Page 52 - Сістэмны даведнік-бібліятрансформер_Neat

пачвару. Да слова, “Лагодны воўк” стаў лепшай анімацыяй на леташнім
кінафестывалі “Лістапад”.
Літаратурнаму прызнанню казачніцы
папярэднічала грунтоўная праца. Спачатку
сярэдняя школа з залатым медалём:— За прагу да
ведаў, будзённасць, напоўненую вучнёўскім
шчасцем, шчыра дзякую настаўнікам Мілашоўскай
школы і СШ №2, — раскрывае пачуцці зямлячка.
1989 год. Факультэт журналістыкі БДУ, які
падарыў пісьменніцы адчуванне свабоды:— Я нават
не ўяўляла да паступлення ў ВНУ, што вучоба можа складацца толькі з
прыемнасцяў! Гуманітарыі мяне зразумеюць: на журфаку не штудзіравалі алгебру,
геаметрыю, фізіку ды іншыя прадметы, на якія ў школе столькі часу сыходзіла!
Выкладалі сапраўдныя мэтры. Проста трэба было не ленавацца браць тое, што яны
шчодра прапаноўвалі нам. Пры садзеянні выкладчыкаў мы наведвалі закрытыя
прагляды ў Доме кіно, спектаклі, дзе напрыканцы сустракаліся з рэжысёрамі і
акцёрамі.
На журфаку не падрэзалі крылаў, навучылі разважаць, аналізаваць і
выказваць думкі. Гэта вельмі дапамагло творчасці. Пачалася сталая праца ў газеце
“Піянер Беларусі” (“Раніца”), часопісах “Туризм и отдых”, “Качели”. Алена Масла
была галоўным рэдактарам газеты “Переходный возраст” і часопіса “Бярозка”,
загадвала рэдакцыяй дзіцячай літаратуры ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”.
Як сталася, што журналістка занялася казкамі? Адразу дзве кнігі ў яе выйшлі
пасля падарожжа па Швецыі. Натхнёная прыкладам Астрыд Ліндгрэн, якая ў 37
гадоў пачала друкавацца, Алена Масла адважылася аднесці свае творы ў
выдавецтва. Там прынялі і выпусцілі ў свет. Больш за тое, у камп’ютарнай базе
гэтыя кнігі перамаглі па колькасці запытаў і адзначаны лепшымі ў чытацкім
рэйтынгу.
Аналізуючы літаратурныя пытанні, зямлячка ўпэўнена: казкі і фэнтэзі —
жанры запатрабаваныя. Пра гэта сведчыць шматгадовая практыка ў выдавецтве. А
рэалістычнай прозы для дзяцей не хапае. Алена Масла запаўняе гэты прабел, піша
аповесці і апавяданні пра рэчаіснасць. Некаторыя з іх ужо пабачылі свет у
рэспубліканскай літпрэсе.
Колькі ж захапленняў у пісьменніцы! І да аўтамабіляў няроўна дыхае, і
шкляныя бутэлькі распісвае, кветкі разводзіць, вандруе. Нават народных лялек
вырабляе па аўтэнтычных традыцыях. Калі рукі занятыя — думкі толькі добрыя ў
галаву імкнуцца, расстаўляе акцэнты пісьменніца.
Тут як нельга лепш пацвярджае сябе прыказка: таленавіты чалавек таленавіты ва ўсім. А
працавітасць яшчэ адна слаўная рыса мілашоўскай панны. У галаве круціцца цікавая паралель: а
магчыма, Чэслаў Мілаш даўно выбраў сабе пераемніцу і зямлячка таксама хутка стане
Нобелеўскім лаўрэатам у намінацыі “Дзіцячая літаратура”. Было б крута!
Фота з архіва Алены МАСЛА.
Алена БАСІКІРСКАЯ.

52