Page 215 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 215
๒๐๒
พระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 มาตรา 62 ถ้าผู้เสีย
ิ่
ภาษีมิได้ช าระภาษีค้างช าระ เบี้ยปรับและเงินเพมภายในเวลาที่ก าหนดไว้ในหนังสือแจ้งเตือนตามมาตรา
้
61 เมื่อพนเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งเตือนดังกล่าวแล้ว ให้ผู้บริหารท้องถิ่นมีอานาจออกค าสั่ง
ื่
เป็นหนังสือยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้เสียภาษีเพอน าเงินมาช าระภาษีค้างช าระ เบี้ยปรับ
ิ่
ั
เงินเพม และค่าใช้จ่ายอนเนื่องมาจากการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินนั้นได้ แต่ห้ามมิให้ยึด
อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้เสียภาษีเกินกว่าความจ าเป็นที่พอจะช าระภาษีค้างช าระ เบี้ยปรับ
เงินเพิ่ม และค่าใช้จ่ายดังกล่าว
การออกค าสั่งเป็นหนังสือยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้บริหารท้องถิ่นตาม
วรรคหนึ่ง ในกรณีที่เป็นนายกเทศมนตรี นายกองค์การบริหารส่วนต าบล และนายกเมืองพทยา ต้องได้รับ
ั
ความเห็นชอบจากผู้ว่าราชการจังหวัด
วิธีการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้เสียภาษีตามวรรคหนึ่ง ให้น าวิธีการ
ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม
ื่
เพอประโยชน์แห่งมาตรานี้ การยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้เสียภาษี
ไม่ให้หมายความรวมถึงการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้มีหน้าที่ช าระภาษีแทนตามมาตรา
47
พระราชบัญญัติภาษีป้าย พ.ศ. 2510 มาตรา 21 ให้ผู้บริหารท้องถิ่นมีอานาจออกค าสั่ง
ื่
เป็นหนังสือให้ยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้ายที่ค้างช าระ เพอน าเงิน
่
มาช าระค่าภาษีป้าย ค่าธรรมเนียมและคาใช้จ่ายโดยมิต้องขอให้ศาลสั่งหรือออกหมายยึด ทั้งนี้ ตามระเบียบ
ที่รัฐมนตรีก าหนด
การยึดทรัพย์สินจะกระท าได้ต่อเมื่อได้ส่งค าเตือนเป็นหนังสือให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้าย
ช าระภาษีป้ายที่ค้างช าระภายในก าหนดไม่น้อยกว่าเจ็ดวันนับแต่วันที่รับหนังสือนั้น
ุ
การขายทอดตลาดทรัพย์สินจะกระท ามิได้ในระหว่างระยะเวลาอทธรณ์ตามมาตรา 30
มาตรา 31 มาตรา 32 หรือมาตรา 33 เว้นแต่ทรัพย์สินนั้นจะเป็นของเสียง่าย
วิธีการยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สิน เพอให้ได้รับภาษีป้ายที่ค้างช าระ ให้น า
ื่
วิธีการในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม
ปัญหาข้อขัดข้องในการบังคับใช้มาตรการทางปกครองด้วยวิธีการยึด อายัดและขายทอดตลาด
ทรัพย์สินขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น กรณีตามพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง
พ.ศ.2562 เพงเริ่มบังคับใช้จึงยังไม่มีแนวค าพพากษาศาลฎีกา อย่างไรก็ดีจากการศึกษาได้เทียบเคียงกับ
ิ
ิ่
แนวทางปฏิบัติซึ่งเดิมตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 พระราชบัญญัติภาษีบ ารุง
ท้องที่ พ.ศ. 2508 ให้อานาจผู้บริหารท้องถิ่นออกค าสั่งยึด อายัดและขายทอดตลาดเช่นกัน
(พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. ๒๕๖๒ มาตรา ๓ ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและ
ที่ดิน พ.ศ.2475 และพระราชบัญญัติภาษีบ ารุงท้องที่ พ.ศ.2508 )
สภาพปัญหาที่เกิดขึ้นคือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่ได้ใช้อานาจดังกล่าวตามที่กฎหมายและ
ระเบียบของทางราชการให้อานาจและแนวทางในการปฏิบัติไว้ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกลับส่งเรื่องให้
ั
้
พนักงานอยการฟองคดีต่อศาลแทน ซึ่งคดีที่ส่งส่วนมากเป็นคดีที่มีทุนทรัพย์เพยงเล็กน้อย ส่งผลให้องค์กร
ี
ื่
ปกครองส่วนท้องถิ่นต้องเสียเงินงบประมาณของแผ่นดินเพอเป็นค่าใช้จ่ายในการด าเนินคดีจ านวนมากอาจ
ื่
ไม่คุ้มค่ากับการด าเนินคดี เช่น ค่าธรรมเนียมศาล, ค่าเดินทางของพยานที่ต้องไปพบพนักงานอยการเพอ
ั