Page 2099 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2099
๒๐๘๑
้
้
การฟองคดีจะฟองยังศาลมาจิสเตรทก่อน ศาลมาจิสเตรทจะท าการพิจารณาเบื้องต้น ถ้าจ าเลยให้
การรับสารภาพ ก็จะพิพากษาลงโทษทันที โดยการรับสารภาพถือเป็นเหตุบรรเทาโทษ โดยในชั้นพิจารณาจะ
ั
มีขั้นตอนการต่อรองค ารับสารภาพ (plea bargaining) ซึ่งเป็นการเจรจาต่อรองระหว่างอยการกับจ าเลย
เกี่ยวกับข้อหาที่ด าเนินคดีในศาล หากว่าจ าเลยยอมรับสารภาพในข้อหาที่มีโทษร้ายแรงน้อยกว่า พนักงาน
๘๒
ั
ื่
อยการจะไม่ด าเนินการในข้อหาอนซึ่งจะท าให้รับโทษหนักขึ้นจากข้อเท็จจริงเดียวกันนั้น แต่หากจ าเลยให้
การปฏิเสธก็จะด าเนินการต่อไป กรณีเป็นความผิดที่เกินอานาจศาลมาจิสเตรทจะโอนไปยังศาลที่มีอานาจ
เพื่อพิจารณา โดยคดีอาญาร้ายแรงจะโอนไปยังศาลคราวน์คอร์ท
ศาลคราวน์คอร์ทมีคณะลูกขุนซึ่งเป็นคนธรรมดาที่ได้รับคัดเลือกตามกระบวนการที่ก าหนด จ านวน
๑๒ คน เป็นองค์คณะพจารณาร่วมกับผู้พพากษา การพจารณาจะเริ่มจากคณะลูกขุนสาบานตน และมีการ
ิ
ิ
ิ
้
่
อานค าฟองให้ฟง จากนั้นพนักงานอยการโจทก์จะแถลงเปิดคดีซึ่งจะเป็นการกล่าวถึงประเด็นแห่งคดีและ
ั
ั
พยานหลักฐานที่จะน าสืบ แล้วน าพยานบุคคลเข้าสืบ โดยโจทก์จะท าการซักถามพยาน (examine in chief)
โดยห้ามใช้ค าถามน า เสร็จแล้วทนายจ าเลยถามค้าน (cross-examine) ซึ่งใช้ค าถามน าได้ จากนั้นโจทก์ถามติง
๘๓
(re-examine) เมื่อโจทก์สืบพยานเสร็จ จ าเลยมีสิทธิที่จะสืบพยานหรือไม่สืบพยานก็ได้ หากจ าเลยเลือกท ี่
จะสืบพยานก็จะใช้กระบวนการเดียวกันกับโจทก์ ซึ่งหากจ าเลยอ้างตนเองเป็นพยานก็ต้องสาบานตนและอาจ
ถูกถามค้านได้เช่นเดียวกับพยานอื่น
เมื่อระบบค้นหาความจริงใช้คณะลูกขุนซึ่งเป็นบุคคลธรรมดาท าหน้าที่วินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริง
ั
ั
วิธีการทางพยานหลักฐานขององกฤษจึงมีการแบ่งแยกขั้นตอนการรับฟงพยานหลักฐานกับขั้นตอนการ
ิ
วินิจฉัยชั่งน้ าหนักพยานหลักฐานออกจากกัน ในการสืบพยานผู้พพากษาจะท าหน้าที่ควบคุมและวินิจฉัย
ชี้ขาดประเด็นปัญหาที่เกี่ยวกับข้อกฎหมายและวิธีพจารณา รวมตลอดถึงปัญหาว่าด้วยการรับฟงหรือการตัด
ั
ิ
พยานทั้งหมด หากปรากฏว่าเป็นพยานหลักฐานที่ต้องห้ามมิให้รับฟังผู้พิพากษาจะไม่อนุญาตให้น าสืบต่อหน้า
ั
คณะลูกขุน ซึ่งการวินิจฉัยชี้ขาดข้อโต้แย้งในประเด็นปัญหาเกี่ยวกับการรับฟงพยานหลักฐานนี้จะกระท าลับ
๘๒ Ibid., p.127. แต่ในอังกฤษจะต่างจากสหรัฐอเมริกาที่การการเจรจาโดยตรงระหว่างผู้พิพากษากับฝ่ายจ าเลยในเรื่องโทษ
ไม่อาจกระท าได้ โดยมีค าตัดสินในคดี R v. Turner <1970> 2QB 321, CA. วินิจฉัยไว้อย่างชัดเจนว่าผู้พิพากษาไม่อาจระบุ
ล่วงหน้าถึงโทษที่วางแผนจะลงหรือที่จะลดลงหากจ าเลยรับสารภาพได้.
๘๓ Raymond K. Berg, "Criminal Procedure: France, England, and United States, " DePaul Law Review, Vol.
8, Issue 2 (Spring-Summer 1959), p.301.
