Page 2064 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๐๔๖

ส าหรับบรรดาค าสั่ง ระเบียบ ประกาศ ข้อก าหนด ข้อบังคับ ตลอดจนการกระท าที่ออกหรือ

กระท าโดยอานาจตามกฎหมายระดับพระราชบัญญัตินั้น ไม่ถือเป็น “บทบัญญัติแห่งกฎหมาย” ตาม
ความหมายของรัฐธรรมนูญมาตรานี้ ตามแนวบรรทัดฐานที่ได้วางไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๔๒ ข้างต้น

๓.๒.๒ ความหมายของค าว่า “บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ศาลจะใช้บังคับแก่คดี”

นอกจากที่ บทบัญญัติที่คู่ความจะโต้แย้งต่อศาลเพอให้ส่งเรื่องไปให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยนั้น
ื่
จะต้องเป็นกฎหมายระดับพระราชบัญญัติหรือเทียบเท่าแล้ว บทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวก็จะต้องเป็น
“บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ศาลจะใช้บังคับแก่คดี” ด้วย
ปัญหาว่า บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ศาลจะใช้บังคับแก่คดีนั้นคืออะไรนั้น มีทั้งในกฎหมาย
่
สารบัญญัติ ไม่ว่าจะเป็นกฎหมายอาญา กฎหมายแพงและพาณิชย์ กฎหมายปกครอง กฎหมายธุรกิจ และ
กฎหมายพเศษอน ๆ ที่ศาลจะต้องใช้เนื้อหาแห่งกฎหมายนั้นในการพพากษาหรือมีค าสั่งในประเด็นแห่งคดี
ิ
ิ
ื่
ิ
รวมถึงกฎหมายวิธีสบัญญัติ ได้แก่กฎหมายวิธีพจารณาความต่าง ๆ ที่ศาลจะต้องใช้ในการด าเนินกระบวน
พิจารณาคดีและในชั้นบังคับคดี
กรณีของกฎหมายสารบัญญัติ มีแนวของศาลฎีกาและศาลรัฐธรรมนูญว่า เหตุผลในการ
โต้แย้งว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญจะต้องเป็นประเด็นแห่งคดีด้วย หากไม่เป็นประเด็น

แห่งคดีหรือเหตุผลไม่ตรงกับค าร้อง หรือไม่ให้เหตุผลว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายนั้น จะขัดหรือแย้งต่อ
รัฐธรรมนูญอย่างไร ก็ไม่ถือเป็น “บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ศาลจะใช้บังคับแก่คดี”

ค าสั่งศาลรัฐธรรมนูญที่ ๕๑/๒๕๕๕ พระราชก าหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ.
ื่
๒๕๔๔ เป็นกฎหมายเพอจัดตั้งหน่วยงานของรัฐที่เรียกว่า บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย หรือ บสท. ขึ้นมาเพอ
ื่
ท าหน้าที่บริหารสินทรัพย์ด้อยคุณภาพของสถาบันการเงินและบริษัทบริหารสินทรัพย์ เมื่อฟงได้ว่าหนี้ของ
ั
จ าเลยทั้งห้าไม่ถือเป็นสินทรัพย์ด้อยคุณภาพตามหลักเกณฑและเงื่อนไขของกฎหมายดังกล่าวแล้ว และเมอการ
์
ื่
้
ั

ฟองคดีอนเป็นมูลเหตุแห่งค าร้องนี้ โจทก์มิได้ฟองจ าเลยทั้งห้าให้รับผิดโดยอาศัยอานาจตามมาตรา ๓๐
้
ของพระราชก าหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ. ๒๕๔๔ แต่อย่างใด พระราชก าหนดบรรษัทบริหาร
สินทรัพย์ไทย พ.ศ. ๒๕๔๔ จึงไม่ใช่บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ศาลจะใช้บังคับแก่คดี ที่คู่ความจะโต้แย้งว่าขัดกับ
รัฐธรรมนูญได้
้
ิ
ค าสั่งศาลรัฐธรรมนูญที่ ๗๓/๒๕๕๕ ผู้ฟองคดีขอให้ศาลปกครองกลางมีค าพพากษาหรือ
้
ค าสั่งให้ผู้ถูกฟองคดีพจารณาค าร้องคัดค้านการวางท่อส่งน้ าประปาของผู้ฟองคดีทั้งสาม ให้แล้วเสร็จภายใน
้
ิ
้
เวลาที่ศาลก าหนด ซึ่งเป็นการฟองว่าหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐละเลยต่อหน้าที่ตามที่
กฎหมายก าหนดให้ต้องปฏิบัติ หรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองฯ
มาตรา ๙(๒) ที่ศาลปกครองจะมีค าบังคับได้ตามมาตรา ๗๒ (๒) สั่งให้หัวหน้าหน่วยงานทางปกครองหรือ
้
เจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องปฏิบัติตามหน้าที่ภายในเวลาที่ศาลปกครองก าหนด จะเห็นได้ว่าค าฟองดังกล่าว
ไม่มีประเด็นเรื่องการสั่งให้จ่ายเงิน หรือการก าหนดเงินทดแทนแต่อย่างใด จึงไม่ถือว่าพระราชบัญญัติการ

ประปาส่วนภูมิภาค พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๐ ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการให้การประปาส่วนภูมิภาคมีอานาจใช้ทรัพย์สิน