Page 223 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 223

๒๑๐




                               ในกรณีที่มีการยื่นค าร้องคัดค้านตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้มีอานาจออกค าสั่งขายทอดตลาด

                 ทรัพย์สินพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดค าร้องนั้นและแจ้งผลการพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดให้ผู้ร้องทราบต่อไป ทั้งนี้ให้
                 คณะกรรมการขายทอดตลาดชะลอการขายทอดตลาดไว้ก่อนจนกว่าจะได้รับค าวินิจฉัยชี้ขาดระเบียบ

                 กระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
                                                                                           ้
                 พ.ศ. 2551 ข้อ 23 ก าหนดว่า ถ้าบุคคลใดจะยื่นค าคัดค้านการยึดทรัพย์สิน โดยกล่าวอางว่าผู้ค้างภาษี
                                                                                                       ื่
                 ไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่ได้ยึดไว้ก่อนที่ได้เอาทรัพย์สินเช่นว่านี้ออกขายทอดตลาดหรือจ าหน่ายโดยวิธีอน
                                                                    ื่

                 บุคคลนั้นอาจยื่นค าคัดค้านต่อผู้มีอานาจออกค าสั่งเพอให้มีค าสั่งปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น
                 เมื่อเจ้าพนักงานบังคับภาษีหรือคณะกรรมการได้รับค าคัดค้านเช่นว่านี้ ให้งดการขายทอดตลาดหรือ
                 จ าหน่ายทรัพย์สินนั้นไว้ ในระหว่างรอค าวินิจฉัยชี้ขาดต่อไป เว้นแต่
                                                                                                       ื่
                        (1) หากมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่าค าคัดค้านนั้นไม่มีมูล และเป็นค าคัดค้านที่ยื่นเข้ามาเพอ
                 ประวิงให้ชักช้า ผู้มีอ านาจออกค าสั่งมีอ านาจสั่งให้ผู้คัดค้านวางเงินต่อผู้มีอ านาจออกค าสั่งในเวลาที่กาหนด

                 ตามจ านวนเงินที่เห็นสมควรเพอประกันความเสียหายใด ๆ ที่อาจได้รับเนื่องจากสาเหตุที่เนิ่นช้าในการขาย
                                          ื่
                 ทอดตลาดอันเกิดแต่การยื่นค าคัดค้านนั้น ถ้าผู้ยื่นค าคัดค้านไม่ปฏิบัติตามค าสั่งเช่นว่านั้น ให้ผู้มีอ านาจออก
                 ค าสั่งยกค าคัดค้านนั้นเสีย และมีค าสั่งให้ด าเนินการต่อไป
                        (2) ถ้าทรัพย์สินที่พิพาทนั้นเป็นสังหาริมทรัพย์ และมีพยานหลักฐานเบื้องต้นแสดงว่าค าคัดค้านนั้น

                 ไม่มีเหตุอันควรฟังหรือถ้าปรากฏว่าทรัพย์สินที่ยึดเป็นสังหาริมทรัพย์ที่เก็บไว้นานไม่ได้ ผู้มีอ านาจออกค าสั่ง
                 มีอ านาจสั่งให้คณะกรรมการขายทอดตลาดทรัพย์สินหรือจ าหน่ายทรัพย์สินเช่นว่านี้โดยไม่ชักช้า
                        จากระเบียบดังกล่าวข้างต้นพบว่าผู้ค้างช าระภาษีอากร หรือบุคคลภายนอกผู้มีส่วนได้เสียอาจยื่น
                 คัดค้านในขั้นตอนการยึด หรือขั้นตอนการอายัด หรือขั้นตอนการขายทอดตลาดก็ได้ ซึ่งเจ้าพนักงานอาจ

                                         ื่
                                                      ิ
                                                                                     ิ

                 ต้องงดการขายทอดตลาดเพอให้ผู้มีอานาจพจารณาสั่งเสียก่อน และเมื่อผลการพจารณาเป็นประการใด
                                                                                              ิ
                                                                            ้
                                                                                       ื่
                 แล้ว ผู้ค้างช าระภาษีอากรหรือบุคคลภายนอกผู้มีส่วนได้เสียอาจยื่นค าฟองต่อศาลเพอขอให้พจารณาเพก
                                                                                                       ิ
                                                                               ้
                 ถอนค าสั่งยึด อายัดและขายทอดตลาดได้ด้วย ปัจจุบันมีส านวนคดีที่มีผู้ฟองต่อศาลภาษีอากรกลางเพอ
                                                                                                       ื่
                 ขอให้เพกถอนค าสั่งดังกล่าว ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลภาษีอากรและวิธีพจารณาคดีภาษีอากร
                                                                                      ิ
                        ิ
                 พ.ศ.2528 มาตรา 7, 8 ซึ่งกระบวนการดังกล่าวข้างต้นท าให้การเร่งรัดภาษีอากรค้างของเจ้าพนักงาน
                 ต้องหยุดชะงักและกลายเป็นคดีใหม่ขึ้นมาเสียก่อนที่จะเป็นคดีว่าต่างหรือแก้ต่างคดีหลักเสียอก ซึ่งเป็นการ
                                                                                             ี
                 สิ้นเปลืองงบประมาณแผ่นดินในการยึดทรัพย์สิน ตลอดจนการเก็บรักษาทรัพย์สินที่ยึดไว้ และก่อให้เกิด
                 ภาระค่าใช้จ่าย ซึ่งไม่สอดคล้องกับหลักภาษีอากรที่ดีตามหลักความสะดวกและความประหยัด
                               4.2 แม้เจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรได้ยึดและอายัดทรัพย์สิน

                                                                         ิ
                                                                                 ื่
                 ของผู้ค้างภาษีอากรไว้ก่อนแล้ว ก็ต้องระมัดระวังว่าเจ้าหนี้ตามค าพพากษาอนได้ยึด อายัดทรัพย์สินของ
                 ผู้ค้างภาษีอากรด้วยหรือไม่ ซึ่งจะเป็นเหตุให้เจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรต้อง

                                                                                   ิ
                                                                                                ่
                 ด าเนินการยื่นค าขอเฉลี่ยทรัพย์ที่ยึดหรืออายัดไว้ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพง มาตรา
                 326 (มาตรา 290 เดิม)
                                                  ิ
                               ประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพง มาตรา 326 บัญญัติว่า “เมื่อมีการยึดทรัพย์สิน
                                                               ่
                 หรืออายัดสิทธิเรียกร้องอย่างใดของลูกหนี้ตามค าพพากษาเพอเอาช าระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามค าพพากษา
                                                                                                  ิ
                                                             ิ
                                                                     ื่
                 รายหนึ่งแล้ว ห้ามไม่ให้เจ้าหนี้ตามค าพพากษาอนด าเนินการให้มีการยึดทรัพย์สินหรืออายัดสิทธิเรียกร้อง
                                                 ิ
                                                         ื่
                 นั้นซ้ าอีก แต่ให้มีสิทธิยื่นค าร้องต่อศาลที่ออกหมายบังคับ ขอให้มีค าสั่งให้ตนเข้าเฉลี่ยในทรัพย์สินหรือเงินที่
                 ได้จากการขายหรือจ าหน่ายทรัพย์สินจากการยึดหรืออายัดนั้นได้ตามส่วนแห่งจ านวนหนี้ตามค าพิพากษา
   218   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228