Page 2208 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2208

๒๑๙๐




                 อกุศลกรรมบถ ๑๐ โดยพระองค์ตรัสอธิบายกุศลธรรมและอกุศลธรรมไว้ว่า “ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจัก
                                                                      ั
                 แสดงอกุศลธรรมและกุศลธรรมแก่เธอทั้งหลายเธอทั้งหลายจงฟงเรื่องนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อกุศลธรรม
                 เป็นไฉน ความเห็นผิด ฯลฯ ความตั้งใจผิด นี้เรียกว่า อกุศลธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็กุศลธรรมเป็นไฉน
                                                                                         (๒๙)
                 ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบนี้เรียกว่า กุศลธรรมและยังให้กุศลธรรมเกิด”  อย่างไรก็ตาม
                                                    ิ
                                      ี
                 อกุศลธรรมนั้นจะดับไปเพยงใดขึ้นอยู่กับอนทรีย์ภาวนาของแต่ละบุคคลว่าอยู่ในระดับใด พระองค์ตรัสว่า
                 “อานนท์ อารมณ์อันเป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่ชอบใจทั้งเป็นที่ชอบใจและไม่เป็นที่ชอบใจอันบังเกิดขึ้นแก่ภิกษุ
                                                                             (๓๐)
                 นั้นย่อมดับไปเร็วเหมือนการกระพริบตาของคน อเบกขายังคงด้ารงอยู่”  พระองค์ตรัสสรรเสริญบุคคล
                                                          ุ
                 นั้นว่ามีอินทรีย์ภาวนาชั้นเลิศ


                        ๖. เจริญอานาปานสติเป็นเหตุให้รู้ลมหายใจอันมีเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเสียชีวิต


                                                            ั
                        พระพทธเจ้าตรัสว่า “ราหุล อานาปานสติอนบุคคลเจริญแล้ว กระท้าให้มากแล้วอย่างนี้แล ย่อมมี
                             ุ
                 ผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ ราหุล เมื่อบุคคลเจริญกระท้าให้มากซึ่งอานาปานสติอย่างนี้แล้ว ลมอสสาสะ
                                                                                                  ั
                 (ลมหายใจเข้า) ปัสสาสะ (ลมหายใจออก) อันจะมีเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อจะดับจิตนั้น จะเป็นสิ่งที่เขารู้แจ้งแล้ว

                 ดับไป หาใช่เป็นสิ่งที่เขาไม่รู้แจ้งไม่ ดังนี้”  การเจริญอานาปานสติสมาธินั้น หากกระท้าให้มากจะเกิด
                                                    (๓๑)
                 ความช้านาญ และกลายเป็นอุปนิสัย (ความเคยชินในฝั่งกุศล) เมื่อเวลาจะถึงแก่ความตายจิตจะตั้งมั่นอยู่กับ
                                             ์
                                                                      ็
                 ลมหายใจโดยไม่ไปตั้งอยู่ในอารมณอื่น หลังจากกายแตกดับจิตก็กต้องดับไปเพราะจิตจะเกิดได้เพราะมีนาม
                 รูป (รูป เวทนา สัญญา สังขาร) เป็นปัจจัย สัตว์ก็หลุดพ้นจากการยึดในขันธ์ ๕ เข้าสู่นิพพานได้ แต่ขณะกาย
                 ก้าลังจะแตกดับจิตต้องอยู่กับลมหายใจจนกระทั่งลมหายใจสุดท้ายไม่ไปตั้งอยู่ในอารมณ์อน หาไม่แล้วสัตว์
                                                                                           ื่
                 ก็ได้อัตภาพตามอารมณ์ที่เข้าไปตั้งอาศัยดังได้กล่าวมาแล้ว


                        ๗. สัญญา ๑๐ ประการ ในฐานะแห่งการรักษาโรคด้วยอ้านาจสมาธิ


                        พระพุทธเจ้าตรัสว่า “อานนท์ ถ้าเธอจะเข้าไปหาภิกษุคิริมานนท์แล้วกล่าวสัญญา ๑๐ ประการแก่
                 เธอแล้ว ข้อนี้เป็นฐานะที่จะมีได้คือ ภิกษุคิริมานนท์ฟงสัญญาสิบประการแล้ว อาพาธอนเป็นทุกข์หนักของ
                                                                                        ั
                                                             ั
                 เธอ ก็จะระงับไปโดยควรแก่ฐานะ สัญญา ๑๐ ประการ นั้นคือ อนิจจสัญญา อนัตตสัญญา อสุภสัญญา

                 อาทีนวสัญญา ปหานสัญญา วิราคสัญญา นิโรธสัญญา สัพพโลเกอนภิรตสัญญา สัพพสังขาเรสุอนิจจสัญญา
                 อานาปานสติ”  จากนั้นพระองค์ตรัสอธิบายความหมายของสัญญาทั้ง ๑๐ ประการ และการ
                               (๓๒)





                        (๒๙)  คณะท้างานธัมมะวัดนาป่าพง, พุทธวจนเล่มที่ ๑๑ จากพุทธวจน-ปิฎก ๓๓ เล่ม, ครั้งที่ ๑ (ปทุมธานี: มูลนิธิพุทธโฆษณ์

                      ๒๕๕๗) หน้า ๖๒-๖๔
                        (๓๐)  คณะงานธัมมะ วัดนาป่าพง, พุทธวจน อินทรียสังวร, ๒๕๖๓, หน้า ๑๑๒
                        (๓๑)  คณะงานธัมมะ วัดนาป่าพง, พุทธวจน อานาปานสติ, หน้า ๑๐๓

                        (๓๒)  เรื่องเดียวกัน, หน้า ๑๑๒
   2203   2204   2205   2206   2207   2208   2209   2210   2211   2212   2213