Page 1265 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1265

1253

                 มาใช้แต่เฉพาะในชั้นพจารณาของศาลเท่านั้น ส่วนกระบวนการในชั้นต ารวจและพนักงานอยการซึ่งเป็น
                                                                                              ั
                                    ิ
                 กระบวนการเริ่มต้นที่ส าคัญ ยังคงด าเนินไปในรูปแบบเดิม โดยที่ศาลมิได้เข้าไปมีส่วนร่วมด้วยเหมือนเช่นระบบไต่

                 สวนของประเทศฝรั่งเศส  ย่อมท าให้ศาลไม่อาจล่วงรู้ถึงปัญหาหรือรายระเอียดในกระบวนการดังกล่าวได้เลย แม้
                                     ๗
                                                                                    ิ่

                 ศาลจะมีอานาจสั่งให้หน่วยงานหรือบุคคลใดตรวจสอบและรวบรวมพยานหลักฐานเพมเติม แล้วรายงานให้ศาล
                 ทราบ และจัดส่งพยานหลักฐานดังกล่าวต่อศาลภายในระยะเวลาที่ศาลก าหนดตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดี

                 ค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๙ มาตรา ๒๙ ก็ตาม แต่การที่คดีผ่านกระบวนการสืบสวนสอบสวนจนเข้าสู่กระบวนพิจารณา

                 ในชั้นศาลแล้วนั้น ในทางปฏิบัติจึงล่วงเลยเวลาและเป็นเรื่องยากที่ศาลจะรู้ได้ว่า ยังมีพยานหลักฐานส าคัญที่

                                                                   ี
                          ื่
                 เกี่ยวข้องอนใด ที่พนักงานสอบสวนไม่ได้รวบรวมเข้าสู่ส านวนอกหรือไม่ ไม่ว่าจะเป็นพยานบุคคลในที่เกิดเหตุ
                 หรือพยานหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ หรือหากกรณีที่ศาลมีข้อสงสัยและสั่งให้พนักงานสอบสวนรวบรวม

                 พยานหลักฐานเพมเติม กระบวนการก็อาจต้องย้อนกลับไปเริ่มต้นใหม่จนท าให้เกิดความล่าช้า ดังนั้น การที่ศาล
                               ิ่
                 ไม่มีบุคลากรท าหน้าที่ตรวจสอบหรือกลั่นกรองพยานหลักฐานก่อนด าเนินกระบวนพจารณาก็ถือเป็นอปสรรคที่
                                                                                   ิ
                                                                                                 ุ
                 ส าคัญอย่างหนึ่งต่อการน าระบบไต่สวนมาใช้ในการพจารณา และแม้ว่าปัจจุบันส านักงานศาลยุติธรรมจะจัดตั้ง
                                                           ิ
                 แผนกคดีค้ามนุษย์ในศาลอาญาแล้วก็ตาม แต่ในศาลอนๆ ผู้พพากษายังต้องท าหน้าที่พจารณาคดีอาญาที่ใช้
                                                                   ิ
                                                                                       ิ
                                                             ื่
                 ระบบกล่าวหาตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญาเป็นหลัก จึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยุ่งยากหากจะต้อง
                                                  ิ
                                                                                     ิ
                                      ิ
                 เปลี่ยนมาด าเนินกระบวนพจารณาโดยใช้ระบบไต่สวนเฉพาะเรื่องใดเรื่องหนึ่ง อกทั้งผู้พพากษาส่วนใหญ่ก็ไม่ได้มี
                                                                               ี
                 พื้นฐานความรู้ในระบบไต่สวนมาก่อน และหากมีการน าระบบกล่าวหาส่วนหนึ่งส่วนใดมาใช้ในการพิจารณาคดีค้า
                 มนุษย์ก็อาจมีปัญหาข้อกฎหมายว่า การด าเนินกระบวนพจารณาในส่วนนั้นจะขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัติวิธี
                                                              ิ
                 พิจารณาคดีค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๙ หรือไม่ เช่นการสืบพยาน การชั่งน้ าหนักพยานหลักฐานเป็นต้น ดังนั้น หากจะ

                                    ิ
                 ให้การด าเนินกระบวนพจารณาคดีค้ามนุษย์สัมฤทธิ์ผลตามวัตถุประสงค์ของกฎหมายอย่างแท้จริง ผู้เขียนเห็นว่า

                 ควรให้คดีค้ามนุษย์ทุกคดี อยู่ในอานาจพจารณาพพากษาของศาลที่จัดตั้งแผนกคดีค้ามนุษย์โดยเฉพาะเท่านั้น
                                                  ิ
                                                         ิ
                                                                        ิ
                              ิ
                                                                                ี
                                                                                   ั้
                 ทั้งนี้ เพื่อให้ผู้พพากษาที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านเป็นผู้พจารณา อกทงในปัจจุบันคดีค้ามนุษย์มี
                                                                                        ิ
                                                                                                    ิ
                 ปริมาณไม่มากนักหากเทียบกับคดีอาญาทั่วไป นอกจากนี้การน าคดีค้ามนุษย์มารวมพจารณาที่ศาลพเศษ
                                                                                                    ื่
                                                              ิ
                 เฉพาะทาง ยังท าให้สามารถก าหนดจ านวนองค์คณะผู้พพากษา และเพิ่มจ านวนบุคลากรที่เกี่ยวข้องเพอท า
                 หน้าที่ได้อย่างเหมาะสม ทั้งยังสะดวกต่อการอบรมความรู้ รวบรวมข้อมูลเพื่อแนวทางในการปรับปรุงแก้ไข

                 สอบสวน (requisitoire introductive) เพื่อรวบรวมพยานหลักฐานต่างๆ ทั้งที่ใช้พิสูจน์ความผิดและความบริสุทธิ์ของผู้ต้องหา การ
                 สอบสวนโดยผู้พิพากษามีประโยชน์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะคดีที่มีความซับซ้อนยุ่งยาก เพราะผู้พิพากษาจะมีอ านาจมากกว่า

                 พนักงานอัยการ เช่น การสั่งขยายระยะเวลาในการควบคุมตัวผู้ต้องหา ออกหมายค้น หมายจับ หมายอายัด หรือการขอความเห็น
                 จากพยานผู้เชี่ยวชาญ เป็นต้น
   1260   1261   1262   1263   1264   1265   1266   1267   1268   1269   1270