Page 2172 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2172
๒๑๕๔
จากการเน้นจับกุมผู้กระท าความผิดแล้วลงโทษจ าคุก มาเป็นการส่งผู้กระท าความผิดเกี่ยวกับ
ื
ยาเสพติดให้โทษเข้าสู่กระบวนการบ าบัดฟ้นฟูในฐานะผู้ป่วยยาเสพติดให้โทษ ในส่วนของภาครัฐ
ื่
ื่
ได้ด าเนินงานในทุกมิติ เพอให้เกิดการเปลี่ยนแปลง บ ารุงรักษา การเฝ้าระวัง เพอให้สังคมปลอดภย
ั
ลดปัญหายาเสพติดให้โทษ มีแนวทางปฏิบัติต่อผู้เสพยาเสพติดให้โทษอย่างเข้มงวด
ยาเสพติดให้โทษ
ยาเสพติดให้โทษทุกประเภทเป็นบ่อเกิดอาชญากรรม น าไปสู่การทะเลาะวิวาท
ในทางอาชญาวิทยามองว่าการเสพยาเสพติดให้โทษเป็นอาชญากรรมอย่างหนึ่ง นั่นคืออาชญากรรม
ที่ปราศจากเหยื่อ (Victimless Crime) ซึ่งผู้ก่ออาชญากรรมกลายเป็นเหยื่อได้รับความเสียหายเอง
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔ ให้ความหมายของยาเสพติดให้
โทษว่า หมายถึง สารเคมีหรือวัตถุชนิดใด ๆ ซึ่งเมื่อเสพเข้าสู่ร่างกาย ไม่ว่าจะโดย รับประทาน ดม สูบ
ิ่
ฉีด หรือด้วยประการใด ๆ แล้วท าให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจในลักษณะส าคัญ เช่น ต้องเพม
ปริมาณการเสพขึ้นเรื่อยๆ มีอาการขาดยาเมื่อไม่ได้เสพ มีความต้องการเสพทั้งทางร่างกายและจิตใจ
อย่างรุ่นแรงอยู่ตลอดเวลา และท าให้สุขภาพทรุดโทรม
๒
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ได้ให้ความหมายของค าว่า
ิ
“ยาเสพติดให้โทษ” หรือ “ยาเสพย์ติด” หมายถึง ยาหรือสารเคมีซึ่งเมื่อเสพหรือฉีดเข้าสู่ร่างกาย
ิ
ติดต่อกันชั่วระยะเวลาหนึ่งก็จะติด ก่อให้เกิดพษเรื้อรัง ท าให้ร่างกายและจิตใจเสื่อมโทรม ได้แก่ ฝิ่น
๓
กัญชา เฮโรอีน ยานอนหลับ สุรา เป็นต้น
กล่าวโดยสรุป ยาเสพติดให้โทษ หมายถึง ยาหรือสารเคมีรวมทั้งวัตถุอื่นใดที่มนุษย์
เสพเข้าสู่ร่างกายด้วยวิธีการใดก็ตาม เช่น การกิน การสูดดม สูบควัน ฉีดเข้าสู่ร่างกาย แล้วท าให ้
เกิดการติด มีความต้องการที่จะเสพอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งยังเพ่มปริมาณที่จะใช้เสพขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อ
ิ
ิ่
้
หมดฤทธิ์แล้วจะท าใหร่างกายของผู้เสพมีความอยากยาเพมขึ้น จนท าให้ร่างกายเกิดอาการทุรนทุราย
ทรมาน จนกว่าจะได้รับยาเสพติดให้โทษดังกล่าวเสพเข้าสู่ร่างกาย มีผลท าให้อวัยวะส่วนต่าง ๆ
ของร่างกายและจิตใจอ่อนแอ เสื่อมโทรมลง
การแบ่งประเภทของยาเสพติดให้โทษ
พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ แบ่งประเภทยาเสพติดให้โทษออก
เป็น ๕ ประเภท ได้แก่
๒ ส านักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, “พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔”, ม.ป.ป.,
<http://web. krisdika.go.th/data/law/law2/%C207/%C207-20-9999-update.pdf> (๒ สิงหาคม ๒๕๖๔).
๓ ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒, (กรุงเทพมหานคร : นานมีบุ๊คส์,
๒๕๔๖), หน้า ๙๐๐.
