Page 2237 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๒๑๙

การประชุมคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรมครั้งที่ ๖/๒๕๖๔ เมื่อวันที่ ๑๗ มิถุนายน

๒๕๖๔ มีการประชุมที่เกี่ยวข้องกับการด าเนินการทางวินัยอย่างร้ายแรงกับนาง ฝ. ซึ่งได้รับมอบหมายให้
ปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับงานการเงินและบัญชีของศาล กระท าการหรืองดเว้นกระท าการในหน้าที่เบียดบัง

ื่
ื่
เอาเงินของทางราชการไปเพอประโยชน์ของตนเองหรือผู้อน และกระท าการให้เกิดความเสียหายต่อ
ทางราชการ ซึ่งข้อเท็จจริงฟงได้ว่านาง ฝ. ผู้ถูกกล่าวหาได้ให้ถ้อยค ารับสารภาพว่าขณะเกิดเหตุ
ั
ตนได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับงานการเงินและบัญชีของศาล มีหน้าที่ในการดูแลรักษาเงิน

และจัดท าบัญชีการเงินของศาล ตนได้แอบจดจ ารหัสการโอนเงินจากผู้มีอานาจอนุมัติการโอนเงินและน า
รหัสนั้นไปใช้โอนเงินจากบัญชีงบลงทุนของศาล ซึ่งเป็นเงินของราชการไปยังบัญชีของผู้ถูกกล่าวหาและของ

ผู้อนโดยไม่มีสิทธิ จนที่สุดผู้ถูกกล่าวหาได้โอนเงินจากบัญชีเงินกลางของศาลมายังบัญชีงบลงทุนของศาล
ื่
ท าให้บัญชีเงินกลางของศาลเงินขาดบัญชีไปเป็นจ านวน ๓๕๙,๑๐๐ บาท ซึ่งผู้ถูกกล่าวหาได้น าเงินบางส่วน

จ านวน ๕๙,๑๐๐ บาท มาคืน พฤติการณ์ของผู้ถูกกล่าวหาจึงเป็นการกระท าผิดวินัยอย่างร้ายแรงฐาน

ปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยทุจริต และฐานกระท าการอนได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรงตามมาตรา
ั
๘๕ (๑) (๔) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑ ลงโทษไล่ออกจากราชการ

ผู้เขียนเห็นว่ากรณีนี้ยังเป็นการละเมิดจริยธรรมตามประมวลจริยธรรมข้าราชการศาลยุติธรรมข้อ ๒ ที่ว่า

ุ
“ข้าราชการศาลยุติธรรมจักต้องปฏิบัติหน้าที่ตามอดมการณ์ของข้าราชการศาลยุติธรรม ด้วยความซื่อสัตย์
สุจริต กล้ายืนหยัดท าในสิ่งที่ถูกต้อง และรับผิดชอบเมื่อเกิดข้อบกพร่องหรือผิดพลาดในการปฏิบัติหน้าที่”

แนวทางหรือข้อเสนอแนะการเสริมสร้างคุณธรรมและจริยธรรมในองค์กรตุลาการ

จากข้อเท็จจริงการประชุมของคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมตั้งแต่เดือนมกราคม ๒๕๖๔

ถึงเดือนเมษายน ๒๕๖๔ และการประชุมของคณะกรรมการข้าราชการศาลยุติธรรมตั้งแต่เดือนมกราคม
ิ
๒๕๖๔ ถึงเดือนมิถุนายน ๒๕๖๔ ซึ่งเป็นระยะเวลาไม่เกิน ๖ เดือน มีการพจารณาในส่วนข้าราชการ
ฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมและข้าราชการศาลยุติธรรมที่เกี่ยวพนกับโทษทางวินัยจ านวนหลายราย
ั
แม้อาจจะเป็นจ านวนไม่มากหากเทียบในอตราร้อยละของบุคลากรในองค์กร แต่ด้วยความเป็นองค์กร
ั
ิ
ิ

ที่ใช้อานาจตุลาการในการพจารณาพพากษาบรรดาอรรถคดีทั้งปวงโดยมีวัตถุประสงค์เพออานวย

ื่
ความยุติธรรมให้แก่ประชาชน ย่อมเป็นที่คาดหวังของคนในสังคมว่าบุคลากรในองค์กรโดยเฉพาะ
ข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมต้องด ารงไว้ซึ่งมาตรฐานทางจริยธรรมนอกจากที่มีการก าหนด
ในประมวลจริยธรรม อกทั้งต้องมีคุณธรรมและจริยธรรมมากกว่าเจ้าหน้าที่อนของรัฐ ข้อเท็จจริงจาก
ื่
ี
การประชุมดังกล่าวมีทั้งกรณีที่เป็นความผิดวินัยและไม่เป็นความผิดวินัย แต่ทุกเรื่องเกิดจากการละเมิด
ั
จริยธรรมทั้งสิ้นอนบ่งชี้ให้เห็นว่าองค์กรยังส่งเสริมให้บุคลากรในองค์กรน าหลักจริยธรรมไปปฏิบัติให้เห็น
ี
อย่างเป็นรูปธรรมไม่เพยงพอ อกทั้งการลงโทษทางวินัยแก่บุคลากรที่ละเมิดจริยธรรมถือเป็นมาตรการ
ี
ปราบปราม ผู้เขียนเห็นว่ายังมีมาตราการอนที่ส าคัญที่จะน ามาใช้เพอลดปริมาณจ านวนเรื่องร้องเรียนหรือ
ื่
ื่
การลงโทษทางวินัย เช่น มาตรการป้องกัน โดยสามารถน าหลักศีลธรรม หลักการบริหารงานและทรัพยากร