Page 27 - Ligji për tregtarët dhe shoqëritë tregtare - teksti me shpjegime
P. 27

përmasa  të  tilla  sa  nuk  mund  të  kryhet  më  nga  një  person  i  vetëm  (apo  me  ndihmën  e
            familjarëve), por nevojiten struktura të posaçme, mbajtja e librave kontabël dhe e llogarive
            financiare,  si  dhe  punësimi  i  personelit  të  nevojshëm  për  administrimin  e  suksesshëm  të
            veprimtarisë (pra, kërkojnë një organizim të zakonshëm tregtar).
            Gjithsesi, për të mundësuar një kriter sasior, fleksibël, uniform, minimal e objektiv, ligji për
            shoqëritë tregtare i delegon ministrisë së financave dhe ministrisë përgjegjëse për ekonominë,
            detyrën e përcaktimit të pragjeve minimale të vëllimit të veprimtarisë, në bazë të të cilave
            veprimtaria quhet domosdoshmërisht “tregtare”.
            Për fat të keq, që prej vitit 2008, ministritë e lartpërmendura nuk kanë arritur ta miratojnë
            pragun  e  vëllimit  minimal,  për  të  dalluar  veprimtaritë  “tregtare”  nga  veprimtaritë  e  tjera
            ekonomike, profesionale apo artizanale. Në praktikë, rezultati i këtij pasiviteti është se nëse,
            herë pas here, qeveria do të dojë të ndihmojë aktivitete të caktuara duke eliminuar burokracinë
            dhe procedurat e regjistrimit, asaj do t’i duhet që të miratojë përjashtime të posaçme nga aktet
                                  40
            ligjore dhe nënligjore në fuqi . Nga ana tjetër, nëse përdoret ky instrument fleksibël, qeveria
            mund t’i menaxhojë politikat dhe procedurat për zhvillimin e biznesit pa qenë e detyruar të
            mbajë barrën e procesit legjislativ. Me qëllim koordinimin e dispozitave ligjore, në vitin 2015
                                                                   41
            një parashikim i ngjashëm u përfshi edhe në ligjin për regjistrimin e biznesit .

            2.    Referuar pasojave ligjore lidhur me statusin e tregtarit, pika 6 e nenit 2 përcakton një
            standard të posaçëm objektiv të  përgjegjësisë, kur deklaron  se tregtari duhet  të përmbushë
            “standardin e  ndershmërisë profesionale, të zbatueshme në mjedisin tregtar,  ku ai vepron”.
            Shkelja e “detyrimit për të vepruar me kujdes dhe me aftësi” rezulton në përgjegjësinë ligjore
                                                                        42
            të  tregtarit,  nëse  ai  nuk  provon  se  shkelja  e  detyrimit  nuk  është  bërë  me  faj .  U  takon
            gjykatave ta vendosin këtë standard të njohurive dhe kujdesit të pritshëm profesional lidhur
            me të drejtat dhe pronat e pjesëmarrësve të tjerë në mjedisin e veçantë tregtar të çështjes në
            gjykim. Mbase, gjykatat do të përcaktojnë edhe detyrime dhe privilegje të tjera, si dhe lidhjet
            përkatëse  me  dispozitat  e  nenit  638  të  Kodit  Civil.  Deri  tani,  e  vetmja  kërkesë  ligjore  e
            posaçme lidhur me rolin e tregtarit është detyrimi për t’u regjistruar. Tregtari është përgjegjës
            për  çdo  shkelje  të  detyrimeve  të  tij  për  gjithë  pasuritë  e  tij,  pra,  nuk  parashikohet  asnjë
                                                                             43
            përgjegjësi të kufizuar për ta (neni 2, pika 6). Në legjislacionin e disa Shteteve Anëtare  të
            BE-së, cilësia e tregtarit ka dallime praktike me pasoja më të rënda, pasi vetëm një tregtar i
            nënshtrohet procedurave të falimentimit, dhe sanksioneve përkatëse.




            40  Për shembull, aktualisht shitësit ambulantë dhe  fermerët regjistrohen  vetëm  pranë  autoriteteve tatimore  në bazë të
            dispozitave të ligjit nr.9920 “Për procedurat tatimore në Republikën e Shqipërisë”.
            41  Sipas nenit 22, pika 2 e ligjit për regjistrimin e biznesit, siç është ndryshuar nga ligji nr.8/2015, parashikon se përveçse
            kur një ligj i posaçëm parashikon ndryshe, nuk detyrohen të regjistrohen në regjistër personat fizikë, në kuptimin e Kodit
            Civil, të përcaktuar me urdhër të përbashkët të ministrit përgjegjës për tregtinë dhe të Ministrit të Financave, që veprojnë
            si punëdhënës apo të vetëpunësuar në fusha të posaçme apo që ushtrojnë një veprimtari me vëllim të vogël qarkullimi.
            42  Kjo përket me normat e përgjithshme të Kodit Civil për përgjegjësinë; neni 608 i Kodit Civil.
            43  Për shembull Italia.


                                                                              26
   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32