Page 1543 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1543

๑๕๓๐





                                    ิ
                               ั
                                                                         ิ
                                                                                     ่
                 จ าเลย ควรนัดฟงค าพพากษาไม่เกิน ๓๐ วัน นับแต่คดีเสร็จการพจารณา คดีแพงและอาญาที่มีการยื่น
                                                             ั
                 ค าให้การต่อสู้คดีหรือจ าเลยให้การปฏิเสธ ควรนัดฟงค าพพากษาไม่เกิน ๔๕ วัน แต่หากคดีใดที่มีความ
                                                                  ิ
                                                           ิ่
                 สลับซับซ้อนและยุ่งยากก็สามารถก าหนดเวลาเพมได้ที่เห็นสมควร ซึ่งเป็นระยะเวลาที่เหมาะสมและ
                                                                                                  ิ
                                        ิ
                                                                                   ิ
                   ี
                 เพยงพอแก่การจัดเรียงค าพพากษาให้แล้วเสร็จและส่งไปให้ส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ พจารณา
                 ตรวจได้ทัน แม้ระยะเวลาดังกล่าวจะไม่มีสภาพบังคับให้ต้องปฏิบัติไว้โดยเคร่งครัด แต่ก็เป็นกรอบระยะเวลา
                                                ื่
                 ที่จะท าให้คดีเสร็จสิ้นไปได้โดยเร็ว เพอให้เป็นไปในแนวเดียวกัน ในส่วนของผู้เขียนจะพยายามจัดท าร่าง
                 ค าพพากษาให้เสร็จล่วงหน้าและส่งไปยังส านักอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ให้ทันตามก าหนดเวลาเพอให้
                     ิ
                                                                                                    ื่
                                                                 ิ
                                 ิ
                 ส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ มีเวลาและสามารถตรวจแก้ไขได้ทันตามก าหนด ซึ่งคดีอาญาบางเรื่อง
                 จ าเลยอาจต้องขังอยู่ในเรือนจ า หากส านักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ ตรวจร่างค าพิพากษาเสร็จและจัดส่ง
                 กลับคืนมาก่อนก าหนดวันนัดฟงค าพพากษา ผู้เขียนก็จะให้เจ้าหน้าที่ด าเนินการให้เบิกตัวจ าเลยและ
                                                 ิ
                                            ั
                                 ิ
                            ั
                                                                             ื่
                 นัดโจทก์มาฟงค าพพากษาในวันท าการถัดไปก่อนก าหนดที่ได้นัดไว้ เพอประโยชน์แก่จ าเลยที่ต้องขังอยู่
                                                                                            ิ
                                                                  ิ
                 ให้คดีเสร็จสิ้นไปโดยเร็ว แต่ก็มีบางกรณีที่ผู้เขียนส่งร่างค าพพากษาไปยังส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙
                   ื่
                 เพอตรวจ ไม่เป็นไปตามก าหนดเวลา คือ ช่วงปลายปีในเดือนธันวาคมที่ผู้เขียนเคยรับราชการอยู่ที่
                 ศาลจังหวัดสงขลา ซึ่งมีปริมาณคดีที่จะต้องพจารณาพพากษาจ านวนมาก จ านวนผู้พพากษากับปริมาณคดี
                                                      ิ
                                                             ิ
                                                                                      ิ
                               ิ
                                                                            ิ
                                                                    ิ
                                           ั
                 ที่ต้องพจารณาพพากษาไม่สัมพนธ์กัน และจะต้องเร่งรัดการพจารณาพพากษาคดีให้แล้วเสร็จภายในปีนั้น
                       ิ
                                                                ิ
                                   ิ
