Page 2220 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2220
๒๒๐๒
ศูนย์อานวยการให้การด าเนินงานลุล่วงไปตามเป้าหมายที่ก าหนดไว้ โดยมีการใช้อานาจบริหารที่ชัดเจน
ั
มีการแบ่งงานและหน้าที่ล าดับขั้นตอนของการบังคบบัญชาและความรับผิดชอบ
๑๐
พจนานุกรมฉบับข้างต้นได้ให้ความหมายของค าว่าองค์กรว่า หมายถึง “บุคคล คณะบุคคล หรือ
ั
สถาบันซึ่งเป็นส่วนประกอบของหน่วยงานใหญ่ที่ท าหน้าที่สัมพนธ์กันหรือขึ้นต่อกัน เช่น คณะรัฐมนตรี
เป็นองค์กรบริหารของรัฐ สภาผู้แทนราษฎรเป็นองค์กรของรัฐสภา” และค าว่าตุลาการหมายถึงผู้มีอานาจ
ิ
ิ
หน้าที่ในการพจารณาพพากษาอรรถคดี ดังนั้นค าว่า “องค์กรตุลาการ” (Judicial Organization)
ิ
หมายถึงสถาบันที่มีอานาจหน้าที่ในการพจารณาพพากษาอรรถคดี หรือเรียกว่าศาล ตรงตามที่รัฐธรรมนูญ
ิ
ุ
ิ
ิ
แห่งราชอาณาจักรไทย พทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๑๘๘ บัญญัติว่า “การพจารณาพพากษาอรรถคดี
เป็นอานาจของศาล ซึ่งต้องด าเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย และในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์”
ิ
และมาตรา ๑๙๔ บัญญัติว่า “ศาลยุติธรรมมีอานาจพจารณาพพากษาคดีทั้งปวง เว้นแต่คดีที่รัฐธรรมนูญ
ิ
หรือกฎหมายบัญญัติให้อยู่ในอ านาจของศาลอน”
ื่
ส าหรับจริยธรรมของผู้ที่มีหน้าที่บริหารงานในองค์กร ศาสตราจารย์ธานินทร์ กรัยวิเชียร
ได้กล่าวไว้ว่าจริยธรรมของนักบริหารเป็นเรื่องที่นักบริหารที่ดีควรจะปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพอย่างไรจึงจะมี
ประสิทธิภาพสูงสุดประการหนึ่ง และผู้บริหารที่ดีนั้นจักต้องครองตนในสังคมอย่างไรอีกประการหนึ่ง
๑๑
ในส่วนนี้ผู้เขียนมีความเห็นว่า คุณธรรมเป็นคุณงามความดีที่บุคคลนั้นมีอยู่ ตราบใดที่บุคคลนั้น
ถือครองอยู่ก็จะมีความสงบ มีความสุข บุคคลอนก็จะเป็นกัลยาณมิตร เนื่องจากคุณงามความดีที่บุคคลนั้น
ื่
ถือครองอยู่ไม่ได้เป็นโทษหรือก่อให้เกิดผลเสียแก่ตนเองและบุคคลรอบข้าง ในทางตรงกันข้ามกลับเป็น
สภาวะที่ท าให้บุคคลนั้นไม่เบียดเบียนตนเอง แต่จะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและบุคคลอน คุณธรรม
ื่
จึงเป็นสิ่งที่มีค่าส าหรับผู้ที่ถือครอง ส่วนจริยธรรมเป็นเรื่องของการท าความดีละเว้นความชั่ว การท าในสิ่งที่
ถูกต้องชอบธรรม ไม่กระท าในสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร กล่าวโดยสรุปค าว่าคุณธรรมและจริยธรรมมีลักษณะ
เป็นนามธรรม ดังนั้นการที่จะกล่าวถึงความหมายของค าทั้งสองค านี้ให้ชัดเจนเพอให้ทุกคนยอมรับจึงเป็น
ื่
เรื่องยาก แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะมีความเห็นพองต้องกันว่าคุณธรรมและจริยธรรมเกี่ยวข้องกับศีลธรรม
้
ความดีงาม ความถูกความผิด พฤติกรรมที่ควรปฏิบัติไม่ควรปฏิบัติ ค่านิยมและความคาดหวังของสังคม
รวมทั้งมาตรการผลักดันให้เกิดพฤติกรรมที่พงประสงค์ แต่เมื่อน าไปปฏิบัติหรือประยุกต์ใช้ใน
ึ
ั
สถานการณ์เฉพาะก็มักจะมีความแตกต่างกนเสมอ ซึ่งอาจพจารณาได้ว่าทั้งคุณธรรมและจริยธรรมที่ยึดถือ
ิ
ปฏิบัติกันในแต่ละสังคมหรือชุมชนนั้นขึ้นอยู่กับอดมการณ์และความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นความดีงาม จึง
ุ
อาจท าให้มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันได้ แต่อย่างไรก็ตามหากยึดหลักธรรมทางศาสนา หรือกฎ ระเบียบ
ประมวลจริยธรรม ตลอดจนจรรยาบรรณวิชาชีพแล้วก็จะท าให้ความคิดเห็นของปัจเจกบุคคลถูกจ ากัด
๑๐ นิสนัย พลธรรม, “จริยธรรมกับการพัฒนาองค์กร,” Journal of Modern Learning Development, หน้า ๒๒.
๑๑ ธานินทร์ กรัยวิเชียร, คุณธรรมและจริยธรรมของผู้บริหาร, พิมพ์ครั้งที่ ๑ (นนทบุรี : ศูนย์ส่งเสริมจริยธรรม
สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน, ๒๕๔๗), หน้า ๔.
