Page 2219 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2219
๒๒๐๑
ความหมายของค าว่า “จริยธรรม” พจนานุกรมฉบับเดียวกันได้ให้ความหมายไว้ว่าเป็น “ธรรม
ที่เป็นข้อประพฤติปฏิบัติ, ศีลธรรม, กฎศีลธรรม” ดังนั้นก็อาจกล่าวได้ว่าการที่จะวินิจฉัยบุคคลใด
มีจริยธรรมเพียงใดย่อมต้องพิจารณาว่าบุคคลนั้นยึดมั่นในศีลในธรรมมากหรือน้อย
ไสว มาลาทอง ได้ให้ความหมายจริยธรรม (Ethic) ว่าหมายถึงกฎเกณฑ์แห่งความประพฤติ หรือ
หลักความจริงที่เป็นแนวทางแห่งความประพฤติปฏิบัติ ซึ่งสอดคล้องกับปราชญา กล้าผจัญ ที่ให้นิยาม
๔
ความหมายของค าว่า จริยธรรม เป็นเรื่องเกี่ยวกับความดี ความถูกต้อง เป็นพลังเชื่อมโยงมนุษย์กับมนุษย์
และมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมเข้าด้วยกัน โดยท าหน้าที่เป็นพลังกระตุ้นจิตส านึกของมนุษย์ให้มีความรู้สึก
รับผิดชอบกับพฤติกรรมของตน
๕
นิสนัย พลธรรม ได้กล่าวว่าจริยธรรมมาจากค าว่า จริย กับ ธรรมะ จริยหมายถึง ความประพฤติ
กิริยาที่ควรประพฤติ ธรรมะหมายถึง คุณความดี ค าสั่งสอนในศาสนา หลักประพฤติปฏิบัติในศาสนา
ความจริง ความยุติธรรม ความถูกต้อง กฎเกณฑ์ กฎหมาย
๖
ประภาศรี สีหอาไพ อธิบายความหมายของจริยธรรมว่าหมายถึงหลักความประพฤติที่อบรม
กิริยาและปลูกฝังลักษณะนิสัยให้อยู่ในครรลองของคุณธรรมหรือศีลธรรม
๗
Carroll & Buchholz ให้ความหมายจริยธรรมไว้ว่าหมายถึงหลักที่ใช้แสดงว่าอะไรดีหรือเลว
และเกี่ยวข้องกับหน้าที่และความรับผิดชอบด้านคุณธรรม นอกจากนั้นยังรวมถึงชุดของหลักการและ
ค่านิยมด้านคุณธรรม
๘
Velasquez อธิบายความหมายของจริยธรรมว่าหมายถึงหลักที่ใช้ในการตรวจสอบมาตรฐาน
ด้านคุณธรรมของบุคคลหรือคุณธรรมของสังคม
๙
นิสนัย พลธรรม ได้ให้ความหมายของค าว่าองค์กรว่าหมายถึงการน าเอาส่วนต่าง ๆ ที่มีความ
เกี่ยวข้องกันมารวมกันอย่างมีระเบียบ หรือเป็นการรวมกลุ่มกันอย่างมีเหตุผลของบุคคลกลุ่มหนึ่งเพอเป็น
ื่
๔ “เรื่องเดียวกัน, หน้า ๓๒.”
๕ ปราชญา กล้าผจัญ, คุณธรรมจริยธรรมผู้น ารัฐ, หน้า ๗๒.
๖ นิสนัย พลธรรม, “จริยธรรมกับการพัฒนาองค์กร,” Journal of Modern Learning Development, ปีที่ ๓
ฉบับที่ ๑ (มกราคม - มิถุนายน ๒๕๖๑) : หน้า ๑๙.
๗ ประภาศรี สีหอ าไพ, พื้นฐานการศึกษาทางศาสนาและจริยธรรม, พิมพ์ครั้งที่ ๔ (กรุงเทพฯ : ส านักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๐), หน้า ๑๗.
๘ สานิตย์ หนูนิล, “การพัฒนาจริยธรรมในองค์การผ่านกระบวนการบริหารทรัพยากรมนุษย์,” วารสาร
มหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย, ปีที่ ๓๓ ฉบับที่ ๑ (๒๕๕๖) : หน้า ๑๓๔.
๙
“เรื่องเดียวกัน”