                 ตามนโยบายของผู้พพากษาหัวหน้าศาลและอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ท าให้ระยะเวลาการจัดท าร่าง
                     ิ
                                                   ิ
                 ค าพพากษามีข้อจ ากัด และจัดส่งร่างค าพพากษาไปตรวจอาจมีระยะเวลาที่เหลือน้อยกว่า ๑๕ วันท าการ
                                                                   ิ
                 ซึ่งส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ก็สามารถตรวจร่างค าพพากษาและส่งคืนกลับมาได้ทันก าหนดวันนัด
                                   ิ
                       ิ
                 ฟงค าพพากษา แต่ก็ได้ระบุไว้ในหนังสือน าส่งส านวนคืนว่า “คดีนี้ส่งไปตรวจไม่เป็นตามระยะเวลาที่
                  ั
                                           ิ
                 ระเบียบก าหนดไว้” ทั้ง ๆ ที่ผู้พพากษาเจ้าของส านวนมีความตั้งใจปฏิบัติงานให้เป็นไปตามนโยบายและ
                 ประโยชน์ของคู่ความ ท าให้เสียก าลังใจในการปฏิบัติหน้าที่ที่ตั้งใจท าอย่างเต็มที่และเต็มความสามารถแล้ว
                        ๑๐. การตรวจแก้ไขถ้อยค าหรือรายละเอียดปลีกย่อยที่มิใช่สาระส าคัญในคดีในร่างค าพากษาซึ่งไม่
                                                               ั
                 ท าให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไปหรือเป็นการวินิจฉัยรับฟงข้อเท็จจริงผิดไปจากความเป็นจริง แม้เจตนารมย์
                                                                                     ื่
                                                                                             ิ
                 ของการให้มีการตรวจส านวนและร่างค าพพากษาหรือค าสั่งของศาลชั้นต้นเพอให้ค าพพากษานั้นมี
                                                      ิ
                 ค าวินิจฉัยที่ตรงตามประเด็นแห่งคดี ให้เหตุผลชัดแจ้ง การใช้ส านวนโวหารที่รัดกุมเข้าใจง่าย มีภาษาเขียน
                 ที่ดี การใช้ถ้อยค าในกฎหมายและถูกต้องตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถาน ให้ค าพพากษาเป็นไปตาม
                                                                                         ิ
                 รูปแบบ มีแบบแผนเป็นไปในแนวทางเดียวกัน แต่บางครั้งการตรวจร่างค าพิพากษาของผู้ท าหน้าที่ตรวจร่าง
                     ิ
                                                                             ี
                                                                   ี
                 ค าพพากษามีการแก้ไขข้อความหรือถ้อยค าส านวนที่เป็นเพยงรายละเอยดปลีกย่อย ซึ่งมิได้ท าให้ผลของ
                     ิ
                                                                                            ิ
                 ค าพพากษาเปลี่ยนแปลงไปในสาระส าคัญ หรือมีการปรับปรุงจนถึงขนาดที่ท าให้ร่างค าพพากษานั้นเป็น
                 ค าพพากษาของผู้ท าหน้าที่ตรวจร่างค าพพากษาตามที่ต้องการ มิใช่เป็นวรรณกรรมของผู้พพากษาเจ้าของ
                                                                                           ิ
                                                  ิ
                     ิ
                                                                ิ
                 ส านวน โดยไม่มีส านวนโวหารที่บ่งบอกว่าเป็นของผู้พพากษาเจ้าของส านวนหลงเหลือไว้ กลายเป็น
                 ค าพพากษาของผู้ท าหน้าที่ตรวจร่างค าพพากษาไปเสียเช่นนี้ ย่อมมิใช่เจตนารมณ์ที่แท้จริงของการที่ให้
                     ิ
                                                   ิ
                 ผู้พพากษาที่มีอาวุโสตรวจร่างค าพพากษาเพอให้มีการถ่ายทอดประสบการณ์ให้แก่ผู้พพากษารุ่นน้องที่เริ่ม
                                             ิ
                    ิ
                                                     ื่
                                                                                        ิ
                                                                                           ิ
                 ปฏิบัติหน้าที่ได้ไม่นาน บางครั้งถ้อยค าที่แก้ไขไม่ได้มีความหมายที่ชัดเจนมากไปกว่าผู้พพากษาเจ้าของ
   1538   1539   1540   1541   1542   1543   1544   1545   1546   1547   1548