Page 2100 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21

๒๐๘๒

๘๔
้
ิ

หลังคณะลูกขุน นอกจากนี้ ผู้พพาษายังมีอานาจวินิจฉัยค าขอของจ าเลยที่ขอให้ยกฟองด้วยเหตุ
พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอแก่การน าเข้าสู่การวินิจฉัยของคณะลูกขุน (no case to answer)
๘๕
จอห์น ดี. ลอว์สัน (John D. Lawson) และ เอดวิน อาร์. คีดดี (Edwin R. Keedy) ในฐานะ
ิ
กรรมการปฏิรูปกฎหมายวิธีพจารณาของสถาบันกฎหมายอาญาและอาชญาวิทยาอเมริกันได้รับมอบหมาย
ั
จากรัฐบาลอเมริกันให้ไปสังเกตการณ์การพจารณาคดีในศาลอาญาขององกฤษ หลังจากใช้เวลาสังเกตการณ์
ิ
๘๖
เป็นเวลา ๔ เดือน ได้เขียนรายงานอธิบายถึงหน้าที่และพฤติกรรมของผู้พพากษาองกฤษโดยสรุปว่า
ั
ิ
ิ
ิ
ั
ผู้พพากษาผู้เป็นหัวหน้า (the presiding judge) มีบทบาทสูงมากในการพจารณาคดีอาญาขององกฤษ โดย
จะก ากับดูแลและควบคุมกระบวนพิจารณาทุกขั้นตอน ระหว่างพิจารณาถ้าผู้พิพากษาเห็นว่าพยานหลักฐานที่
น าสืบมานั้นคณะลูกขุนไม่ควรที่จะพพากษาลงโทษก็อาจสั่งให้ยุติและสั่งให้คณะลูกขุนออกค าวินิจฉัยว่าไม่มี
ิ
ความผิด (verdict of not guilty) ทั้งคดีหรือแต่บางขอหา ผู้พิพากษาอาจเรียกพยานมาสืบด้วยการริเริ่มของ
้
ตนเอง และมอ านาจพิจารณาว่าจะอนุญาตให้คู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถามค้านหรือไม่ ระหว่างทนายความถาม
ี
ผู้พิพากษาถามพยานบ่อยครั้งเพอให้พยานอธิบายสิ่งที่ตอบหรือเพอให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริงที่ไม่ปรากฏระหว่าง
ื่
ื่
ิ
การถามของทนายความ บางคดีหลังจากทนายความถามเสร็จแต่ผู้พพากษาเชื่อว่าพยานสับสนระหว่างการ
ื่
ตอบค าถามค้านก็จะถามพยานเพอให้อธิบายให้กระจ่าง ผู้พพากษาควบคุมการด าเนินกระบวนพจารณาของ
ิ
ิ
ทนายความอย่างเข้มงวด โดยจ ากัดให้ถามเฉพาะที่เกี่ยวกับประเด็นและเหมาะสม และบางครั้งยังเรียกให้
ทนายความอธิบายค าถามที่ถามพยานในบางค าถาม พยานหลักฐานในคดีจ านวนมากน าสืบตามความเห็น

ของผู้พพากษามากกว่าของทนายความ และบางครั้งผู้พพาษาก็แนะน าทนายความถึงล าดับของพยานที่จะ
ิ
ิ
เรียกมาหรือไม่จ าเป็นต้องสืบพยานบางปากแม้จะเรียกมาแล้วก็ตาม
๘๗
ิ
ิ
หลังคดีเสร็จการพจารณา ผู้พพากษาจะท าการแนะน า (instruct) คณะลูกขุนถึงประเด็นแห่งคดีที่
จะต้องวินิจฉัย ภาระการพิสูจน์ในแต่ละประเด็น และมาตรฐานการพิสูจน์ในคดีนั้น โดยในคดีอาญาจะแนะน า

ว่าเป็นหน้าที่ของโจทก์ที่จะต้องน าสืบให้รับฟงได้โดยปราศจากความสงสัยตามสมควร (beyond
ั
๘๘
reasonable doubt) ว่าจ าเลยกระท าความผิด มิฉะนั้นศาลจะยกฟ้อง

๘๔ Penny Darbyshire, "Criminal procedure in England and Wales," in Criminal Procedure in Europe, Richard
Vogler and Barbara Huber (eds), (Berlin: Duncker & Humblot, 2008), p.107.
๘๕ David J. Feldman, supra note 78, p.188.
๘๖ John D Lawson and Edwin R Keedy, "Criminal Procedure in England, Journal of Criminal Law and
.
.
"
Criminology, Vol. 1, Issue 4, (1911), p.595.
๘๗ Ibid., pp.753-755.
๘๘ ในการสรุปและแนะน าลูกขุนนี้ ลอว์สันและคีดดีระบุว่า นอกจากผู้พิพากษาทบทวนรายละเอียดของพยานหลักฐานและ
้
แนะน าข้อกฎหมายที่จะปรับใชแก่ข้อเท็จจริงนั้นแล้ว ผู้พิพากษายังแสดงความคิดเห็นถึงความส าคัญและน้ าหนักของ