Page 49 - Сістэмны даведнік-бібліятрансформер_Neat

ЦУДА-ПУНЯЙ зацікавіліся суседзі і журналісты. На двары часта з'яўляюцца
турысты з суседніх Латвіі і Расіі. Дарэчы, вернісаж у пуні стаў новым элементам у
штогадовым творчым праекце Алены Масла "Мілашоўска-Мілашаўскія чытанні".
У гэтым годзе ён пачаўся ў касцёле Маці Божай Шкаплернай у суседняй вёсцы

Ідолта з прэзентацыі дыска мясцовых вясельных спеваў, якія паўстагоддзя таму
запісаў журналіст, пісьменнік і этнограф Сяргей Панізьнік, які родам з Бабышак на
Міёршчыне.

—У 1969 годзе Сяргей прымчаўся ў вёску
Лявонпаль на маё вяселле,—успамінае
пенсіянерка Яўгенія Адамовіч.—На грудзях
два фотаапараты, у руках— дыктафон. Усю

ўрачыстасць здымаў, размаўляў з людзьмі,
запісваў песні на плёнку…

ПРАЗ 50 гадоў за алічбоўку культурнай

спадчыны ўзяўся прафесійны музыка
Сяргей Доўгушаў. У выніку выдаў дыск "Песні і найгрышы вяселля вёскі
Лявонпаль і яе наваколляў у запісах Сяргея Панізніка 1968-1969 гадоў".

На

прэзентацыю дыска ў мясцовы касцёл пісьменнік не прыехаў—ён у Канадзе гасцюе
ў дачкі. Аднак на паказе сабраліся амаль усе мясцовыя жыхары, якія яго ведаюць.
Пад скляпеннямі храма перад прыхаджанамі выступіла нямала вядомых на ўсю

рэспубліку гасцей. Напрыклад, этнограф і эксперт перадачы "Беларуская кухня"
Ларыса Мятлеўская паўстала перад гледачамі ў вясельным уборы свацці з
палескага рэгіёну. Салісты полацкага фальклорнага гурту "Варган" выканалі
даўнейшыя вясельныя песні, а Сягрей Доўгушаў сыграў на рарытэтнай колавай

ліры.
Ігар МАТЭЛЕНАК.
Фота К. БЛАЖЭВІЧА.

49