Page 2213 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2213

๒๑๙๕




                         ื่
                 ความรู้เพอให้มั่นใจว่าผู้เข้ารับการอบรมจะทรงจ้าความรู้ที่ได้รับไปใช้ในทางปฏิบัติได้ ส้าหรับผู้เขียนหากมี
                 โอกาสเป็นผู้บริหารศาลจะส่งเสริมให้บุคลากร ให้ทาน รักษาศีลและจัดให้มีการเจริญอานาปานสติก่อนการ

                               ื่
                 ท้างานทุกเช้าเพอส่งเสริมให้บุคลากรท้างานอย่างมีสติ และจะจัดหาสถานที่เหมาะสมเช่น ห้องพระหรือ
                                                                             ื่
                 ห้องว่าง ๆ ที่มีความเงียบสงบ สะดวกสบายในการปฏิบัติ เป็นต้น เพอให้บุคลากรที่มีความสนใจฝึก
                 เจริญอานาปานสติเพมเติม ผู้เขียนเชื่อว่าจุดเริ่มต้นจากองคาพยพเล็ก ๆ จะสามารถสร้างค่านิยมใหม่ของ
                                   ิ่
                 องค์กรที่เน้นเรื่องสมาธิและสติเป็นส้าคัญและน้าไปสู่ความส้าเร็จในการพฒนากายและจิตของบุคคลากร
                                                                              ั
                 ศาลยุติธรรมเพื่อสร้างดุลยภาพในการท้างานและการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามนโยบายประธานศาลฎีกาได้


                 บทสรุป


                        การเจริญอานาปานสตินั้นเป็นการละเว้นจากการฆ่า ละเว้นจากการถือเอาสิ่งของที่ผู้อนมิได้ให้
                                                                                                 ื่
                 ละเว้นจากการประพฤติผิดในกาม ละเว้นจากการพูดเท็จ การพูดยุให้แตกกัน การพูดหยาบ การพูดเพ้อเจ้อ

                                                   ั
                 และละเว้นจากการดื่มสุราและสิ่งมึนเมาอนเป็นการไม่เบียดเบียนชีวิตผู้อื่นและตนเองถือเป็นมหาทานและ
                 เป็นการรักษาศีลไปด้วยในตัว ครบถ้วนตามหลัก ทาน ศีล ภาวนา และเป็นการเดินตามหนทางสู่ความพน
                                                                                                       ้
                                                                         ั
                 ทุกข์หรือมรรคมีองค์ ๘ อีกด้วย การเจริญอานาปานสติจึงเป็นธรรมอนเป็นทางสายเอกที่ต้องกระท้าให้มาก
                 เจริญให้มากจึงจะเห็นอานิสงส์ของการปฏิบัติ ทั้งผู้ปฏิบัตินั้นย่อมรู้ได้เฉพาะตน (ปัจจัตตัง) ดังที่

                 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร ตรัสว่า “แม้ในขั้นปฏิบัติก็เช่นเดียวกัน ต้องปฏิบัติด้วย

                 ตนเองจึงจะรู้ในธรรมะที่ปฏิบัตินั้น ในสิ่งที่ปฏิบัตินั้น”  หาไม่แล้วการรู้ธรรมะก็ไม่มีความหมาย
                                                            (๓๗)
                        อกประการหนึ่งการเจริญอานาปานสติต้องเสพคบค้าสอนของพระพทธเจ้าให้มาก เพราะค้าสอน
                         ี
                                                                                 ุ
                 ของพระองค์เปรียบเหมือนแผนที่ที่พระองค์ทรงก้าหนดไว้ให้สัตว์ทั้งหลายเดินตามโดยไม่ต้องเสียเวลาศึกษา
                                                         ี
                 ค้นคว้าให้ล้าบากและแม้จะมุ่งมั่นศึกษาค้นคว้าเพยงใดก็ไม่อาจพบมรรควิธีใดที่ง่ายต่อการปฏิบัติและท้าให้
                 หลุดพ้นจากสังสารวัฏได้ดังเช่นที่พระองค์ทรงค้นพบ และการเสพคบค้าสอนของพระองค์ให้มากและปฏิบัติ

                 ตามค้าสอนของพระองค์จะท้าให้ผู้นั้นก้าวไปสู่การเป็นผู้แสวงหาโภคทรัพย์โดยธรรม โดยไม่เครียดครัด
                 ท้าตนให้เป็นสุข ให้อิ่มหน้า แบ่งปันโภคทรัพย์ บ้าเพ็ญบุญ ไม่ก้าหนัดไม่มัวเมา ไม่ลุ่มหลง มีปกติเห็นโทษ มี

                 ปัญญาเป็นเครื่องสลัดออก บริโภคโภคทรัพย์เหล่านั้น ซึ่งพระองค์ทรงสรรเสริญผู้นั้นว่าเป็นฆราวาสชั้นเลิศ

                 ชั้นประเสริฐ ชั้นหัวหน้า ชั้นสูงสุด ชั้นบวรกว่าฆราวาสทั้งหลาย
                                                                              ่
                        ดังนั้นผู้เขียนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้อานไม่มากก็น้อยโดยเฉพาะอย่าง
                                                                                        ุ
                 ยิ่งบุคลากรของศาลยุติธรรมด้วยหวังให้ผู้อานเกิดศรัทธาในองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพทธเจ้าและเดินตาม
                                                    ่
                 หนทางอนประเสริฐที่พระองค์ทรงค้นพบอนน้าไปสู่เป้าหมายสูงสุดของการปฏิบัติธรรมคือนิพพานและ
                                                     ั
                        ั
                 สามารถสร้างดุลยภาพในการท้างานและการใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามนโยบายประธานศาลฎีกา



                        (๓๗)   สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร, พระธรรมคุณ ๑๔ ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ, ๓
                 สิงหาคม ๒๕๖๔, http://www.dharma-gateway.com/monk/preach/somdej/sd-165.htm
   2208   2209   2210   2211   2212   2213   2214   2215   2216   2217   2218