Page 2675 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2675

๒๖๕๙




                          ื่
                             ั

                เหตุจ าเป็นอนอนมิอาจก้าวล่วงได้และในความเป็นจริง ต ารวจก็มักจะใช้อานาจในการควบคุมอย่างเต็มที่
                ตามที่กฎหมายให้อ านาจไว้โดยไม่ค านึงถึงจุดมุ่งหมายที่ให้ค านึงถึง ความจ าเป็นแห่งคดีเลย
                       นอกจากนี้ ระยะเวลาในการควบคุม และกักขังบุคคลที่อยู่ในอานาจของพนักงานสอบสวน

                อย่างแท้จริงหรือการให้ศาลออกหมายขังนั้น ยังขึ้นอยู่กับฐานความผิดที่พนักงานสอบสวนก าหนดในเบื้องต้น

                เสียอก โดยไม่มีการกลั่นกรองหรือตรวจสอบหลักฐานเบื้องต้นในชั้นพนักงานสอบสวนโดยองค์กรใน
                     ี
                กระบวนการยุติธรรมอน ๆ เลยความผิดพลาดที่เกิดขึ้น จึงส่งผลกระทบต่อสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาเป็น
                                   ื่
                อย่างมาก

                       ระยะต่อมา เป็นกรณีที่ศาลจะเข้ามามีบทบาทในการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหามากขึ้น



                แต่เป็นเวลาหลังจากที่พนักงานต ารวจ หมดอานาจในการควบคุมต่อไปแล้ว โดยศาลจะมีอานาจสั่งขัง
                                             ั
                ผู้ต้องหาได้นานเท่าใด ขึ้นอยู่กับอตราโทษของความผิดที่ถูกกล่าวหา แต่บทบาทของศาลในการให้ความ
                                                               ี
                คุ้มครองสิทธิเสรีผู้ต้องหาตามรัฐธรรมนูญจะมีมากน้อยเพยงใด ในทางปฏิบัติย่อมขึ้นอยู่กับทัศนคติของศาล
                และทางปฏิบัติจากองค์กรฝ่ายบริหารหรือ เจ้าพนักงานต ารวจด้วย กล่าวคือ ในเรื่องที่เกี่ยวกับทัศนคติของ
                ศาลต่อการสั่งขังผู้ต้องหานั้น ศาลจะพจารณาค าร้องขอฝากขังของพนักงานสอบสวนแต่เพยงว่าพนักงาน
                                                ิ
                                                                                            ี
                สอบสวนมีความจ าเป็นที่จะต้องท าการสอบสวนให้เสร็จสิ้นไปตามที่อางในค าร้องหรือไม่เท่านั้นและ
                                                                             ้
                                                                                     ี
                โดยทั่วไปพนักงานสอบสวนก็ไม่ต้องมีพยานหลักฐานใดมาแสดงต่อศาล ศาลจะเพยงแต่สอบถามผู้ต้องหา
                ว่าจะคัดค้านค าร้องของฝากขังของพนักงานสอบสวนหรือไม่ หากไม่คัดค้านก็จะอนุญาตตามค าร้อง

                ขอฝากขังเสมอ โดยไม่วิเคราะห์ถึงเหตุอย่างอื่นว่าสมควรจะสั่งขังผู้ต้องหาเอาไว้หรือไม่

                       นอกจากนั้น การตั้งข้อหาที่มีผลต่อระยะเวลาในการควบคุมของศาล ไม่มีการตรวจสอบจากองค์กร

                 ื่
                อนเลยในการปฏิบัติพนักงานสอบสวนมักจะตั้งข้อหาให้หนักไว้ก่อน เพอจะได้ฝากขังผู้ต้องหาให้นานที่สุด
                                                                           ื่
                โดยเหตุผลเพยงเพอต้องการเวลาท าส านวนการสอบสวนให้เสร็จสิ้น ซึ่งเป็นเหตุผลที่มาจากเจ้าหน้าที่ต ารวจ
                           ี
                               ื่
                                                                                         ั
                ฝ่ายเดียวเท่านั้นมิได้ค านึงถึงความจ าเป็น และพฤติกรรมแห่งคดีเลย ดังนี้จะเห็นได้ว่าอนตรายจากอานาจ

                เด็ดขาดในชั้นสอบสวนของพนักงานต ารวจนั้นมีผลกระทบต่อสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาเป็นอย่างมาก


                       มาตรการสอบสวน

                       การสอบสวน เป็นการเริ่มต้นของการด าเนินกระบวนยุติธรรมทางอาญาอย่างแท้จริง การใช้อานาจ

                ของรัฐในส่วนนี้ ย่อมส่งผลกระทบกระเทือนต่อสิทธิเสรีภาพของบุคคลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้น จึงต้องมี
                กลไกบางอย่างมาควบคุมการใช้อานาจในส่วนนี้เพอให้เกิดการคานอานาจ (Check & Balance) ทั้งนี้เพอ

                                                           ื่

                                                                                                       ื่
                คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของบุคคล

                       ในชั้นสอบสวนมีบทบาทในการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาจากการใช้อานาจในการคุ้มครอง
                                                 ิ
                ของเจ้าพนักงานต ารวจโดยการใช้ดุลยพนิจในการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาในการฝากขังของพนักงานต ารวจ
                                                  ั
                ซึ่งการปล่อยตัวชั่วคราวเป็นมาตรการอนหนึ่งที่ผ่อนคลายการจ ากัดเสรีภาพในการเคลื่อนไหวที่ทางของ
   2670   2671   2672   2673   2674   2675   2676   2677   2678   2679