั
ั

หากพิสูจนไดวาบุคคลนั้น ๆ มิไดใชความระมัดระวังตามสมควร
๔๔ ประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๘๘๗ วรรคสอง บัญญัติวา บุคคลผูตองเสียหายชอบที่จะไดรับคาสินไหม
ี่
ทดแทนตามทตนควรจะไดนั้นจากผูรับประกันภัยโดยตรง แตคาสินไหมทดแทนเชนวานี้หาอาจจะคิดเกินไปกวาจํานวน

อันผูรับประกันภัยจะพึงตองใชตามสัญญานั้นไดไม ในคดีระหวางผูตองเสียหายกับผูรับประกันภัยนั้น ทานใหเรียกตัวผู
เอาประกันภัยเขามาในคดีดวย.