Page 2123 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2123

๒๑๐๕





                        จากข้อมูลดังกล่าวจะเห็นได้ว่าประเทศไทยได้รับอทธิพลของกฎหมายองกฤษมาตั้งแต่ยุคเริ่มต้น
                                                                  ิ
                                                                                    ั
               แห่งการปฏิรูปกฎหมาย สาเหตุส าคัญมาจากในยุคนั้นอังกฤษมีอทธิพลอย่างมากในประเทศไทย และประเทศ
                                                                    ิ
               ไทยนิยมส่งคนไปศึกษาวิชากฎหมายที่ประเทศองกฤษ การฝึกอบรมกฎหมายในประเทศไทยก็ถือตามระบบ
                                                       ั
               การจัดการศึกษากฎหมายองกฤษ  และผู้ที่จบการศึกษากลับมามีต าแหน่งและบทบาทส าคัญใน
                                        ั
                                              ๑๖๔
                                                 ั
                                        ิ
               กระบวนการยุติธรรม เช่น ผู้พพากษา อยการ ทั้งยังเป็นอาจารย์สอนกฎหมาย หลายท่านเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ
               เขียนต ารากฎหมายโดยเฉพาะต ารากฎหมายพยานหลักฐาน และจะสังเกตได้ว่ามีการท าค าอธิบายกฎหมาย
               ว่าด้วยพยานหลักฐานแยกต่างหากจากกฎหมายวิธีพจารณาความท านองเดียวกับวิธีการในระบบคอม
                                                             ิ
               มอนลอว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ใช้วิชาการกฎหมายของคอมมอนลอว์ประกอบการอธิบายหลักกฎหมายไทย
                                                ั
                                                                                ๑๖๕
               ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหน้าที่น าสืบ การรับฟงพยานหลักฐาน บทตัดพยาน เป็นต้น  ในต าราบางเล่มถึงกับใช้
                                                                              ิ
               ถ้อยค าประกอบการอธิบายว่า "...กฎหมายคอมมอนลอว์ของไทยเท่าที่มีค าพพากษาฎีกาแบบอย่างรับรองไว้
                          ๑๖๖
               แล้วก็ใช้ได้..."  ด้วยปัจจัยเหล่านี้นักกฎหมายไทยย่อมซึมซับแนวคิดทางกฎหมายในระบบกฎหมาย  คอม
               มอนลอว์มาอย่างยาวนานและถ่ายทอดสืบต่อกันมาในลักษณะแนวปฏิบัติจนอาจถือได้ว่าเป็นนิติประเพณี
                                                                                                     ๑๖๗
               วิธีการด าเนินกระบวนพจารณาคดีอาญาในหลายเรื่องจึงคล้ายคลึงกับแนวทางของระบบคอมมอนลอว์
                                    ิ

               ๑๖๔  ธานินทร์ กรัยวิเชียร, "อิทธิพลของกฎหมายอังกฤษในระบบกฎหมายไทย," วารสารกฎหมายจุฬาลงกรณ, ปีที่ ๑, ฉบับ
                                                                                              ์
               ที่ ๒ (๒๕๑๗), น.๒๖.
               ๑๖๕  ดู พระยานรเนติบัญชากิจ (ลัด), ลักษณพยานโดยย่อ, (พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร รศ. ๑๒๘ (พ.ศ.
               ๒๔๕๒)); หลวงสัณหกิจวิจารณ์, หลักกฎหมายลักษณพยาน. (จันทบุรี: โรงพิมพ์พานิชเจริญ ร.ศ. ๑๓๑ (พ.ศ. ๒๔๕๕)); พระ
               ยาจินดาภิรมย์ราชสภาบดี (จิตร์ ณ สงขลา), ค าอธิบายกฎหมายลักษณพจารณาค าพยานหลักฐาน, พิมพ์ครั้งที่ ๒ (พระ
                                                                     ิ
               นคร: โรงพิมพ์พิศาลบรรณนิติ์, ๒๔๖๔); พระสุทธิอรรถนฤมนตร์, กฎหมายลักษณะพะยาน, (พระนคร: มหาวิทยาลัยวิชา
               ธรรมศาสตร์และการเมือง, ๒๔๗๓); แอล ดูปลาตร์ และวิจิตร์ ลุลิตานนท์, ค าสอนชั้นปรญญาตรกฎหมายลักษณะพะยาน
                                                                               ิ
                                                                                      ี
               และจิตตวิทยา, (กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง, ๒๔๗๗). ค าอธิบายกฎหมายว่าด้วย
                                                  ้
               พยานหลักฐานเหล่านี้มีมาตั้งแต่ก่อนประกาศใชประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา
                                                                              ่
               ความอาญา ซึ่งหลักกฎหมายคอมมอนลอว์ประกอบการอธิบายกฎหมายไทย เฉพาะค าสอนของดูปลาตร์และนายวิจิตร์ที่มี
               การอ้างอิงแนวทางของฝรั่งเศสประกอบและมิได้เน้นหลักการของคอมมอนลอว์มากนัก ส าหรับค าอธิบายกฎหมายว่าด้วย
               พยานหลักฐานยุคหลังที่มีชอเสียงและมีอิทธิพลถึงปัจจุบันเป็นของศาสตราจารย์ประมูล สุวรรณศร ซึ่งอธิบายตามแนวทาง
                                   ื่
               ของคอมมอนลอว์เช่นกัน ดู ประมูล สุวรรณศร, อ้างแล้ว เชิงอรรถที่ ๑๑๔.
               ๑๖๖  พระมนูภาณวิมลศาสตร์, กฎหมายลักษณะพะยานและจิตตวิทยา, (พระนคร: มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และ
               การเมือง, ๒๔๘๒), น.๒.
               ๑๖๗  การถือปฏิบัติตามนิติประเพณีถือเป็นหน้าที่ส าคัญประการหนึ่งของผู้พิพากษา ดังปรากฎในประมวลจริยธรรมข้าราชการ
               ตุลาการ หมวด ๑ อุดมการณ์ของผู้พิพากษา ข้อ ๑ ที่ก าหนดว่า “หน้าที่ส าคัญของผู้พิพากษา คือ การประสาทความยุติธรรม
               แก่ผู้มีอรรถคดี ซึ่งจักต้องปฏิบัติด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เที่ยงธรรม ถูกต้องตามกฎหมาย และนิติประเพณี...” พร้อมอธิบาย
               ความหมายของค าว่า "นิติประเพณี" หมายถึง แนวปฏิบัติของผู้พิพากษาในทางอรรถคดีซึ่งมิได้มีบทบัญญัติของกฎหมาย
               ก าหนดไว้ แต่เป็นเรื่องที่บรรพตุลาการยึดถือกันมาว่าถูกต้องและปฏิบัติตาม ดู ส านักงานศาลยุติธรรม, ประมวลจรยธรรม
                                                                                                   ิ
               ข้าราชการตุลาการ, (กรุงเทพมหานคร: ส านักงานศาลยุติธรรม, ๒๕๕๒), น.๒, ๔.
   2118   2119   2120   2121   2122   2123   2124   2125   2126   2127   2128