Page 2595 - บทความทางวิชาการหลักสูตร ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล รุ่นที่ 21
P. 2595

๒๕๗๙



                                       ี
                 คุมขังไว้ก่อนแล้วนั่นเอง เพยงแต่มีการปล่อยตัวชั่วคราวไปเท่านั้น เมื่อการควบคุมหรือคุมขังผู้ต้องหาหรือ
                                    ี
                                                    ื่
                                                                       ๙
                 จ าเลยให้กระท าได้เพยงเท่าที่จ าเป็น เพอป้องกันการหลบหนี   ดังนั้นเพอหลีกเลี่ยงประเด็นปัญหา
                                                                                 ื่
                                    ิ
                 การตีความ กระบวนพจารณาคดีอาญาควรเริ่มต้นตั้งสิทธิของผู้ต้องหาหรือจ าเลยด้วยข้อสันนิษฐานว่า
                 ผู้ต้องหาหรือจ าเลยเป็นผู้ไม่มีความผิด เมื่อคดีเข้าสู่กระบวนการในชั้นศาล ควรบัญญัติให้ศาลต้องปล่อยตัว
                 ผู้ต้องหาหรือจ าเลยไปในระหว่างรอการพสูจน์ความผิด ส่วนการปล่อยตัวของศาลให้กระท าด้วยล าดับวิธี
                                                   ิ
                 ต่อไปนี้ คือ สาบานตน การตั้งผู้ก ากับดูแล หรือวิธีการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ติดตามตัว ( ELECTRONIC

                 MONITORING หรือ EM ) หรือท าสัญญาประกันตัวโดยไม่เรียกหลักประกันและวางเงื่อนไขต่าง ๆ ตามที่
                 ศาลเห็นสมควร เว้นแต่ในความผิดอาญาร้ายแรงตามประเภทข้อหาความผิดที่ศาลเห็นควรก าหนดไว้เป็น

                                                               ื่
                 การเฉพาะ หรือมีพฤติการณ์หลบหนี หรือพฤติการณ์อนใดที่ส่อแสดงว่าการปล่อยตัวชั่วคราวจะเป็นภัย
                 ต่อสังคมโดยรวม ส่วนวิธีการปล่อยตัวชั่วคราวคงให้ปฏิบัติตามระเบียบหรือข้อบังคับของประธานศาลฎีกา
                 ที่ประกาศใช้บังคับแล้ว


                        การแก้ไขบทบัญญัติวิธีพจารณาความอาญาตามข้อเสนอของผู้เขียน ย่อมท าให้เหตุปัจจัย
                                              ิ
                 ความเหลื่อมล้ าและการเข้าถงโอกาสการได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวจากศาลหมดสิ้นไป ผู้ต้องหาหรือจ าเลย
                                        ึ
                 ยังอยู่ในฐานะที่ได้รับสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ตลอดเวลาจนกว่าศาลจะมีค าพพากษาถึงที่สุด
                                                                                           ิ
                 สิทธิและเสรีภาพไม่ถูกกระทบกระเทือนโดยไม่เป็นธรรมอกต่อไป ส าหรับผู้ต้องหาหรือจ าเลยที่ไม่ได้รับ
                                                                  ี
                 การปล่อยตัวชั่วคราวนั้น คงเป็นเพราะเหตุจ าเป็นที่ต้องควบคุมหรือคุมขังเพอป้องกันมิให้มีการหลบหนี
                                                                                 ื่
                 หรือมีพฤติการณ์ส่วนตัวของผู้ต้องหาหรือจ าเลยเป็นการเฉพาะรายที่เมื่อศาลมีค าสั่งให้ควบคุมหรือคุมขังแล้ว

                 สังคมสามารถยอมรับได้ว่าบุคคลที่มีพฤติการณ์เช่นนี้ควรถูกควบคุมหรือคุมขังไว้เพอความปลอดภัยของ
                                                                                       ื่
                 สังคมโดยรวม


                                                                    ิ
                             ิ
                        การพจารณาคดีอาญานั้น  แม้ในท้ายที่สุด ศาลจะพพากษาว่าจ าเลยมิได้เป็นผู้กระท าความผิด
                 และพพากษายกฟองอนเป็นผลให้จ าเลยดังกล่าวมีโอกาสได้รับค่าทดแทนหรือค่าใช้จ่ายตามที่กฎหมาย
                                ้
                      ิ
                                    ั
                                                                                    ิ
                 ให้สิทธิไว้  แต่มิได้หมายความว่าไม่มีผลกระทบใดๆ เกิดขึ้นกับจ าเลยจากการพจารณาคดีของศาล ดังนี้
                                    ๐
                         ๑
                 การแก้ไขปรับปรุงประมวลกฎหมายวิธีพจารณาความอาญาโดยให้ศาลมีค าสั่งปล่อยตัวผู้ต้องหาหรือจ าเลย
                                                  ิ
                 ทุกคดีเป็นหลักย่อมจะสร้างหลักประกันให้ประชาชนเห็นว่าศาลมิได้มองผู้ต้องหรือจ าเลยว่าเป็นผู้กระท า
                 ความผิด ลดความเหลื่อมล้ า และไม่มีการเลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม การอ านวยความยุติธรรมของศาล
                 ย่อมเป็นที่เห็นได้ประจักษ์และสัมผัสได้อย่างแท้จริง








                 ๙   รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๒๙ วรรคสาม
                            ๐
                 ๑    พระราชบัญญัติค่าตอบแทนผู้เสียหาย และค่าทดแทน และค่าใช้จ่ายแก่จ าเลยในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๔
   2590   2591   2592   2593   2594   2595   2596   2597   2598   2599   2600