Page 1717 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1717

๑๗๐๓




                 เป็นความผิด ผู้เสียหายทั้งสองชอบที่จะพิพากษายกฟ้องเสียได้ โดยไม่จ าต้องไต่สวนมูลฟ้องก่อน ซึ่งเป็นการ
                                                                                       ้
                 ปฏิบัติหน้าที่ของผู้พิพากษาศาลอาญาคดีทุจรตและประพฤติมิชอบกลาง และใชดุลยพินิจในการด าเนิน
                                                         ิ
                 กระบวนพิจารณาโดยชอบด้วยกฎหมาย มิได้เป็นการปฏิบัติหรอละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อ
                                                                        ื
                 ช่วยเหลือนางกัญญาณัฐและนายสมภาศแต่อย่างใด

                                                                                ื
                        ปัญหาว่า ค าฟ้องที่จ าเลยฟ้องผู้เสียหายทั้งสองเป็นฟ้องเท็จหรอไม่ เห็นว่า ผู้เสียหายทั้งสอง
                 พิจารณาจากข้อเท็จจรงที่จ าเลยบรรยายฟ้องมา และเห็นว่าการกระท าตามฟ้องไม่เป็นความผิด จึงใชดุลย
                                     ิ
                                                                                                        ้
                 พินิจไม่ไต่สวนมูลฟ้องและพิพากษายกฟ้อง โดยจ าเลยไม่มีพยานหลักฐานว่าที่ผู้เสียหายทั้งสองใชดุลยพินิจ
                                                                                                   ้
                 ดังกล่าวเพราะต้องการบิดเบือนข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายเพื่อช่วยเหลือนางกัญญาณัฐและนายสมภาศ  ให้

                 พ้นผิด การกล่าวอ้างในฟ้องว่าผู้เสียหายทั้งสองปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ หรอปฏิบัติ
                                                                                                    ื
                   ื
                 หรอละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจรต บิดเบือนข้อเท็จจรงและข้อกฎหมาย เพราะมีเจตนาพิเศษเพื่อ
                                                                    ิ
                                                  ิ
                  ่
                 ชวยเหลือนางกัญญาณัฐและนายสมภาศซึ่งเป็นผู้พิพากษาด้วยกันให้พ้นผิด จึงเป็นการกล่าวหาว่าผู้เสียหาย
                 ทั้งสองกระท าความผิดอาญา โดยจ าเลยรอยู่แล้วว่า ผู้เสียหายทั้งสองไม่ได้กระท าความผิดตามที่ฟ้อง
                                                      ู้
                 แต่จ าเลยยังเอาความอันเป็นเท็จฟ้องผู้เสียหายทั้งสองต่อศาลว่า กระท าความอาญาตามฟ้อง จึงเป็น

                 ความผิดฐานฟ้องเท็จ

                                                                                         ื
                                                                                                        ื
                        ปัญหาว่า เป็นความผิดฐานดูหมิ่นศาลหรอผู้พิพากษาในการพิจารณาหรอพิพากษาคดีหรอไม่
                                                             ื
                 ข้อฎีกาจ าเลยที่ว่า การบรรยายฟ้องที่ว่าผู้เสียหายทั้งสองไม่มีความยุติธรรมในใจให้กับตัวเองจรงหรอไม่
                                                                                                        ื
                                                                                                    ิ
                 เป็นการบรรยายกึ่งค าถามโดยไม่ได้ยืนยันข้อเท็จจริง ไม่มีข้อความใส่ความพาดพิงการพิจารณาพิพากษาคดี
                 ของผู้เสียหายทั้งสองว่ากระท าโดยไม่ชอบ เห็นว่า จ าเลยบรรยายฟ้องว่า ผู้เสียหายทั้งสองกระท าความผิด
                 และมีค าขอท้ายฟ้องให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗ โดยกล่าวอ้างว่า การที่ผู้เสียหาย

                 ทั้งสองไม่ไต่สวนมูลฟ้องก่อนมีค าพิพากษาเป็นการปฏิบัติหรอละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ บิดเบือน
                                                                     ื
                          ิ
                 ข้อเท็จจรงและข้อกฎหมาย ทั้งที่จ าเลยไม่มีพยานหลักฐานที่จะน าสืบพิสูจน์ได้ เป็นการกล่าวหาอย่าง
                 เลื่อนลอยว่า ผู้เสียหายทั้งสองพิจารณาพิพากษาคดีโดยมิชอบ และที่บรรยายฟ้องว่า ผู้เสียหายทั้งสองไม่มี
                 ความยุติธรรมในใจให้กับตัวเองจรงหรอไม่ แม้จะเป็นการบรรยายแบบกึ่งค าถาม แต่เป็นการกล่าวท านอง
                                                  ื
                                              ิ
                 ต าหนิว่า ผู้เสียหายทั้งสองไม่มีความยุติธรรม ฟ้องจ าเลยมีข้อความที่ดูหมิ่นผู้เสียทั้งสองอันเนื่องมาจากการ
   1712   1713   1714   1715   1716   1717   1718   1719   1720   1721   1722