Page 2324 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2324

๒๓๐๖





                         หลักพทธวิธีการไกล่เกลี่ยเป็นหลักการที่เน้นแก้ไขจากเหตุปัจจัยภายใน ซึ่งมีอทธิพลต่อการ
                              ุ
                                                                                             ิ
                                       ิ
                                                                                                   ั
                 แสดงออกภายนอกของคู่พพาท แนวคิดทางพุทธศาสนาถือว่าเหตุปัจจัยภายในเป็นต้นเหตุของความขดแย้ง
                                                                                                   ุ
                 ทั้งปวง การแก้ไขความขัดแย้งให้การยุติลงอย่างแท้จริงจึงต้องแก้ที่ต้นเหตุของปัญหา การใช้หลักพทธวิธี
                               ิ
                                                                      ุ
                 ในไกล่เกลี่ยข้อพพาทของผู้ประนีประนอม คือ การน าหลักพทธวิธีไปปรับใช้ในขั้นตอนการไกล่เกลี่ย
                 ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ เพื่อให้การแก้ไขความขัดแย้งมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
                        บทความนี้จะกล่าวถึงความเป็นมาของระบบการไกล่เกลี่ยของศาลยุติธรรม แนวคิดเกี่ยวกับ
                 การจัดการความขัดแย้ง หลักการไกล่เกลี่ยของผู้ประนีประนอม หลักพทธวิธีในการไกล่เกลี่ย และการใช้
                                                                            ุ
                 หลักพุทธวิธีในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของผู้ประนีประนอม พร้อมทั้งบทสรุป

                 ความเป็นมาของระบบการไกล่เกลี่ยของศาลยุติธรรม
                        เดิมประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความแพงก าหนดให้ศาลมีอานาจในการไกล่เกลี่ยข้อพพาท

                                                             ่
                                               ิ
                                                                                                    ิ
                             ิ
                                           ิ
                 ระหว่างการพจารณาคดีได้ ผู้พพากษาจึงใช้การไกล่เกลี่ยข้อพพาทควบคู่ไปกับการพจารณาคดีเรื่อยมา
                                                                     ิ
                                                                                        ิ
                 ต่อมาปี 2535 ศาลแพ่งริเริ่มน าวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพพาทมาใช้เป็นศาลแรก ในสมัยที่นายประมาณ ชันซื่อ
                                                             ิ
                 ด ารงประธานศาลฎีกา ได้สนับสนุนให้มีการใช้วิธีการไกล่เกลี่ยข้อพพาทอย่างเป็นรูปธรรม โดยเชิญผู้มี
                                                                          ิ
                                                                                ิ
                                                                                            ุ
                 ประสบการณ์ด้านการไกล่เกลี่ย เช่น นายคลิฟฟอร์ด วอลเลซ อธิบดีผู้พพากษาศาลอทธรณ์ภาค 9
                                                                                                 ิ
                 ของประเทศสหรัฐอเมริกา มาบรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับการจัดระบบไกล่เกลี่ยข้อพพาทแก่
                 คณะผู้พพากษาไทย และเชิญนายเดวิท ลอมบาร์ดี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคในการไกล่เกลี่ยข้อพพาท
                                                                                                    ิ
                        ิ
                 มาบรรยายให้ความรู้แก่ผู้ช่วยผู้พพากษา ต่อมาในปี 2537 สมัยที่นายบุญสิน ตุลากัน ด ารงต าแหน่งอธิบดี
                                            ิ
                                                                                    ่
                 ผู้พิพากษาศาลแพ่ง ริเริ่มให้มีการพัฒนาระบบงานไกล่เกลี่ยข้อพิพาทขึ้นในศาลแพง และนายสุวิทย์ ธีรพงษ์
                                                                                 ่
                 ได้สานงานต่อจนเกิดส่วนงานไกล่เกลี่ยข้อพพาทที่เป็นรูปธรรมขึ้นในศาลแพงเป็นที่แรก และระบบการ
                                                      ิ
                             ิ
                 ไกล่เกลี่ยข้อพพาทของศาลยุติธรรมเริ่มใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2537 โดย
                                                                        ื่
                 ศาลแพงได้ออกระเบียบชื่อ “ระเบียบศาลแพงว่าด้วยการไกล่เกลี่ยเพอยังให้เกิดการประนีประนอมยอมความ
                       ่
                                                     ่
                 พ.ศ. 2537” ต่อมาวันที่ 29 พฤษภาคม 2538 กระทรวงยุติธรรมมีหนังสือแจ้งศาลยุติธรรม พร้อมจัดส่ง
                 เอกสารเกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยและการประนีประนอมในศาลให้แก่ศาลยุติธรรมทั่วประเทศ จากนั้นจึงเริ่มมี
                 การจัดการอบรมผู้พพากษาและเจ้าหน้าที่ธุรการเพอให้ความรู้เกี่ยวกับระบบการไกล่เกลี่ยข้อพพาท
                                                                                                    ิ
                                   ิ
                                                              ื่
                 พร้อมจัดให้มีการไกล่เกลี่ยข้อพพาทระหว่างอทธรณ์ หรือฎีกา วันที่ 29 มีนาคม 2539 ประธานศาลฎีกา
                                           ิ
                                                      ุ
                 ออกค าแนะน าของประธานศาลฎีกาเกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยเพอยังให้เกิดการประนีประนอมยอมความ
                                                                     ื่
                 พ.ศ. 2539 จนกระทั่งปี 2544 มีการออกระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม ว่าด้วยการไกล่
                 เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2544  และฉบับแก้ไข พ.ศ. 2547 ต่อมาปี 2551 มีการแก้ไขประมวลกฎหมายวิธี
                                        1
                                                  ื่
                                              2
                                ่
                                                                                        ิ
                 พจารณาความแพง มาตรา 20 ทวิ  เพอก าหนดหลักเกณฑ์ และวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพพาท และมีการออก
                  ิ

                        1  ระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท พ.ศ. 2544.
                        2  ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 20 ทวิ.
   2319   2320   2321   2322   2323   2324   2325   2326   2327   2328   2329