Page 23 - Saidova M. Tuproqlar degradatsiyasi (Elektron o‘quv qo‘llanma)
P. 23

  hududning jarliklar bilan ajratilishining ortishi
                     deflyatsion jarayonlarning ko‘payishi

                     qumlar harakatchanligining ortishi
                     grunt suvlari sathining ko‘tarilishi
                     torfning ishlanishi
                     tuproq eroziyalanishining ortishi
                     sho‘rlangan tuproqlar maydonining ortishi
                     tuz to‘planish jarayonlarining ortishi.
                   O‘rmonlarni  kesish  insonlar  jamoa  bo‘lib  yashay  boshlagan  davrdan
            boshlangan,  lekin  19-20  asrlarda  yog‘och  va  yog‘och  mahsulotlariga  bo‘lgan
            talabning  ortishi  munosabati  bilan  bu  ko‘rsatkich  keskin  oshib  ketdi.  Ayrim
            ma’lumotlarga  qaraganda,  oxirgi  10  ming  yilda  Yer  yuzining  2/3  qismini  o‘rmon
            tashkil  qilgan.  O‘tgan  tarixiy  vaqtda  500  mln.  gektar  o‘rmonlar  unumdorligi  yo‘q
            cho‘llarga aylangan. Bugungi kunda o‘rmonlar juda tez kesilmoqda va butun kesilgan
            o‘rmonlarning  yarmi  ham  qayta  tiklangan  emas.  Xalq  xo‘jaligi  uchun  muhim
            ahamiyatga ega bo‘lgan tropik o‘rmonlar tezlik bilan degradatsiyaga uchramoqda va
            ularning  maydonlari  minutiga  26  gektarga  qisqarmoqda.  Bu  jarayon  shu  tezlikda
            davom etsa, u holda tropik o‘rmonlar 25 yildan keyin boshqa landshaftlarga aylanishi
            tahmin qilinadi. Kesilgan o‘ta nam tropik o‘rmon yerlari qayta tiklanmaydi, ularning
            o‘rnida kam oziqali chakalakzorlar formatsiyasi shakllanadi va tuproq qoplamining
            kuchli eroziyaga uchrashi natijasida cho‘llashish jarayoni vujudga keladi.
                   O‘rmonlarning kesilishi oqibatida daryolarning suv hajmi kamayib bormoqda,
            ko‘llar  quriy  boshlagan,  sizot  suvlari  sathi  pasaymoqda,  tuproq  eroziyasi
            kuchaymoqda, iqlim nisbatan quruq va kontinental (o‘zgaruvchan) bo‘lib qolgan, tez-
            tez qurg‘oqchilik va changli to‘zonlar yuzaga kelmoqda.
                   O‘rmonlarni muhofaza qilishdan ko‘zlangan asosiy maqsad ─ ulardan oqilona
            foydalanish va qayta tiklashdir. O‘rmon hosildorligini oshirish, ularni yong‘inlar va
            zararkunandalardan himoya qilish muhim ahamiyatga ega.
                   O‘rmon  xo‘jaliklarida  kesish  qoidalariga  rioya  qilish  va  boshqarishni  to‘g‘ri
            yo‘lga  qo‘yish  va  ayrim  hududlarda  qayta  o‘rmonlarni  kesish  80-100  yildan  keyin
            amalga  oshirish  lozim.  Masalan,  Rossiyaning  markaziy  Yevropa  qismidagi  ayrim
            viloyatlarida o‘rmonlarni qayta kesish jarayoni ertaroq olib borilmoqda. Bu esa o‘z
            navbatida  ko‘pchilik  o‘rmonli  tumanlarda  iqlim  hosil  qilish  va  suvni  boshqarish
            ahamiyati  yo‘qotilmoqda.  Keng  bargli  o‘rmonlar  o‘rniga  mayda  bargli  daraxtlar
            ko‘payib  bormoqda.O‘rmonlarni  muhofaza  qilish  tadbirlari  orasida  yong‘in  bilan

            kurashish  katta  ahamiyatga  ega.  Yong‘in  to‘liq  yoki  qisman  bo‘lsada  o‘rmon
            biotsenozini  yo‘qotadi.  Bu  o‘z  navbatida  o‘simlik  qoplamini,  hayvonot  olami  va
            boshqalarga katta  ziyon  keltiradi,  oqibatda  tuproq degradatsiyasi  kuchayishiga olib
            keladi (9-rasm).










                                                            23
   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28