Page 2671 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2671

๒๖๕๕




                       สิทธิที่จะได้รับการสอบสวนหรือการพิจารณาโดยรวดเร็วต่อเนื่องและเป็นธรรม

                       การคุ้มครองสิทธิในส่วนนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นกระบวนการหนึ่งที่มีความจ าเป็นต้องมีในกระบวนการ

                ยุติธรรมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๖๐ ได้บัญญัติเรื่องดังกล่าวไว้ในมาตรา ๖๘ ดังกล่าวไว้
                ตอนต้น และประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญามาตรา ๑๓๔ วรรคสาม ก็ได้บัญญัติไว้ว่า ผู้ต้องหา
                                              ิ
                มีสิทธิได้รับการสอบสวนโดยรวดเร็ว ต่อเนื่องและเป็นธรรม

                       ความมุ่งหมายของบทบัญญัติดังกล่าวข้างต้น เพื่อประกันความมีอิสรภาพและเสรีภาพในการด าเนิน

                ชีวิต โดยไม่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมจากอานาจรัฐในเวลานานเกินควร ซึ่งจะท าให้เค้าเสียสิทธิบ้างอย่าง

                ที่เค้าควรมีควรได้ เช่น หาผู้ถูกด าเนินคดีเป็นข้าราชการแม้เข้ายังจะไม่ถูกศาลตัดสินว่าเขามีความผิดก็ตาม

                หากเขาต้องถูกคุมขังโดยมิได้รับการประกันตัวออกมา ไม่ว่าในชั้นสอบสวนหรือชั้นพจารณาคดีของศาล
                                                                                        ิ
                                                                            ั
                เป็นเวลาติดต่อกันเกินกว่า ๑๕ วันแล้ว ผู้นั้นอาจถูกผู้บังคับบัญชาสั่งพกราชการหรือให้ออกจากราชการ
                ไว้ก่อนก็ได้ หรือหากเป็นประชาชนธรรมดาผลประโยชน์ที่เขาควรได้รับจากทรัพย์สินที่น าไปเป็นประกัน ดังนี้

                                                                                     ั
                ศาลจะเข้าไปมีบทบาทในการคุ้มครองสิทธิในส่วนนี้อย่างไร เพอประกันสิทธิอนนี้อย่างจริงจัง แต่ใน
                                                                        ื่
                ขณะเดียวกันก็ไม่เป็นการขัดขวางต่อกระบวนการของกฎหมายในการน าตัวผู้กระท าผิดมาลงโทษ


                       สิทธิที่จะได้รับการคุ้มครองจากศาลกรณีถูกควบคุมโดยมิได้ด้วยกฎหมาย

                       สิทธิในข้อนี้ได้รับการรับรองไว้โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๖๐ มาตรา ๒๘ วรรคสอง
                ซึ่งบัญญัติว่า การจับและการควบขังบุคคลจะกระท ามิได้ เว้นแต่มีค าสั่งหรือหมายของศาลหรือมเหตุอย่างอน
                                                                                              ี
                                                                                                       ื่
                ตามที่กฎหมายบัญญัติ

                                           ้
                       เกี่ยวกับเรื่องการกล่าวอางว่า บุคคลใดต้องถูกคุมขังโดยมิชอบด้วยกฎหมายนั้น ประมวลกฎหมาย
                วิธีพจารณาความอาญา มาตรา ๙๐ ได้บัญญัติให้อานาจผู้ถูกคุมขังเอง พนักงานอยการ พนักงานสอบสวน

                                                                                    ั
                    ิ
                                                                             ื่
                                                                                   ื่
                ผู้บัญชาการเรือนจ าหรือสัสดี สามี ภริยา หรือญาติของผู้นั้น หรือบุคคลอนใดเพอประโยชน์ของผู้ถูกคุมขัง
                มีสิทธิยื่นค าร้องต่อศาลท้องที่ที่อ านาจพิจารณาคดีอาญาขอให้ปล่อย โดยเมื่อศาลได้รับค าร้องดังกล่าวแล้วให้
                ศาลด าเนินการไต่สวนฝ่ายเดียวโดยด่วน ถ้าศาลเห็นว่าค าร้องนั้นมีมูล ศาลมีอานาจสั่งผู้คุมขังให้น าตัว

                ผู้ถูกคุมขังมาศาลโดยพลัน และถ้าผู้คุมขังแสดงให้เป็นที่พอใจแก่ศาลไม่ได้ว่า การคุมขังเป็นการชอบด้วย
                กฎหมาย ให้ศาลสั่งปล่อยตัวผู้ถูกคุมขังไปทันที ซึ่งจะเห็นได้ว่ากลไกลดังกล่าวมีความมุ่งหมายเพอคุ้มครอง
                                                                                                ื่
                เสรีภาพของบุคคลจากการกระท าที่ละเมิดกฎหมายอย่างรวดเร็ว

                       ดังกล่าวมาจึงควรจะได้ทราบถึงปัญหาความเป็นมาและแนวคิดในเรื่องการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของ

                                                               ื่
                                     ิ
                ผู้ต้องหาในกฎหมายวิธีพจารณาความอาญาของไทย เพอแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของการคุ้มครองสิทธิ
                เสรีภาพของผู้ต้องหาเพอเป็นแนวทางในการปรับปรุงวิธีพจารณาความอาญาของไทยให้เหมาะสม และมี
                                                                 ิ
                                    ื่
                ความทัดเทียมกับนานาอารยประเทศ ในแง่การให้หลักประกันสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องหา
   2666   2667   2668   2669   2670   2671   2672   2673   2674   2675   2676