Page 42 - Сістэмны даведнік-бібліятрансформер_Neat

Пра значнасць роднай мовы Алена нагадала і юным чытачам. “Як натуральна

для чалавека дыхаць, такім жа павінна быць натуральным, каб дзіця размаўляла на
роднай мове, усведамляла сябе прадстаўніком сваёй нацыі”, —гаварыла яна.
Алене нярэдка даводзіцца бываць у службовых камандзіроўках за мяжой.

Амаль у кожнай краіне людзі нават з сярэдняй адукацыяй акрамя некалькіх
замежных, абавязкова ведаюць і шануюць нацыянальную мову, як найвялікшы
скарб народа, вялікі духоўны здабытак. У нас, беларусаў, дзве дзяржаўныя мовы,

але ў зносінах карыстаемся ў асноўным рускай, нават дома, у быце. Пацвердзіла
гэта і аўдыторыя юных слухачоў. Як бачна, сучасная сям’я няшмат можа даць у
плане выхавання нацыянальных пачуццяў. А вось навучання ў школе, умелага і
творчага падыходу педагогаў, як лічыць Алена Масла, дастаткова для засваення

культуры і традыцый роднага народа.
Пісьменніцы ў гэтым плане пашанцавала. Да яе мова прыходзіла ў маленстве
з усім тым, што акружала навокал, складала хатнюю цеплыню і ўтульнасць.

Бацькі—філолагі. Тата выкладаў у Мілашоўскай школе рускую мову, мама—
беларускую. Дзядуля Аўгуст выдатна валодаў родным словам, умеў прыцягнуць
увагу слухачоў казкамі, цікавымі аповедамі пра даўнейшыя часы. Разам з Аленай у

яго было 20 унукаў. Нават самыя няўседлівыя з іх гадзінамі гатовы былі слухаць
адмысловага расказчыка. Асаблівую педагагічную ролю ў сваім жыцці Алена
бачыць былой настаўніцы беларускай мовы і літаратуры СШ №2 Ганны Львоўны

Кавалевіч, якая імкнулася працаваць так, каб яе прадмет любілі і ведалі.
На развітанне вядучая сустрэчы Ірына Генадзьеўна Томка ўручыла госці
памятны сувенір з роднага краю і кветкі. Вучні з задавальненнем сфатаграфаваліся

з ёй на памяць. І дарослыя, і дзеці засталіся пад уражаннем ад пазітыўнай
энергетыкі пісьменніцы, яе творчай захопленасці, імкнення зрабіць як мага больш
на літаратурнай ніве.

Наталія КРУК.

42