Page 2175 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2175
๒๑๕๗
แย่ลง เมื่อเวลาผ่านไปผู้เสพจะใช้เวลาในการคิดเรื่องอื่นของชีวิตลดน้อยลง แต่จะหมกมุ่นคิดถึงแต่
๖
การแสวงหาและใช้ยาเสพติดให้โทษมากขึ้น
สาเหตุการติดยาเสพติดให้โทษ
๗
ปัจจัยที่ท าให้เกิดพฤติกรรมการติดยาเสพติดให้โทษ มี ๓ ประการ ได้แก่
๑. ตัวสารและฤทธิ์ของยาเสพติดให้โทษ สารที่ก่อให้เกิดการเสพติด เป็นสารที่ออก
ฤทธิ์ต่อระบบประสาท เช่น เมทแอมเฟตามีน (ยาบ้า และยาไอซ์) เฮโรอีน เมื่อผู้เสพเริ่มทดลองใช้
และได้รับฤทธิ์ของยาเสพติดให้โทษแล้วเกิดความพึงพอใจก็จะเสพซ้ าจนเกิดการติดยาเสพติดในที่สุด
๒. ตัวผู้เสพ การที่ผู้เสพไปเสพยาเสพติดให้โทษพบว่าเกิดจาก
๒.๑ สภาพร่างกาย เช่น ผู้ที่มีความเจ็บป่วยซึ่งต้องอาศัยยาเสพติดให้โทษใน
การบ าบัดรักษา จนน าไปสู่การติดยาเสพติดให้โทษนั้น
๒.๒ สภาพจิตใจ ได้แก่
๒.๒.๑ ผู้ที่มีอารมณ์วู่วาม เปลี่ยนแปลงเร็ว ขาดความมั่นใจ มักจะ
หาสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจเพื่อให้ตนเองรู้สึกมั่งคง จิตใจสงบ มีความมั่นใจในตนเองขึ้น
๒.๒.๒ ผู้ที่มีสุขภาพจิตไม่มั่นคง มีความวิตกกังวลตลอดเวลา บุคคล
เหล่านี้มักจะถูกชักจูงให้เสพยาเสพติดให้โทษได้ง่าย
๒.๒.๓ ผู้ที่ขาดความอบอุ่น หรือมีปัญหาต่าง ๆ เช่น ปัญหา
เศรษฐกิจ การงาน มักจะมีการใช้ยาเสพติดให้โทษเป็นเครื่องปลอบใจ ดับความว้าวุ่นทางจิตใจให้
น้อยลง
๓. สิ่งแวดล้อม สิ่งแวดล้อมมีส่วนส าคัญที่จะกระตุ้นหรือชักน าให้บุคคล
หันไปเสพยาเสพติดให้โทษ เช่น ในเด็กและเยาวชนมักมีพฤติกรรมอยากรู้ อยากลอง หรือความคึก
คะนอง โดยเฉพาะเมื่อเพื่อนหรือผู้ใกล้ชิดเสพยาเสพติดให้โทษ แล้วชักชวนให้เสพก็มักจะเสพตามผู้ที่
เสพยาเสพติดให้โทษส่วนใหญ่มักพบว่าสภาพครอบครัวมีปัญหาหรือมีความแตกแยก หรืออาศัยอยู่
ในชุมชนที่มีการแพร่ระบาดของยาเสพติดให้โทษ สามารถซื้อยาเสพติดให้โทษได้ง่าย
หลักพุทธปรัชญา
ุ
พระพทธศาสนา เกิดจากการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพทธเจ้า ได้พระปัญญาตรัสรู้
ุ
ธรรมวิเศษ เป็นเหตุถึงความบริสุทธิ์จากกิเลสาสวะ จึงได้พระนามว่า “อรห ” และตรัสรู้โดยพระองค์
๖ ศูนย์วิจัยยาเสพติด สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. “สมองและกลไกการเสพ
ติด”; ๒๕๖๐, <http://www.ihr.chula.ac.th/t3_files/brain_drug.pdf> (๙ สิงหาคม ๒๕๖๔).
๗ ทิพาวดี เอมาวรรธนะ. จิตวิทยาการปรึกษาส าหรับผู้ติดยาเสพติด. พมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์
ิ
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; ๒๕๔๗.
