Page 175 - การประชุม HACC Forum ครั้งที่ 13
P. 175

171


               07-16  Poster Presentation

               ชื่อเรื่อง : ผ้าพิงหลัง
               ผู้นำเสนอ : บำรุง จันทร์น้อย
               โทรศัพท์ที่ทำงาน : 0 4431 1856 ต่อ 301   เบอร์โทรศัพท์มือถือ : 09 5612 1956
               หน่วยงาน : โรงพยาบาลปากช่องนานา จังหวัดนครราชสีมา


               ความเป็นมาและความสำคัญ : รถเข็นนั่งบริการผู้ป่วยที่มีพนักพิงเป็นผ้ายาง  อายุการใช้งานสั้นขาดชำรุดง่าย ในขณะที่ส่วน
               อื่นของรถเข็นนั่งยังมีสภาพดี ใช้งานได้ เมื่อใช้บริการผู้ป่วยทำให้ผู้ป่วยนั่งพิงไม่สามารถพิงได้  และเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุทำ
               ให้ผู้ป่วยตกรถเข็นนั่งได้  การส่งซ่อมรถเข็นนั่งต้องใช้เวลานานมาก ทำให้รถเข็นนั่งไม่เพียงพอต่อการใช้งาน  ศูนย์เปล
               โรงพยาบาลปากช่องนานา เห็นถึงความสำคัญเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วยที่มารับบริการ จึงได้ทำผ้าคล้องรถเข็นนั่งด้านบน
               เสริมพนักพิงที่เป็นผ้ายาง
               กิจกรรมการพัฒนา : เพื่อป้องกันการเกิดอุบัติเหตุเมื่อผู้ป่วยต้องนั่งรถเข็นนั่ง ลดการชำรุดของพนักพิงรถเข็นนั่งและยืดอายุ
               การใช้งาน เพื่อให้มีรถเข็นนั่งใช้หมุนเวียนบริการผู้ป่วยอย่างพอเพียง และประหยัดงบประมาณของโรงพยาบาล โดยวิธีการ
               ดำเนินการพัฒนา แนวคิด:  พัฒนาจากปัญหาหน้างานโดยบุคลากรในหน่วยงานด้วยวิธีระดมความคิดและทดลองปฏิบัติจาก
               การนำของใช้ที่มีอยู่ในโรงพยาบาล สืบเนื่องจากรถเข็นนั่งสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับบริจาคเป็นชนิดพับได้มีพนักพิงเป็นผ้ายางซึ่ง
               ขาดง่ายจากการใช้งานบ่อยประกอบกับเส้นทางการเข็นผู้ป่วยในโรงพยาบาลเป็นทางลาดชันทำให้พนักพิงชำรุด ขาดง่ายหลัง
               การใช้งานไม่นาน คณะทำงานพบปัญหาจึงระดมความคิดและดำเนินการดังนี้ ระยะที่ 1 นำเคเบิลไทด์ผูกยึดพนักพิงที่ขาด
               เพื่อให้ใช้งานได้เนื่องจากรถเข็นยังใหม่ใช้งานไม่นาน การประเมินผล หลังจากใช้รถนั่งไป 8 - 10 ครั้งเบาะที่รัดเคเบิลไทด์ไว้จะ
               ฉีกขาดไม่สามารถใช้งานได้
               คณะทำงานจึงระดมความคิดในการแก้ปัญหาดังกล่าวเพื่อให้ใช้งานได้นานขึ้น ระยะที่ 2 นำเศษผ้าที่เหลือจากงานของแผนก
               ตัดเย็บของโรงพยาบาลมาทำผ้าพิงหลังโดยมีขั้นตอนคือ 1. วัดขนาดความกว้างของพนักพิงรถเข็นนั่ง 2. ตัดผ้าเป็นผืนยาว 104
               ซม. กว้าง  13 ซม. และให้ช่างเย็บติดกันเป็นวงมีเชือกผูกด้านบน 3. ใช้เคเบิลไทด์ผูกยึดผ้ายางด้านของพนักพิง 4.นำผ้าที่เย็บ
               เป็นวงมาสวมทับบนพนักพิง ผูกเชือกด้านบนให้เรียบร้อยและใช้งานได้
               การวัดผลและผลของการเปลี่ยนแปลง : -หลังนำมาทดลองใช้งานในช่วงแรก 2 ชิ้น นาน 1 สัปดาห์ พบว่า พนักงานเปล
               ประเมินผลว่าไม่มีพนักพิงฉีกขาดเพิ่มและใช้งานได้ดีมาก
               บทเรียนที่ได้รับ : 1.อัตราการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานร้อยละ 0 2.อัตราความพึงพอใจต่อการใช้ผ้าพิงหลังในรถเข็นนั่งร้อย
               ละ 95 3.อายุการใช้งาน มากกว่า 6 เดือน 4.การทำความสะอาดเปลและผ้าพิงหลังให้ทำความสะอาดทุกครั้งเมื่อเปื้อนและทุก
               วันสำหรับผู้ป่วยที่ติดเชื้อให้เปลี่ยนผ้าพิงหลังใส่ถุงแดงและทำความสะอาดเปลทันทีด้วยน้ำผสมผงซักฟอก   และควรจัดทำผ้า
               พิงหลังเพิ่มเพื่อให้ครบตามจำนวนรถเข็นนั่งและให้ใช้ผ้าพิงหลังตั้งแต่ได้รับรถเข็นนั่งมาเพื่อให้มีอายุการใช้งานนานขึ้น
               คำสำคัญ : ผ้าพิงหลัง
   170   171   172   173   174   175   176   177   178   179   180