Page 2676 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2676

๒๖๖๐




                ผู้ต้องหาอันเนื่องมาจาก หลักประโยชน์แห่งความสงสัย (In Dubio Pro Reo) ซึ่งเป็นไปตามหลักที่ว่า ก่อนที่
                จะมีค าพิพากษาถึงที่สุดบุคคลใดกระท าความผิด จะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นเสมือนเป็นผู้กระท าความผิดมิได้


                       เพื่อให้เกิดการคานอ านาจซึ่งกันและกัน ทั้งนี้เพื่อ คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน การสอบสวน
                มิใช่มุ่งหวังให้ศาลพพากษาลงโทษเท่านั้น ส่วนข้อเท็จจริงที่เป็นคุณแก่ผู้ต้องหาไม่ยอมรวบรวมไว้ในส านวน
                                ิ
                                                          ิ
                การสอบสวน บทบัญญัติในประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญา  มีเจตนารมย์ให้พนักงานสอบสวน
                รวบรวมพยานหลักฐาน ทุกชนิด ทั้งที่เป็นคุณหรือเป็นโทษแก่ผู้ต้องหา


                       มาตราการการปล่อยชั่วคราว

                       ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา การปล่อยตัวชั่วคราว อาจจะท าได้โดย

                      1) ปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกันเลย หรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกัน ในคดีที่มีอตรา
                                                                                                     ั
                 โทษจ าคุกอย่างสูงไม่เกิน ๕ ปี

                        2) ปล่อยชั่วคราวโดยมีหลักประกัน และจะมีหลักประกันหรือไม่ก็ได้ในคดีที่มีอัตราโทษจ าคุกอย่างสูง


                 เกิน ๕ ปีขึ้นไป

                        ในทางปฏิบัติการปล่อยตัวชั่วคราวของศาลจะกระท าได้ เฉพาะเมื่อมีทั้งสัญญาประกันและ

                หลักประกันซึ่งเท่ากับว่าสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาขึ้นอยู่กับสถานะทางเศรษฐกิจของผู้ต้องหาโดยมิได้
                ค านึงถึงวัตถุประสงค์ในการที่จะควบคุมตัวบุคคลให้อยู่ในอ านาจของรัฐซึ่งมีอยู่ ๓ ประการ คือ


                        1) เพื่อให้การสอบสวนด าเนินไปโดยเรียบร้อย
                           2) เพื่อประกันการมีตัวของผู้ต้องหา

                            3) เพื่อประกันการบังคับโทษ

                          ซึ่งในส่วนนี้ จะต้องปรับปรุงทัศนคติของศาลในแง่ที่ว่า การพจารณาอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว
                                                                          ิ
                จะต้องเป็นหลักมิใช่ข้อยกเว้น

                                                                                ิ
                         ในคดีที่มีอตราโทษสูงเท่าที่ผ่านมาศาลส่วนใหญ่มักจะใช้ดุลยพนิจในการปล่อยชั่วคราวว่า
                                ั
                                                      ั
                “พฤติการณ์แห่งคดีเป็นเรื่องร้ายแรง คดีมีอตราโทษสูงเกรงว่าผู้ต้องหาหลบหนี จึงไม่อนุญาตให้ปล่อย
                ชั่วคราว ยกค าร้อง” โดยปัจจุบันเป็นที่น่ายินดีว่าศาลยุติธรรมโดยนางเมทินี ชโลธร ประธานศาลฎีกาหญิง

                คนแรกของประเทศไทยได้ออกนโยบายที่เป็นหลักสากล เช่น การยกระดับการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องหา

                และจ าเลยในคดีอาญาโดยการลดการคุมขังที่ไม่จ าเป็นทุกกรณี ทั้งได้ออกระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
                ศาลยุติธรรมว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๖๔ ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ มิถุนายน ๒๕๖๔

                ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป โดยในข้อ ๔ ของระเบียบดังกล่าวได้ให้สิทธิผู้ต้องหาหรือ
                จ าเลยโดยตนเองหรือผู้ที่เป็นญาติหรือเกี่ยวพนโดยทางสมรส หรือในทางการงานกับผู้ต้องหาหรือจ าเลย
                                                      ั
                อาจยื่นค าร้องขอปล่อยชั่วคราวโดยไม่จ าต้องเสนอหลักประกันใด ๆ มาพร้อมกับค าร้อง (ค าร้องใบเดียว)
   2671   2672   2673   2674   2675   2676   2677   2678   2679