Page 1530 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1530

๑๕๑๗





                         ิ
                 เรียงค าพพากษาให้มีคุณภาพมากขึ้น มิใช่มุ่งแต่จะสร้างคนตรวจจนไม่เหลือคนที่จะสืบพยานและเขียน
                                                    ิ
                                                                          ิ
                 ค าพพากษา ดังนั้น จึงจ าเป็นต้องสร้างผู้พพากษาให้เป็นผู้เขียนค าพพากษาต้นน้ าในศาลชั้นต้นให้ดีที่สุด
                     ิ
                                       ิ
                 ซึ่งระบบการตรวจร่างค าพพากษาดังกล่าวจะแตกต่างจากค าพพากษาของศาลสูงที่คู่ความไม่อาจโต้แย้ง
                                                                      ิ
                              ี
                     ิ
                 ค าพพากษาได้อก จึงจ าเป็นต้องวางบรรทัดฐานบนหลักกฎหมายที่ถูกต้องและเป็นธรรม และต้องมีการ
                                                                                                  ิ
                                            ี
                                                          ิ
                 ตรวจสอบความถูกต้องโดยละเอยด โดยผู้ช่วยผู้พพากษาที่มีอาวุโสน้อยกว่าเจ้าของส านวนช่วยผู้พพากษา
                 ผู้ใหญ่ในการตรวจสอบข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย และแนวค าพพากษาฎีกาที่เกี่ยวข้อง  แต่ทั้งนี้ก็มิได้
                                                                      ิ
                                                                                          ๒๕
                 หมายความว่าผู้บังคับบัญชาในศาลชั้นต้นจะมีอานาจก้าวล่วงไปวินิจฉัยท าค าพพากษาได้ในทุกกรณี หรือ
                                                                                  ิ

                                                                               ิ
                                          ิ
                                                            ิ
                                                                                                  ิ
                 ก้าวล่วงแทรกแซงความเป็นอสระในการพจารณาพพากษาคดีได้ อธิบดีผู้พพากษาศาลชั้นต้น ผู้พพากษา
                                                    ิ
                                       ิ
                                                                                            ิ

                 หัวหน้าศาล และอธิบดีผู้พพากษาภาค ควรใช้อานาจดังกล่าวต่อเมื่อเป็นกรณีที่หากมีค าพพากษาออกไป
                 ตามที่ผู้พิพากษาผู้เป็นองค์คณะแล้วจะกระทบกระเทือนต่อความยุติธรรมเท่านั้น
                                                              ิ
                                                                                        ิ
                        เดิมระเบียบการรายงานคดีและตรวจร่างค าพพากษาของส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค อธิบดี
                 ผู้พิพากษาภาคในแต่ละภาคก าหนดหลักเกณฑ์การรายงานคดีและการตรวจร่างค าพพากษาของศาลชั้นต้น
                                                                                      ิ
                 ตามประเภทคดีที่แตกต่างกัน เช่น บางภาคก าหนดทุนทรัพย์ต่ า ท าให้ปริมาณคดีที่ต้องรายงานและตรวจ

                 ส านวนมีจ านวนมากกว่าภาคอื่นที่กาหนดทุนทรัพย์สูง บางภาคก าหนดอัตราโทษคดีอาญาต่ า ท าให้ปริมาณ
                                                                       ั
                 คดีที่ต้องรายงานและตรวจมีจ านวนมากกว่าภาคอนที่ก าหนดอตราโทษไว้สูง และบางภาคก าหนดคดี
                                                            ื่
                 เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ทุกประเภทที่ต้องรายงานและตรวจ แต่บางภาคก าหนดคดีเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์
                 บางประเภทเท่านั้น ความแตกต่างดังกล่าวส่งผลให้ความเป็นขาดเอกภาพในการท างานและท าให้คดี
                 ลักษณะเดียวกันแต่เกิดขึ้นต่างท้องที่ไม่ได้รับการปฏิบัติในแนวทางเดียวกัน ประธานศาลฎีกาจึงแก้ไข
                                                                                       ิ
                 ปัญหาดังกล่าวโดยออกค าแนะน าเกี่ยวกับการปฏิบัติงานคดีในส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาคมาตั้งแต่
                 ปี ๒๕๕๕ จนต่อมามีการออกระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยมาตรฐานการรายงานคดี
                                                         ิ
                 และการตรวจส านวนคดีในส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค พ.ศ. ๒๕๖๐ และมีการแก้ไขเป็นระเบียบ
                 ราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการรายงานคดีส าคัญในศาลชั้นต้นและศาลชั้นอุทธรณ์ต่อประธาน
                                                                                  ิ
                 ศาลฎีกา และการรายงานคดีและการตรวจส านวนคดีในส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค พ.ศ. ๒๕๖๒
                                                                             ิ
                 ซึ่งเป็นวิธีการควบคุมประเภทคดีส าคัญที่ต้องให้รายงานและคุณภาพค าพพากษาที่มีระเบียบปฏิบัติรองรับ

                                     ี
                 ชัดเจน โดยมีรายละเอยดที่ก าหนดให้อธิบดีผู้พพากษาภาคมีอานาจตรวจส านวนคดีส าคัญ ได้แก่ คดี
                                                          ิ
                                                                    ั
                 เกี่ยวกับความมั่นคง ความผิดเกี่ยวกับการก่อการร้าย คดีที่อตราโทษจ าคุกอย่างสูงเกิน ๑๐ ปี หรือโทษ
                 จ าคุกตลอดชีวิต หรือประหารชีวิต คดียาเสพติดให้โทษที่มีการครอบครองเพอจ าหน่ายหรือจ าหน่ายใน
                                                                                  ื่
                 จ านวนที่มีปริมาณมาก หรือผลิตและน าเข้ายาเสพติด ส่วนคดีแพงเป็นคดีที่มีราคาทุนทรัพย์พพาทตั้งแต่
                                                                       ่
                                                                                               ิ
                                                                                                     ึ้
                                                                              ิ
                 ๕,๐๐๐,๐๐๐ บาทขึ้นไป กรณีที่สถาบันการเงินเป็นโจทก์ต้องมีทุนทรัพย์พพาท ๑๐,๐๐๐,๐๐๐ บาทขนไป
                 คดีละเมิดอานาจศาล คดีไต่สวนชันสูตรพลิกศพ และคดีที่มีความส าคัญเกี่ยวด้วยตัวบุคคลหรือบุคคลที่มี

                 ชื่อเสียง เช่น คดีที่มีคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือผู้เสียหายเป็นนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี สมาชิกสภาผู้แทน
                 ราษฎร สมาชิกวุฒิสภา นักการเมือง ผู้พิพากษา อัยการ และองค์กรอิสระต่าง ๆ รวมถึงข้าราชการพลเรือน

                        ๒๕  วีระพล ตั้งสุวรรณ, “ข้อคิดในการท าค าพิพากษา”,กันยายน ๒๕๖๐ บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชง
                                                                                                       ิ่
                 จ ากัด (มหาชน) หน้า ๑๒ - ๑๓.
   1525   1526   1527   1528   1529   1530   1531   1532   1533   1534   1535