Page 1241 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1241
๑๒๒๙
มาตรา ๑๕๖/๑ แต่ปรากฏว่าต่อมาโจทก์สามารถหาเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลได้ครบถ้วนจึงขอถอน
ี
้
ุ
ื่
อทธรณ์ค าสั่ง เพอให้ศาลประทับรับฟองและด าเนินคดีกับจ าเลย เช่นนี้ผู้เขียนเห็นว่าเป็นอกกรณีหนึ่ง
ุ
ที่ไม่มีความจ าเป็นต้องให้ศาลชั้นอทธรณ์ต้องมีค าสั่งแต่อย่างใด เพราะศาลชั้นต้นยังไม่ได้มีค าสั่งประทับ
รับฟองไว้เลย จึงไม่ได้มีผลกระทบถึงจ าเลย และเรื่องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลนั้นก็เป็นเรื่องระหว่าง
้
ุ
โจทก์กับศาล หากต้องส่งส านวนไปให้ศาลชั้นอทธรณ์สั่งจะเป็นการล่าช้าและเสียความเป็นธรรมมากกว่า
ุ
ดังหลักที่ว่าความยุติธรรมที่ล่าช้าคือการปฏิเสธความยุติธรรม และกรณีสุดท้ายเป็นเรื่องที่โจทก์อทธรณ์ค าสั่ง
ศาลชั้นต้นที่ให้ยกค าร้องขอด าเนินคดีแบบกลุ่ม ตามประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพง มาตรา
่
ิ
๒๒๒/๑๒ ซึ่งกฎหมายบัญญัติให้งดการพจารณาไว้จนกว่าคดีจะถึงที่สุด หากโจทก์เห็นว่าจะท าให้ล่าช้า
ิ
ี
ื่
ุ
จึงขอถอนอทธรณ์เพอด าเนินคดีไปเฉพาะในส่วนของตนเองอย่างคดีสามัญแล้ว ก็ไม่มเหตุผลใดที่จะไม่อนุญาต
ให้ถอนอทธรณ์ และศาลชั้นต้นย่อมสามารถใช้ดุลพนิจสั่งเองได้โดยไม่มีผลกระทบแก่คู่ความฝ่ายใด
ิ
ุ
ุ
ิ
จึงเห็นว่าไม่จ าเป็นต้องส่งส านวนไปให้ศาลชั้นอทธรณ์พจารณาสั่ง ทั้งนี้ตัวอย่างคดีและข้อสมมุติฐาน
้
ื้
ิ
ที่ผู้เขียนยกขึ้นอางองทั้งหมดนั้นตั้งอยู่บนหลักการพนฐานที่ตั้งประเด็นศึกษาว่าส านวนคดียังคงอยู่
ื่
ี
ุ
ี
ในศาลชั้นต้นโดยคู่ความอกฝ่ายไม่คัดค้าน และไม่มีคู่ความอนยื่นอทธรณ์อยู่อก ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับ
ั
คดีอาญาอนเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิทธิเสรีภาพในเนื้อตัวร่างกายของผู้ต้องหาหรือจ าเลยโดยตรงแล้ว
ิ
ิ
ประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญา มาตรา ๒๐๒ กลับบัญญัติให้อานาจศาลชั้นต้นพจารณาสั่ง
อนุญาตให้ถอนอทธรณ์ได้หากผู้อทธรณ์ยื่นค าร้องขอถอนอทธรณ์ก่อนส่งส านวนไปศาลชั้นอทธรณ์ อนเป็น
ุ
ุ
ุ
ั
ุ
ิ
การยกเว้นหลักการพจารณาคดีไปตามล าดับชั้นศาล ทั้งที่ผู้พพากษาที่พจารณาคดีนั้นก็เป็นผู้พพากษา
ิ
ิ
ิ
่
่
ในศาลชั้นต้นเช่นเดียวกับในคดีแพง แม้คดีแพงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิทธิหน้าที่และทรัพย์สินเป็นส่วนมาก
แต่ความมุ่งหวังทางสังคมได้เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ปัจจุบันมีความคาดหวังกับศาลยุติธรรมมากยิ่งขึ้น
ิ
ว่าจะได้รับการพจารณาพพากษาตัดสินคดีไปด้วยความรวดเร็วและเป็นธรรม ซึ่งไม่แต่เฉพาะคดีอาญาเท่านั้น
ิ
คดีแพงก็เป็นเรื่องความทุกข์ร้อนของคู่ความที่ควรด าเนินการไปควบคู่เช่นกัน เพอให้สอดรับต่อ
ื่
่
แผนยุทธศาสตร์ศาลยุติธรรม อันเป็นการยกระดับมาตรฐานระบบงานศาลยุติธรรมสู่ระดับสากล ที่มุ่งปรับปรุง
ิ
ั
พฒนามาตรฐานการพจารณาพพากษาคดีของศาลยุติธรรมให้มีความรวดเร็ว ต่อเนื่อง เป็นธรรม และมีแนว
ิ
ทางการก าหนดระยะเวลาในการพิจารณาคดีตามปกติ (Time Standard) ของคดีแต่ละประเภท โดยปรับปรุง
ขั้นตอนการด าเนินการของศาลยุติธรรมให้มีความคล่องตัว สะดวกรวดเร็วมากขึ้น นอกจากนี้ยังเป็นวิธีหนึ่งที่
สามารถช่วยลดขั้นตอน ลดระยะเวลาในการด าเนินคดี และปฏิบัติต่อผู้เกี่ยวข้องในการด าเนินคดี
อย่างเหมาะสมและเท่าเทียม เมื่อประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพงเองก็ไม่ได้บัญญัติถึง
ิ
่
หลักเกณฑ์ในเรื่องการถอนอทธรณ์ไว้เป็นการเฉพาะ และจากการศึกษาวิเคราะห์ตามบทความทาง
ุ
วิชาการนี้ก็รับฟงได้ว่าเป็นเรื่องยากที่จะมีการขอถอนอทธรณ์โดยไม่สุจริต และยังไม่พบว่ามีกรณี
ุ
ั
ิ
ื่
ที่ส่งผลกระทบต่อคู่ความอนให้ต้องเสียเปรียบ ผู้เขียนจึงมีความเห็นว่าควรให้ศาลชั้นต้นมีอานาจพจารณา
