Page 2672 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2672

๒๖๕๖




                บทบาทศาลในการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องหาหรือจ าเลยในชั้นก่อนการพิจารณาคดี

                                                                     ิ
                         เมื่อกล่าวถึงกระบวนการด าเนินคดีอาญาในชั้นก่อนพจารณาของศาลแล้วกฎหมายได้ก าหนด
                                              ื่

                มาตรการในการด าเนินคดีต่าง ๆ เพอให้อานาจแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐในการที่จะน าตัว ผู้กระท าผิดมาลงโทษ
                แม้ว่าจะเป็นการล่วงล้ าสิทธิเสรีภาพของบุคคลก็ตามไม่ว่าจะเป็นมาตรการ การเรียกตัวเพื่อด าเนินคดีการจับ

                การค้น การควบคุมตัวการขังและการจับตัวมาอยู่ในอานาจของรัฐ ซึ่งมาตรการบังคับส่วนมากจะก าหนดให้
                เจ้าหน้าที่ต ารวจเป็นผู้ใช้ดุลยพนิจและบังคับไปได้เองอย่างเต็มที่ ซึ่งบางกรณีก็ใช้ดุลยพินิจอย่างไม่เหมาะสม
                                         ิ
                 ั
                อนเป็นการก้าวล้วงสิทธิเสรีภาพของบุคคลอย่างไร้ขอบเขตแม้จะมีหลักประกันทางกฎหมายบางประการ
                ในการคุ้มครองสิทธิของผู้ต้องหาก าหนดไว้อย่างแน่นอน เช่น สิทธิของผู้ต้องหาตามประมวลกฎหมายวิธี
                พจารณาความอาญา มาตรา ๗/๑, ๑๐๖, ๑๓๔, ๑๓๔/๑, ๑๓๔/๒, ๑๓๔/๓, ๑๓๔/๔ หรือ ๑๓๕ ก็ตาม
                 ิ
                แต่พนักงานสอบสวนก็เป็นผู้ใช้ดุลยพนิจการบังคับใช้หลักเกณฑดังกล่าว ดังนั้น ความไม่เป็นกลางในการใช้
                                                                     ์
                                               ิ
                ดุลยพินิจก็อาจเกิดขึ้นได้

                                                                                                  ิ
                       หากจะพจารณาถึงระบบการอานวยความยุติธรรม ที่รัฐให้แก่ผู้ต้องหาในชั้นก่อนพจารณา

                               ิ
                โดยองค์การในกระบวนการยุติธรรมที่เรียกว่าตุลาการหรือศาลของไทยแล้วจะเห็นได้ว่าแต่เดิมศาลจะไม่มี

                                                                                                      ิ
                และไม่ใช้บทบาทในการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาในเบื้องต้นเท่าใดนัก ดังเช่น อานาจในการดุลยพนิจ
                                                       ิ
                ควบคุมตัวผู้ต้องหาตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญามารา 87 หลังจากเจ้าพนักงานต ารวจ



                                                                            ิ
                จับมาก็คงเป็นอานาจแท้ ๆ ของต ารวจรวมทั้งอานาจในการใช้ดุลยพนิจตั้งข้อกล่าวหาหรืออานาจใน
                การปล่อยตัวชั่วคราวเป็นต้น เหล่านี้ส่งผลให้สิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาไม่ได้รับความคุ้มครองอย่างแท้จริง
                ซึ่งเป็นผลมาจากการขาดการตรวจสอบจากองค์กรในกระบวนการยุติธรรมด้วยกัน (Check & Balance)
                จึงเป็นสาเหตุให้มีผู้ต้องขังระหว่างสอบสวนพจารณาและผู้ต้องขังเด็ดขาดจ านวนมากกว่าสามแสนคนจน
                                                      ิ
                เกิดปัญหาคนล้นคุก

                       ดังนั้นบทบาทของศาลในการที่จะเข้าไปคุ้มครองสิทธิเสรี ภาพของผู้ต้องหาในการตรวจสอบการใช้

                                                             ี
                                        ิ
                มาตรการบังคับในชั้นก่อนพจารณาคดีว่าสามารถมีเพยงใดและอย่างไรในสภาพการณ์ในปัจจุบันนี้และมี
                           ุ
                ปัญหาและอปสรรคอะไรบ้างที่ส่งผลให้ศาลยุติธรรมไม่สามารถเข้าไปคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหาได้
                อย่างที่ควรจะเป็น


                       บทบาทศาลในชั้นก่อนการพิจารณาคดีของไทย

                       มาตรการจับกุม การตรวจค้นและการควบคุมตัว


                       แต่เดิมประวัติศาสตร์ความเป็นมาของระบบบริหารความยุติธรรมทางอาญาของประเทศไทยมี
                ลักษณะพเศษที่ให้อานาจในการจับและการตรวจค้นแก่เจ้าพนักงานฝ่ายปกครอง หรือต ารวจอย่าง

                         ิ
                กว้างขวาง โดยปราศจากการตรวจสอบจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากฝ่ายศาล ทั้งนี้โดย
                                                                   ื่
   2667   2668   2669   2670   2671   2672   2673   2674   2675   2676   2677