Page 224 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 224

๒๑๑




                               ห้ามมิให้ศาลอนุญาตตามค าร้องเช่นว่านี้ เว้นแต่ศาลเห็นว่าผู้ยื่นค าร้องไม่สามารถเอา
                 ช าระได้จากทรัพย์สินอื่น ๆ ของลูกหนี้ตามค าพิพากษา

                                                                                              ื่
                               ถ้าเจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรหรือกฎหมายอนที่จะสั่งยึด
                                                             ิ
                 ทรัพย์สินหรืออายัดสิทธิเรียกร้องของลูกหนี้ตามค าพพากษา เพอบังคับช าระหนี้ที่ค้างช าระตามกฎหมาย
                                                                      ื่
                 นั้น ๆ ได้เอง ได้ยึดทรัพย์สินหรืออายัดสิทธิเรียกร้องตามวรรคหนึ่งไว้ก่อนแล้ว ให้มีสิทธิขอเข้าเฉลี่ยได้โดย
                 ไม่อยู่ภายในบังคับของบทบัญญัติวรรคสอง แต่ถ้าเจ้าพนักงานดังกล่าวมิได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อน ให้มีสิทธิขอ
                 เข้าเฉลี่ยได้เช่นเดียวกับเจ้าหนี้ตามค าพิพากษาอื่น
                               ในกรณีที่ยึดทรัพย์สินเพื่อขายทอดตลาดหรือจ าหน่ายโดยวิธีอื่น ค าร้องเช่นว่านี้ให้ยื่นก่อน

                 สิ้นระยะเวลาสิบห้าวันนับแต่วันที่มีการขายทอดตลาดหรือจ าหน่ายทรัพย์สินที่ขายทอดตลาดหรือจ าหน่าย
                 ได้ในครั้งนั้น ๆ
                               ในกรณีที่อายัดสิทธิเรียกร้อง ให้ยื่นค าร้องเสียก่อนสิ้นระยะเวลาสิบห้าวันนับแต่วันช าระ

                 เงินหรือวันที่มีการขายทอดตลาดหรือจ าหน่ายโดยวิธีอื่นซึ่งสิทธิเรียกร้องตามที่อายัดนั้นได้
                               ในกรณีที่ยึดเงิน ให้ยื่นค าร้องเช่นว่านี้ก่อนสิ้นระยะเวลาสิบห้าวันนับแต่วันยึด
                               เมื่อได้ส่งส าเนาค าร้องดังกล่าวให้เจ้าพนักงานบังคับคดีแล้ว ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีงด
                 การจ่ายเงินหรือทรัพย์สินตามค าบังคับตั้งแต่การขาย การจ าหน่าย หรือการช าระเงินตามที่ได้อายัดในครั้งที่

                 ขอเฉลี่ยนั้น แล้วแต่กรณี ไว้จนกว่าศาลจะได้มีค าวินิจฉัยชี้ขาด เมื่อศาลได้มีค าสั่งประการใดและส่งให้
                 เจ้าพนักงานบังคับคดีทราบแล้ว ก็ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีปฏิบัติไปตามค าสั่งเช่นว่านั้น
                        จากข้อกฎหมายดังกล่าวข้างต้น จะเห็นได้ว่าการที่เจ้าพนักงานผู้มีอ านาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษี
                 อากรใช้มาตรการทางปกครองด้วยการยึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้ค้างภาษีอากร มิใช่การยึดหรืออายัดโดย

                                                       ิ
                                                               ื่
                              ิ
                 เจ้าหนี้ตามค าพพากษา ดังนั้นเจ้าหนี้ตามค าพพากษาอนมีสิทธิยึดหรืออายัดทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานภาษี
                                                                                             ิ
                 อากรได้ยึดหรืออายัดไว้ได้ ไม่เป็นการยึดหรืออายัดซ้ าที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความ
                 แพ่ง มาตรา 326 วรรคหนึ่ง ในกรณีนี้เจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรมีสิทธิขอเฉลี่ย

                 ในทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัดไว้ได้เช่นเดียวกับเจ้าหนี้ตามค าพพากษาตามความในมาตรา 326 วรรคหนึ่ง
                                                                   ิ

                 แต่ถ้าเจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรมิได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อน ให้ขอเฉลี่ยได้ภายใน
                 บังคับบทบัญญัติวรรคสอง หมายความว่า หากเจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรได้ยึด

                                                            ิ
                 ทรัพย์สินหรืออายัดสิทธิเรียกร้องของลูกหนี้ตามค าพพากษาไว้ก่อนแล้ว ก็มีสิทธิขอเฉลี่ยได้โดยไม่อยู่ภายใต้
                                                          ิ
                                                                                                ื่
                 บังคับของบทบัญญัติวรรคสอง กล่าวคือไม่ต้องพสูจน์ว่าลูกหนี้ตามค าพพากษาไม่มีทรัพย์สินอนที่พอจะ
                                                                             ิ
                                                          ื่
                 ช าระหนี้ได้ แม้ลูกหนี้ตามค าพพากษามีทรัพย์สินอนพอช าระหนี้ได้ เจ้าหนี้ภาษีอากรก็ขอเฉลี่ยได้ แต่หาก
                                          ิ

                 เจ้าพนักงานผู้มีอานาจตามกฎหมายว่าด้วยภาษีอากรยังไม่ได้ยึดหรืออายัดไว้ก่อน จะมีสิทธิขอเฉลี่ยได้
                 เช่นเดียวกับเจ้าหนี้ตามค าพพากษาอน กล่าวคือเจ้าพนักงานดังกล่าวจะขอเฉลี่ยได้ต้องได้ความว่าไม่
                                         ิ
                                                 ื่
                 สามารถเอาช าระได้จากทรัพย์สินอื่นๆ ของลูกหนี้ตามค าพิพากษา
                                                                              ิ
                                                                                            ่
                            ิ
                        ค าพพากษาศาลฎีกาที่ 1094/2510 ตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพง มาตรา 290
                                                                                 ิ
                 ที่ห้ามมิให้ยึดซ้ านั้น จะต้องเป็นการยึดทรัพย์ซ้ ากันในระหว่างเจ้าหนี้ตามค าพพากษาด้วยกันในทรัพย์ราย
                 เดียวกันของลูกหนี้ตามค าพพากษา ส่วนการที่เจ้าพนักงานตามประมวลรัษฎากรยึดไว้ก่อนอนเป็นการยึด
                                                                                             ั
                                        ิ
                                                                               ิ
                 ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 12 นั้น ไม่ใช่เป็นการยึดของเจ้าหนี้ตามค าพพากษา เจ้าพนักงานบังคับคดี
                 จึงท าการยึดได้ไม่เป็นการยึดซ้ า และการที่เจ้าพนักงานตามประมวลรัษฎากรท าการยึดก็ไม่ท าให้ทรัพย์ที่ยึด
                 กลายเป็นทรัพย์สินของแผ่นดินเพราะกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ยึดยังเป็นของจ าเลยจนกว่าจะได้ขายทอดตลาด
   219   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229