Page 2571 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2571

๒๕๕๖




                        การที่ศาลจะพจารณาก าหนดให้ใช้มาตรการ ไม่ควบคุมตัวกับผู้กระท าผิดว่าจะใช้มาตรการ
                                     ิ
                 ประเภทใดที่มีอยู่นั้น พึงค านึงถึง (๑) การแก้ไขผู้กระท าผิด (๒) การคุ้มครองสังคม และ (๓) ประโยชน์ของ

                         ๓๘
                 ผู้เสียหาย

                                                           ู
                                                 ื่
                                             ื่
                                                        ื้
                                                    ้
                        การใช้โทษหรือมาตรการอนเพอแกไขฟนฟผู้กระท าผิด มุ่งเน้นถึงการใช้มาตรการลงโทษระดับกลาง
                 (IntermediatePunishment) ซึ่งอยู่ระหว่างโทษจ าคุกกับการคุมประพฤติ ได้แก่ การคุมความประพฤติ
                 แบบเข้มงวด(Intensive Probation Supervision) การท างานบริการสังคม (Community Service) การควบคุม
                 ด้วยเครื่องมืออเล็กทรอนิกส์(Electronic Monitoring) การใช้ค่ายทหาร(Boot Camp) การกักขังในบ้าน
                              ิ
                 (House Arrest)  เป็นต้น มาตรการเหล่านี้มีวัตถุประสงค์ ๒ ประการ คือ ลดการใช้โทษจ าคุก และลด
                 ความเสี่ยงในการกระท าความผิดซ้ าให้ได้มากที่สุด


                        แนวทางการใช้มาตรการทางเลือกอนดังกล่าวประกอบด้วย ๒ ส่วน ส่วนแรกคือ การพยายาม
                                                       ื่
                 หลีกเลี่ยงไม่ท าลายคุณลักษณะประจ าตัวของให้ผู้กระท าผิดจนยากแก่การกลับคืนสู่สังคมปกติ โดยเฉพาะ
                                                                                   ่
                 อย่างยิ่งการหลีกเลี่ยงโทษจ าคุกระยะสั้น ส่วนที่สองคือ การใช้โทษให้เหมาะสมแกผู้กระท าผิดเป็นรายบุคคล
                 อันรวมถึงการก าหนดมาตรการแก้ไขฟื้นฟูผู้กระท าผิดเพอจะได้ไม่กระท าความผิดซ้ าอีก
                                                              ื่






                        ๔.๑ การหลีกเลี่ยงมิให้ผู้กระท าผิดถูกท าลายคุณลักษณะประจ าตัว

                              ๔.๑.๑ การรอการก าหนดโทษหรือรอการลงโทษ ประธานศาลฎีกามีค าแนะน าให้พงใช้
                                                                                                     ึ
                                                                                               ๓๙
                 ในกรณที่ศาลเห็นว่า ควรให้โอกาสผู้กระท าผิดกลับตัวโดยไม่ต้องมีประวัติว่าเคยต้องโทษมาก่อน  โดยศาล
                       ี
                                                           ู
                                                        ื้
                  ึ
                 พงก าหนดแนวทางการลงโทษและการแก้ไขฟนฟจ าเลยที่หลากหลายตามความร้ายแรงแห่งการกระท า
                 ความผิดและความเสียหายที่เกิดขึ้น โดยให้มีการรอการก าหนดโทษหรือการรอการลงโทษให้เหมาะสมกับ
                                                                                                  ิ
                 ข้อเท็จจริง...โดยเฉพาะในกรณีที่เป็นการกระท าความผิดครั้งแรกและจ าเลยยังไม่สมควรถูกพจารณา









                 ๓๘  United Nations Standard Minimum Rules for Non-custodial Measures (the Tokyo Rules)
                 8. Sentencing dispositions 8.1 The judicial authority, having at its disposal a range of non-custodial

                 measures, should take into consideration in making its decision the rehabilitative needs of the
                 offender, the protection of society and the interests of the victim, who should be consulted whenever

                 appropriate.
                 ๓๙  ค าแนะน าของประธานศาลฎีกา ว่าด้วยแนวทางการใช้โทษ พ.ศ. ๒๕๖๓ ข้อ ๗
   2566   2567   2568   2569   2570   2571   2572   2573   2574   2575   2576