Page 1536 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 1536

๑๕๒๓





                                                     ิ
                    ิ
                 ผู้พพากษาอาวุโสประจ าส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ท าความเห็นแย้งในส านวนคดีที่ผู้นั้นช่วยตรวจ
                                   ิ
                                                                         ิ
                                                                                            ิ
                 ได้หรือไม่ ส าหรับผู้พพากษาหัวหน้าศาลประจ าส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ หรือผู้พพากษาอาวุโส
                 ประจ าส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ นั้น อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ จะไม่สามารถมอบหมายให้
                                        ิ
                                                                  ิ
                                                                                                  ิ
                 ท าความเห็นแย้งในส านวนคดีที่ผู้นั้นช่วยตรวจได้ เพราะมาตรา ๑๔ วรรคสอง ก าหนดให้อธิบดีผู้พพากษา

                                                                      ิ
                 ภาค ๙ มีอานาจมอบหมายหน้าที่ของตนได้เฉพาะรองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ เท่านั้น ประกอบกับเมื่อ
                 ผู้พพากษาหัวหน้าศาลประจ าส านักงานอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ หรือผู้พพากษาอาวุโสประจ าส านักงาน
                                                          ิ
                                                                              ิ
                    ิ
                                                           ิ
                         ิ
                 อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ตรวจส านวนและร่างค าพพากษาหรือค าสั่งที่ศาลส่งมาแล้ว ก็ต้องเสนอให้อธิบดี
                 ผู้พิพากษาภาค ๙ หรือรองอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ ผู้ได้รับมอบหมายจากอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ พิจารณา
                 ให้ความเห็นชอบอีกชั้นหนึ่ง
                                         ิ
                        ส่วนการที่อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ มอบหมายให้รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ท าความเห็นแย้ง
                                                                            ิ
                 ในส านวนคดีที่ผู้นั้นช่วยตรวจได้หรือไม่นั้น มีความเห็นแตกต่างกันเป็น ๒ แนวทาง คือ
                        แนวทางที่ ๑ เห็นว่า อานาจในการท าความเห็นแย้งตามมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง (๑) ประกอบ

                 มาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง เป็นอานาจและดุลพนิจเฉพาะตัวของอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ จึงไม่สามารถ
                                                                              ิ
                                                       ิ

                                       ิ
                 มอบหมายให้รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ท าความเห็นแย้งในส านวนคดีที่ผู้นั้นช่วยตรวจได้ แม้ว่ามาตรา
                                                                                 ิ
                 ๑๔ วรรคสอง ก าหนดให้รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ มีหน้าที่ช่วยอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ตามที่ได้รับ
                                                  ิ
                                                                                           ี
                 มอบหมายก็ตาม แต่ตามบทบัญญัติดังกล่าวอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ อาจมอบหมายได้เพยงให้รองอธิบดี
                                                             ิ
                 ผู้พพากษาภาค ๙ ช่วยร่างความเห็นแย้งให้ตนเท่านั้น ในกรณีที่รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ช่วยตรวจ
                                                                                  ิ
                    ิ
                                                                      ิ
                 ส านวนและร่างค าพพากษาหรือค าสั่งแล้วไม่เห็นด้วยกับร่างค าพพากษาหรือค าสั่งนั้น ก็ต้องเสนอให้อธิบดี
                                 ิ

                 ผู้พิพากษาภาคพิจารณาต่อไปว่าจะทาความเห็นแย้งหรือไม่

                        แนวทางที่ ๒ เห็นว่า อานาจในการท าความเห็นแย้งตามมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง (๑) ประกอบ
                 มาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ไม่ใช่อานาจเฉพาะตัวของอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ จึงสามารถมอบหมายให้

                                                                     ิ
                            ิ
                 รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ท าความเห็นแย้งในส านวนคดีที่ช่วยตรวจได้ตามมาตรา ๑๔ วรรคสอง
                 เช่นเดียวกับกรณีที่อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ มอบหมายให้รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ นั่งพจารณาและ
                                         ิ
                                                                                              ิ
                                                                             ิ

                 พพากษาคดีของศาลที่อยู่ในเขตอานาจหรือช่วยตรวจส านวนและร่างค าพพากษาหรือค าสั่ง ซึ่งเป็นอานาจ

                                                                             ิ
                  ิ
                            ิ
                 ของอธิบดีผู้พพากษาภาค ตามมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง (๑) ประกอบมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ประกอบกับ
                                                                                                  ิ

                 อานาจในการท าความเห็นแย้งดังกล่าว เป็นอานาจที่ยึดโยงกับการตรวจส านวนคดี เมื่ออธิบดีผู้พพากษา

                                               ิ
                                                                                   ิ
                 ภาค ๙ อาจจ่ายส านวนและร่างค าพพากษาหรือค าสั่งที่ศาลส่งมาให้รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ช่วยตรวจ
                                                      ิ
                 โดยไม่ต้องเสนอให้อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ พจารณาให้ความเห็นชอบก็ได้ อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ย่อมมี
                                                                                      ิ
                                        ิ

                                                                                      ิ
                 อานาจมอบหมายให้รองอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ที่ช่วยตรวจส านวนและร่างค าพพากษาหรือค าสั่งนั้น
                                              ิ
                                                        ิ
                                                                                    ิ
                 ท าความเห็นแย้งได้หากไม่เห็นด้วยกับร่างค าพพากษาหรือค าสั่งนั้น แต่อธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ ต้องระบุ

                 ในค าสั่งมอบหมายให้ชัดแจ้งว่ามีอานาจท าความเห็นแย้งด้วย ทั้งนี้ เป็นไปตามหลักการที่ให้สามารถ
                 ตรวจสอบความเป็นอิสระในการพิจารณาพิพากษาคดีของผู้พพากษาได้
                                                                   ิ


                               ในส่วนของผู้เขียนมีความเห็นว่า อานาจในการท าความเห็นแย้งหรือไม่ เป็นอานาจและ
                                           ิ
                 ดุลพนิจเฉพาะตัวของอธิบดีผู้พพากษาภาค ๙ โดยแท้ เนื่องจากเป็นผู้บริหารสูงสุดในส านักงานอธิบดี
                     ิ
   1531   1532   1533   1534   1535   1536   1537   1538   1539   1540   1541